akishino schreef:Mijn akita's zijn niet anders opgevoed dan de honden die ik (destijds met mijn ouders) hiervoor had. Gewoon consequent en duidelijk.
Mijn reu is onze deurmat, ligt op de mat bij de achterdeur. Nu het vliegengordijn er weer hangt zie je hem van buitenaf niet liggen en hij hoort niet meer zo heel goed, dus regelmatig komt het bezoek hier binnenvallen! Tilt hij een keer zijn kop omhoog en slaapt rustig verder
Zo herkenbaar! Mijn oppashond lag ook graag zo 'in de weg' ; dan kon je niet om haar heen, hahah.
Voor een Akita was zij overigens ook een heel rustig en meegaand exemplaar.
Ze was toch ook erg gesteld op rust en haar persoonlijke ruimte. Ze koos echt haar mensen uit en mensen waarmee zij niks had, negeerde ze. Werd het haar ergens te druk, dan liep ze naar een rustig plekje. Wat dat betreft was t net een kat in een hondenlijf.
Apporteren deed zij overigens echt NIET. Als je een bal weggooide, keek ze je zo aan alsof ze zeggen wilde: "Goedzo! En ga 'm nu ook maar weer zelf halen!"



