Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-05-11 10:29

Geplaatst: 11-05-11 10:29

Ik snap jullie helemaal.

Ik vind ook dat Diablo zich helemaal niet hoeft te verdedigen over het feit dat Bo in haar leven gekomen is. Het is precies zoals je zegt Kimmie

**Geplaatst**: 11-05-11 10:31

Geplaatst: 11-05-11 10:31

Het ene dier met een ander vervangen kan nooit, wat een vreemde gedachte.
Het maakt niet uit om wat voor een dier het gaat. Een maatje, een vriendje is never nooit te vervangen. Maar een ander dier kan wel het leed verzachten en je over de ergste pijn heen helpen. Het duurt waarschijnlijk even, maar ook van het nieuwe dier ga je houden. Misschien wel net zo veel als van het overleden dier..........maar anders.
En dat mag, ieder mens is uniek en ieder dier is uniek.
Ik wens je heel veel plezier met deze boef. Hij heeft een heerlijk snuitje

**Geplaatst**: 11-05-11 10:32

Geplaatst: 11-05-11 10:32

Och wat een lieverd zeg!
Kan me heel goed voorstellen hoor! Ik heb afgelopen vrijdag afscheid moeten nemen van mn lieve Nouzje, en ben ook al aan het kijken voor een ander hondje.. Helaas zal het hier niet voor september worden ivm tijdelijk in een flat en verbouwing nieuwe huis en upcoming verhuizing daarheen en en en... Dus dat wordt voorlopig niks.. Maar kan t echt helemaal begrijpen, het is zó leeg en stil ineens!

Heel veel geluk met kleine Bo, t ziet eruit als een geweldig leuk hondje!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-11 10:47

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-11 10:47

mirim schreef:
Het duurt waarschijnlijk even, maar ook van het nieuwe dier ga je houden. Misschien wel net zo veel als van het overleden dier..........maar anders.

Dit is zó waar. Tot het moment dat we Bo ophaalden, twijfelden we (en dan vooral Jan, mijn man). Maar toen we de puppies zagen, nam Jan Bo in zijn armen en zei: die laat ik niet meer los.....dat is toch mooi?
En ja, hij is héél anders dan Barat, en dat was heel moeilijk toen ik dat besefte. Want ik wilde natuurlijk nog steeds Barat terug. Maar dit kleine ding heeft mijn hart op zijn eigen manier veroverd. Ik ben zó dol op dit diertje, hij is heel bijzonder voor me, júist omdat Barat er niet meer is.

Amyz, jij veel sterkte.

**Geplaatst**: 11-05-11 10:53

Re: Ons troosthondje

Geplaatst: 11-05-11 10:53

Ik denk dat je ook niet moet zoeken naar een zelfde hond, die vind je nooit meer.. Ik kijk heel bewust níet naar lieve kleine pluizebolletjes en ik ga nu ook voor een totaal ander type hond, Nouz was echt mn vriendinnetje, ga nu voor een maatje (klinkt soortgelijk maar voor mij een duidelijk verschil

).

Maar toch heel fijn dat hij voor jullie de leegte een beetje opvult

Barat krijg je er nooit mee terug, maar als ik het zo lees hebben jullie heel veel lol met Bo

**Geplaatst**: 11-05-11 10:58

Geplaatst: 11-05-11 10:58

Wij hebben nu bijna 5 jaar terug bijna hetzelfde (heb dan niet het verhaal van je verloren hondje gelezen..) meegemaakt en het is zó makkelijk voor andere mensen om te oordelen..................
Onze lieverd hebben wij ruim 11 jaar gehad en binnen 4 weken na haar dramatische overlijden hadden we een pup.
M'n vriend ging er werkelijk bijna aan onder door (die was i.v.m. ploegendiensten veel meer overdag thuis en dus het gemis nog erger)
Het was absoluut niet de bedoeling om zo snel weer een hond te nemen, maar het heeft werkelijk zoveel pijn verzacht!!
Tuurlijk is ze niet (nooit) uit onze gedachten!!!! Wanneer we nu een foto tegen komen, springen de tranen weer in je ogen...
Maar de aanwezigheid van een pup doet je gedachten zo op een ander spoor brengen!!!
Waar ik zelf niet van houd, is wanneer iemand precies een zelfde hond probeerd uit te zoeken en die dan ook nog eens hetzelfde noemen........ Dat begrijp ik abosluut niet! Dat zou ik wel 'vervanging zoeken van' vinden.... (daar ken ik dus iemand van...

