
Marabi is het oudere broertje van Odin en Ovide. Ik heb hem samen met zijn ouders gekocht, maar hij was niet aan mensen gewend. De eerste tijd heb ik hem lekker met rust gelaten en hij heeft van de tamme vogels afgekeken dat ik niet levensbedreigend ben. Momenteel kan ik hem al tot 5 centimeter afstand naderen en durft hij trosgierst aan te pakken, maar op mijn vinger stappen is nog net letterlijk een stapje te ver
Helemaal tam hoeft hij niet te worden, maar ik vind het wel een mooie uitdaging
Ik denk dat hij over een paar jaar best hoog in rang zal staan, dus dan is het handig om hem aan mijn kant te hebben staan


Ik merk dat de volwassen vogels het toch best frisjes vinden met die regen. Vanmiddag zaten ze alle 12 in het binnenhok

)
