We gingen wandelen, maar het baasje wou per se nog wat fotootjes nemen van haar oogappel. Vorige zomer heb ik Nella geadopteerd uit een asiel ver weg. Ik heb lang met de trein gereisd, maar het was de moeite waard. De klik was er meteen en toen we naar huis reisden, leek het alsof we elkaar al jaren kenden. Nella is een kwiek oudje van 9 jaar en een hele lieve en vriendelijke hond, maar erg waakzaam. Ze blaft de buurt bij elkaar als er iemand binnenkomt. Alleen zijn was in het begin een ramp... Ons hele huis pieste ze onder, alle vuilzakken gescheurd... Ondertussen hebben we haar getraind door haar korte periodes alleen te laten en te belonen en met het plassen is ze gestopt.
We zijn onafscheidelijke vriendinnetjes.
De kwaliteit van de foto's is erg achteruit gegaan door het uploaden... Heel jammer, want ze zijn met mijn nieuwe Nikon D60 genomen en waren mooi zuiver!
Allereerst, gaan we mooi en braaf poseren.

Als baasje roept, dan kom ik.
soms...

Kijk 'ns hoe hard ik kan galopperen.

Bleh, dit tuigje lijkt nergens naar, ging het er maar af.

Spaanse pas? Geen probleem.

Bolleke wil meespelen... maar is toch op zijn hoede voor de grote zwartwitte wolf.


Yawn, wat word ik moe van dat rennen, ff strekken hoor.

Aaitje van lief baasje.

Tot de volgende keer, folks!