)
Heel veel sterkte met het verwerken van jullie verlies en heel erg veel geluk met jullie nieuwe aanwinst!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-11 11:00

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-11 11:00

Ik wás wel op zoek naar een nieuwe Barat. Ik weet niet of veel mensen het begrijpen, maar die hond zat zó diep bij ons, ik kon gewoon niet begrijpen dat hij zomaar opeens weg was.
Ik had al een nieuwe hond gevonden, ook een Friese stabij, ook bijna een jaar oud, zag er bijna hetzelfde uit en na telefonisch contact bleek hij qua karakter ook hetzelfde als Barat te zijn (Barat was echt een slag apart, die was....tja......anders.......), dus ik wilde er de volgende dag meteen heen. Jan was wat terughoudender en Femke (Kimmie261) zei dat ik dit niet moest doen, dat we Barat níet terugkregen in een andere hond. Dat hebben we dus niet gedaan, we gingen voor een pup. Maar ook Bo zag ik even als Barat, tot bleek dat dit een heel ander hondje was.
En nog steeds vind ik het moeilijk, zie ik Baratje achterin de auto zitten als ik 's avonds mijn man uit zijn werk op haal (hij ging altijd mee), zie ik Baratje rondrennen, over stoelen en banken, hij was nogal een ongeleid projectiel en dan doet dat pijn. Maar dan kijk ik naar Bo en kan ik toch weer glimlachen....

**Geplaatst**: 11-05-11 11:04

Geplaatst: 11-05-11 11:04

Dat zul je nog héél lang hebben.......
Hoe vaak wij niet hebben gehad (nog...) dat je denkt 'Gina deed dit' , 'Gina deed dat'... Ze kon ook zo heerlijk door de luxaflex op het raam van de achterdeur heen kijken wanneer ze op de achterstraat was............................. Hoe lang we niet hebben gedacht dat we haar daar zagen staan.........................
Of wanneer je ergens een hond tegen komt die heel veel op haar lijkt.......................

**Geplaatst**: 11-05-11 11:07

Re: Ons troosthondje

Geplaatst: 11-05-11 11:07

Agos wat een droppie zeg

fijn dat jullie nu een troosthondje hebben, die er de scherpe randjes afhaalt..

**Geplaatst**: 11-05-11 11:07

Geplaatst: 11-05-11 11:07

nou ik heb nog aardig moeten l*llen hoor tegen je,hahah dat je een pup moest nemen omdat barat niet meer te vinden was,en dat die 1 jarige hond écht niet barat was..

man o man wat was je op zoek naar die hond :(:)

maar gelukkig hebben jullie voor een pup gekozen,die op zijn manier helemaal Bo kan zijn,en waar jullie al jullie verdriet en pijn en liefde in kunnen stoppen...

**Geplaatst**: 11-05-11 11:09

Geplaatst: 11-05-11 11:09

Dat is ZO'N groot nadeel van het hebben van dieren................ Dat verliezen ZOOOOOO ontzettend veel pijn doet..............

**Geplaatst**: 11-05-11 11:12

Geplaatst: 11-05-11 11:12

nou verliezen van een oudere hond die zijn leven heeft geleidt en waarvan je weet dat het echt een keer over gaat zijn,is verdrietig maar dat weet je,dat krijgt wel een plekje,

verliezen van een jonge hond is bijna traumatisch te noemen....echt wist niet dat dat zo'n impact kon hebben...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-11 11:15

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-11 11:15

Kentaro, ik had er vrede mee gehad als Barat 10-15 jaar was geweest. Maar hij zou een jaar worden in de maand dat hij stierf. En hij stond echt zo volop in het leven, die hond was gewoon nog niet klaar om dood te gaan. En wij waren daar ook niet klaar voor. Vorig jaar overleed onze bouvier, hij was 12 jaar (toen kregen we Barat trouwens). Dat vond ik wel erg, maar ik had er niet zo'n verdriet om als bij Barat. Dat dier had zijn leven (goed) geleefd, dat was gewoon klaar.

Maar Barat.....tja, die had nog heel wat jaren mee moeten gaan. En dan doet het pijn, verschrikkelijk veel pijn. Maar dat is geen reden voor mij om geen dieren meer te nemen. Mijn vader wilde bijv. geen hond meer toen hun hond overleed, hij kon die pijn van het verliezen niet aan. Maar ik denk dan: de pijn die je (hopelijk) tijdelijk hebt van het sterven van een dier weegt niet op tegen het plezier wat hij/zij je geeft.

Laatst bijgewerkt door Diablo op 11-05-11 11:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-05-11 11:15

Geplaatst: 11-05-11 11:15

...

Laatst bijgewerkt door SeBart op 01-03-22 11:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-05-11 11:32

Geplaatst: 11-05-11 11:32

Túúrlijk ik zo jong gewoon niet te bevatten!!!! Maar wanneer je een hond zo lang bij je hebt gehad, is het gemis er absoluut niet minder om. Je hebt er zo lang, zoveel mee gedeelt! Uiteraard is het een plaatsje geven wel 'makkelijker' dan bij zo'n jonge hond!!
het broertje van onze Kazuo was 4 maanden toen hij voor de deur bij zijn baasjes werd aangereden en ter plaatse overleed...........

