Na met het asiel gemaild te hebben zijn we afgelopen vrijdag wezen kijken. We moesten 2 uur rijden.
Ze waren net gewassen en me mochten de honden mee het bos innemen. Het leken ons leuke honden en we besloten ze mee te nemen.
Roy is erg mager vanwege de stress in het asiel.
De 2 honden in de auto in de tuigjes met gordel en ik er tussenin. Bobby ging direct liggen, maar Roy was erg nerveus en wilde alles zien. We stopten om het half uur, omdat ze niet gewend zijn in de auto te zitten en het erg warm was, zodat ze konden drinken. Zo hebben we 4 uur over de terugweg gedaan, ook omdat we in de file terrecht kwamen.
Eindelijk thuis aangekomen hebben we ze in het "verblijf" gezet (ze hebben een hok van 3x3m met uitloop naar de tuin van 10x20m)
en konden ze tot rust komen. Dat deden ze natuurlijk niet, ze wilden alles zien en bleven maar heen en weer lopen.
Vooral Roy, die al zo mager is, bleef maar met een balletje heen en weer rennen.
Ze hebben voer gekregen en daarna zag ik van afstand dat ze lekker op hun kussen in hun hok lagen te slapen.
Vannacht blaften ze af en toen even en vanmorgen probeerden ze boven de sirene van een voorbijgaande amubulance te komen, maar gelukkig blaffen ze niet om alles en waaks mogen ze van ons wel zijn.
Vanmiddag heb ik met ze een uur het bos gelopen (niet moe te krijgen geloof ik), maar ik durfde ze nog niet los te laten.
Weet iemand hoe ik dit het beste aan kan pakken? want ze zijn het niet gewend los te lopen.
Ik heb het idee dat ze steeds meer tot rust komen.
Hier wat foto's:




reuen gelukkig niet