Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-05-13 10:55

Geplaatst: 23-05-13 10:55

Je moet doen wat voor jou goed voelt en wat jij momenteel aan kunt. Jij bent zo vergroeid met je honden, dat is voor een ander die meer afstand houdt bijna niet voor te stellen.
Ook dit verlies zal zijn plekje gaan vinden, het duurt alleen een poos.

**Geplaatst**: 23-05-13 10:59

Geplaatst: 23-05-13 10:59

Ik had ook juist neiging om foto's op te zoeken en heb bij de dood van mijn hond een heel compleet fotoboek gemaakt juist om het te verwerken en om een compleet verhaal te hebben. Ik kreeg die hond toen ik tien was en foto's zaten natuurlijk in allerlei fotoboeken verspreid. Door dat boek te maken kon ik het afsluiten en had ik ook een manier om er mee om te gaan.
Bij fargo heb ik ook een fotoboek gemaakt en bij willy heb ik behoorlijk wat foto's opgezocht en op mijn facebook geplaatst ook om het te delen en om hem te herinneren.

De een kan de foto's juist even niet zien, de ander wel, ik denk dat jij het juist nodig hebt om ze wel te zien, al wordt je er misschien verdrietig van. Doorheen moet je er toch.. Veel sterkte meis, kan me voorstellen dat het zo onwerkelijk is omdat hij zich amper ziek toonde de lieverd..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-05-13 11:08

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst door de TopicStarter : 23-05-13 11:08

ja ik merk dat als ik hem hier zoek dan een foto opzoek zodat ik hem toch kan zien,en ik heb denk ik wel 1000den foto's van do op mijn computer staan,hij was nogal fotogeniek en stond altijd wel knap op de foto...

alleen ik kan hem niet ff lekker tutsen wat ik iedere dag wel 20x deed..

en kentaro,ja ik kan daar ook niets mee, "het was maar een hond"of "tja hondjes gaan nu eenmaal eerder dood als jijzelf"

voor mij zijn mijn honden maatjes,vriendjes,mijn leven...mijn allesjes...en daarbij zitten dan net een paar honden die net dat gouden randje hebben,en zo 1 was Do...

**Geplaatst**: 23-05-13 11:12

Geplaatst: 23-05-13 11:12

En weet je, buiten dat ik die opmerkingen al niets vind, heb ik er nog meer moeite mee als mensen die je na staan zoiets zeggen.... Daar mag je toch van verwachten dat ze je kennen en weten hóeveel het dier voor je heeft betekend?!?! -O-

Hoe gaat het met de andere honden?? Die merken toch ook duidelijk dat het niet goed gaat met het vrouwtje?!

**Geplaatst**: 23-05-13 11:12

Geplaatst: 23-05-13 11:12

echt heel veel sterkte, Y;(

**Geplaatst**: 23-05-13 11:13

Geplaatst: 23-05-13 11:13

Better to have loved and lost than never to have loved at all, wijze woorden van Lord Tennyson. Oude wijze woorden maar toch heb ik altijd dit gevoel als de ergste pijn van het verlies van geliefde mensen of dieren wat gesleten is. Op het moment zelf is het paniek, huilen en alles wat er bij hoort. Heel rationeel weten we donders goed dat elk dier wat je hebt je niet zal overleven en zo hoort het ook maar wat doet het veel pijn als er weer eentje tussenuit knijpt, ts, heel veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-05-13 11:19

Geplaatst door de TopicStarter : 23-05-13 11:19

ja de andere honden zijn heel heel erg stil en rustig...waar het normaal hier de hele dag een gespeel en gegrom is is het ijzig stil...

en toen kleine kimmie dood was gegaan zei iemand tegen mij"tja er zijn ook moeders die een kindje verliezen dat is veel erger" en "wees maar blij dat je ze nog maar zo kort had,als een hond oud is is het verdriet veel groter"

ja dat geloof ik,maar ik kon toch geen verdriet om kimmie hebben omdat ergens een moeder die is die een kindje verloor?en daarnaast ik verloor mijn hondenbaby...

daarnaast ik heb geen kinderen en weet ook niet hoeveel je van een kind kan houden,ik weet wél hoeveel ik van mijn honden kan houden en voor mij grenst dat aan een soort moederliefde...

**Geplaatst**: 23-05-13 11:25

Geplaatst: 23-05-13 11:25

kimmie261 schreef:
daarnaast ik heb geen kinderen en weet ook niet hoeveel je van een kind kan houden,ik weet wél hoeveel ik van mijn honden kan houden en voor mij grenst dat aan een soort moederliefde...

Ik heb wél kinderen en ik heb het gelukkig niet mee hoeven maken dat ik er daar één van moet verliezen. Maar je weet hoeveel verdriet ik twee jaar geleden heb gehad om een hond, je kunt het één niet met het ander vergelijken. Jij hebt nu verdriet en voor jou is dit gewoon verschrikkelijk, ongeacht wat voor verdriet een ander misschien om weer heel andere dingen heeft.