Als je zo'n telefoontje krijgt en dan naar je eigen pup kijkt, kun je je gewoon niét voorstellen hoe zoiets moet voelen!!!

**Geplaatst**: 11-05-11 11:51

Geplaatst: 11-05-11 11:51

Ik weet niet of een jonge of oude hond meer of minder gemis is. Ik ben bijna 2 weken terug Max verloren onze york van bijna 17. Ik mis hem verschrikkelijk, maar het is idd anders, ik was er ook meer op ingesteld dat hij zou gaan.
Maar dit met Roc is veel en veel erger, Roc is ook echt mijn maatje en die 10 jaar zitten zo barstensvol herinneringen, ik wil hem niet kwijt........
Verdriet is een heel moeilijk en persoonlijk iets.
Amyz, ik vind het super als je weer naar een hond gaat uitkijken, hoop dat dat de pijn verzacht inderdaad.
En Diablo als ik je verhaal lees en ook van Kimmie, ben je echt niet over één nacht ijs gegaan zoals sommigen in dit topic denken.

**Geplaatst**: 11-05-11 11:59

Re: Ons troosthondje

Geplaatst: 11-05-11 11:59

Verschrikkelijk om je hondje zo snel te verliezen. Ik begrijp heel goed dat je zo snel een nieuw hondje hebt gehaald. Onze hond kreeg lymfeklier kanker toen hij 4 jaar was en er was niks meer aan te doen. Omdat wij zelf ook niet zonder hond kunnen zijn wij al naar een andere pup gaan kijken voordat we onze andere hond in hadden laten slapen. De pup waar we bij gingen kijken was toen een week oud. Wij hebben hem opgehaald toen onze andere hond 2 weken overleden was. En ja het troost heel goed. De 2 weken dat we toen geen hond hadden heb je gewoon een ontzettende gemis. Nu staat onze overleden hond in een urn op de kast.

Jullie pup iseen scheet om te zien.

**Geplaatst**: 11-05-11 15:58

Re: Ons troosthondje

Geplaatst: 11-05-11 15:58

Potverdikke, op de een of andere manier zit ik m'n ogen uit m'n hoofd te janken bij het lezen van dit topic........ zoveel woorden, zoveel gedachten die door me heen schieten, en tegelijk helemaal geen woorden.........
Eeb babyhond verliezen, dat is iets wat zó niet hoort...... en een hond van een jaar is ook een babyhond, voor mij wel........ maar ik ben blij dat je blij bent met Bo, en dat hij helpt met het afschuwelijke verdriet. Inge, ben blij voor je, blij dat je zo'n heerlijk kereltje hebt gevonden, en blij dat hij jóu heeft gevonden. Een hond vindt jou wel

**Geplaatst**: 11-05-11 16:09

Geplaatst: 11-05-11 16:09

Diablo schreef:
volbloedfan schreef:
4 maanden is hij?
Dus je hebt hem nu 2 maand, dus 4 dagen na de dood avn barat had je al een nieuwe hond?

Klopt. Is dat erg?

Mijn moeder had 3 dagen na het laten inslapen van haar hond alweer een nieuwe pup. Ze kon niet zonder haar maatje en toen ze op internet aan het kijken kwam sprong er een soort van vonk over, ze is bij de pup gaan kijken toen en het moet zo zijn geweest. De nieuwe pup heeft haar over het immense verdriet geholpen. Het was geen vervanger voor haar oude hond, daar is ze nu soms nog verdrietig om, maar het heeft haar zeker geholpen om het rouwproces te vergemakkelijken. Ik vind dan ook niet dat TS hierop aangekeken hoeft te worden, iedereen verwerkt de dood weer anders en waarschijnlijk zou ik hetzelfde gedaan hebben als TS!

@ Diablo, ik vind het een geweldig hondje wat jullie nu hebben, er zit een heel leuk koppie op! Veel plezier met hem gewenst, ook al zal hij nooit een vervanger worden, het helpt je om verder te leven!

**Geplaatst**: 11-05-11 19:10

Geplaatst: 11-05-11 19:10

volbloedfan schreef:
4 maanden is hij?
Dus je hebt hem nu 2 maand, dus 4 dagen na de dood avn barat had je al een nieuwe hond?

En lucht dat op? Wat een belachelijke reactie..
Wat een super lief hondje, fijn dat dit hondje de pijn verzacht!
Heel veel plezier van het hondje

**Geplaatst**: 11-05-11 21:16

Geplaatst: 11-05-11 21:16

Ahh... wat leuk!!!

**Geplaatst**: 18-05-11 19:40

Geplaatst: 18-05-11 19:40

Ik heb na het overlijden van mijn hondje(hij was wel 16 geworden)ook snel een pup genomen en ook niet als vervanging!!Ik miste mijn hondje echt vreselijk maar ik ben zo vreselijk blij met mijn pup,ik heb er echt geen spijt van en hij heeft mijn verdriet natuurlijk een beetje verzacht

Nomineer dit bericht ×