**Geplaatst**: 23-05-13 11:25

Geplaatst: 23-05-13 11:25

Femke, laat dat soort opmerkingen aub langs je heen gaan. Ik had ook veel eerder dieren dan kinderen. Kinderen heb ik gelukkig nog nooit verloren. Wat me wel opvalt bij het verlies van het zoveelste dier is het feit dat het op de één of andere manier steeds iets sneller slijt, klinkt vreemd maar zo voel ik het wel. Je kunt er niets meer aan veranderen, je had het ook niet kunnen voorkomen. Misschien ben ik met klimmen der jaren (oef, ik ben oud) wel realistischer geworden ondanks dat het verdriet op het moment en de dagen erna zeer heftig is.

**Geplaatst**: 23-05-13 11:29

Geplaatst: 23-05-13 11:29

Je hondjes zijn echt niet gek......

Ik vind dat echt zulke oliebol opmerkingen....... Als jij ergens verdriet om hebt, is er altijd wel iemand die het erger heeft......WAT heb je nu aan zo'n opmerking?!?!?!? Ik vind dat een gebrek aan inlevingsvermogen....
Je ziet toch wat een verdriet iemand ergens om heeft?!?!? Geef dan een troostend woord en geen opmerking als dat er ergere dingen zijn in de wereld -O-

Dat is er altijd!
Mijn dieren zijn mijn alles. Mijn maag draait al om bij alleen de gedachte om ze te verliezen... Maar ik probeer maar te denken, dat ik veel langer plezier van ze ga hebben, dan de tijd die we intens zullen rouwen........

**Geplaatst**: 23-05-13 11:44

Geplaatst: 23-05-13 11:44

kimmie261 schreef:
ja de andere honden zijn heel heel erg stil en rustig...waar het normaal hier de hele dag een gespeel en gegrom is is het ijzig stil...

en toen kleine kimmie dood was gegaan zei iemand tegen mij"tja er zijn ook moeders die een kindje verliezen dat is veel erger" en "wees maar blij dat je ze nog maar zo kort had,als een hond oud is is het verdriet veel groter"

ja dat geloof ik,maar ik kon toch geen verdriet om kimmie hebben omdat ergens een moeder die is die een kindje verloor?en daarnaast ik verloor mijn hondenbaby...

daarnaast ik heb geen kinderen en weet ook niet hoeveel je van een kind kan houden,ik weet wél hoeveel ik van mijn honden kan houden en voor mij grenst dat aan een soort moederliefde...

Hier net zo. Ben ook een pup verloren met 12 weken en kan niet zeggen dat dat makkelijker is. Die heeft nog zo'n leven voor zich en dat maakt het misschien juist nog wel moeilijker als een oudere hond waarvan je weet dat het een keer gaat komen maar als het dan onverwachts is zoals dit dan is dat verlies ook zo enorm. Wij hebben ook geen kinderen en onze honden zijn ook onze familie. Max is nu de oudste en 9 jaar oud en moet er niet aandenken dat hij gaat maar hoe ouder hij word hoe meer je er mee bezig bent. Die mensen die dat niet begrijpen lekker links laten liggen er zijn ook genoeg mensen die je verdriet wel erg goed begrijpen.

**Geplaatst**: 23-05-13 11:52

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 11:52

Heel veel sterkte.

Kan me jouw gevoel helemaal voorstellen.
Het is nu bijna 1,5 jaar geleden dat ik mijn eigen Donnie ( Donya) heb moeten laten gaan 2 maanden nadat onze Uzi ingeslapen was.
En inderdaad de opmerkingen van het is maar een hond waren de ergste.

Je gooit jaren ziel en zaligheid in je dieren, jij bent er voor hen, zij voor jou.
Laat een mens dan ook gewoon rouwen om hun honden"kindje"

:(:)

**Geplaatst**: 23-05-13 11:56

Geplaatst: 23-05-13 11:56

Heel veel sterkte.

Het is altijd erg moeilijk om een zeer geliefd huisdier te verliezen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-05-13 12:08

Geplaatst door de TopicStarter : 23-05-13 12:08

ja precies kentaro...wat moet je met zo'n opmerking dat er iets is wat erger is,moet je dan zeggen van "oww nou dan heb ik geen verdriet meer ofzo??" weet nooit wat ik met zulke opmerkingen moet,al ontnuchterd het wel lekker op zo'n moment...

en bigone,ik merk ook wel dat het overlijden van dieren soms makkelijker gaat,maar...moet wel zeggen dat ik tot nog toe dieren gehad heb waarmee ik echt heb gedokterd en waarbij je ziet en je ook zegt "dit is genoeg"en dan leef je naar een soort afscheid toe..

probleem bij Do was dat ik zelfs gedacht had de afspraak bij de da af te bellen daar hij sóchtends weer at,en goed ook..alleen die buik was zo raar dik dat ik dacht,nou dan maar een keer voor niets daar staan..

dan kom je daar dan ligt je hond in 10 minuten op een spoedOP en krijg je hem 5 uur later mee met de boodschap dat het heel slecht is ,en dat ik zo langer afscheid van hem kan nemen..

do kwam zo goed de deur door bij de DA na de operatie,hij liep zo monter,staartje erop,en ik had thuis op google natuurlijk zitten zoeken op vergrote levers en had daar honden gezien die nog wel ruim een jaar leefde,dus ik ging ervanuit,do is nog wel een paar maanden hier...en we zullen iedereen versteld laten staan,hij gaat het gewoon 2 jaar volhouden...

en dan een paar uur later ligt ie in een soort coma en kan je niets anders doen als hem helpen te sterven..

het was gewoon nog niet klaar...wij waren nog niet klaar,ik had hem toch nog een poos moeten hebben,ik had toch minimaal de kans moeten hebben hem er bovenop te krijgen???

Laatst bijgewerkt door kimmie261 op 23-05-13 12:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-05-13 12:38

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 12:38

Jeetje !! wat schrik ik hier van !! lieve lieve Donnie hoe kan dat nu ineens, waarom ?? ik ben er even helemaal stil van en weet ook niks nuttigs te zeggen. Ik snap dat je er nu even helemaal doorheen zit, geef het de tijd en als je je weer een klein beetje beter voelt dan kom ik even langs.....

**Geplaatst**: 23-05-13 12:42

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 12:42

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 23-05-13 12:47

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 12:47

Ja maandag zijn wij bij de da geweest, dinsdag was ze weg.

Ik heb ook heel veel foto's gekeken. Hielp mij met het verwerken. Gewoon lekker huilen en alles laten gaan want van ophouden wordt niemand beter.

**Geplaatst**: 23-05-13 12:49

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 12:49

Heel veel sterkte.. Dat te jonge en onverwachtse is verschrikkelijk

**Geplaatst**: 23-05-13 12:54

Geplaatst: 23-05-13 12:54

jeetje, word er stil van femke.

eerst bitje al en nu je hond.

heel veel sterkte de komende tijd :(:)

**Geplaatst**: 23-05-13 13:00

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 13:00

Wat een triest nieuws, ik wil je heel veel sterkte wensen!

We hebben het zelf ook zoiets meegemaakt... 2 honden in 1 week tijd, allebei dezelfde rotziekte, lever helemaal kapot. Tot op het laatst lieten ze niets merken, en toen ze eindelijk lieten merken dat ze zo ziek waren was het al veel te laat. Alleen, onze honden waren 12 en 15 jaar, best wel mooie leeftijden dus... daardoor hadden we wat meer vrede er mee, maar het blijft vreselijk je hond in 1x zo vreselijk ziek te zien en niets meer kunnen doen dan een laatste spuitje laten geven...

**Geplaatst**: 23-05-13 13:07

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 13:07

Ik lees je verhaal met een brok in mn keel. We hebben zelf ook onze Rottweiler moeten laten inslapen, toen ze nog erg jong was en weet hoe het is! Heel veel sterkte met het verlies van je lieve Trotsweiler!

**Geplaatst**: 23-05-13 13:15

Geplaatst: 23-05-13 13:15

Lieve Kimmie, ik volg altijd je topics en al helemaal nadat je zoveel keer mij troostende berichtjes gestuurd hebt toen ik Roc aan het verlizezen was.Ik vind het zo verschrikkelijk voor je, ik heb er geen woorden voor. Van Roc is het de 26e alweer twee jaar terug en heeft de tijd het verdriet makkelijker gemaakt? Nou nee, in mijn geval niet. Ik mis hem nog iedere dag,mijn vriend, mijn maatje.
Do was ook zo'n hond met een sterretje voor jou. Heel erg veel sterkte met het verwerken van deze enorme klap. Geen idee hoe ik je zou kunnen helpen,maar ik denk heel veel aan je.....

**Geplaatst**: 23-05-13 13:36

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 13:36

Heel veel sterkte met het verlies van je knappe maatje (en van de rest natuurlijk ook). Het verdriet slijt, maar verdwijnen

Zo ben ik in 1994 gelukkige eigenaar geworden van een Golden Retriever, schat van een beest. Terwijl ik heel erg in de knoop zat met mezelf en op school werd gepest, was hij er iedere dag om mij op te vrolijken. Dat was mijn maatje, mijn alles. Helaas heb ik hem in 1999 op 6 jarige leeftijd moeten laten gaan en op 1 wazige foto en zijn sjaaltje na heb ik niks tastbaar meer van hem helaas. Ik probeer de mooie momenten te herrineren met een glimlach (wat maar heel moeilijk lukt, het verdriet is nog steeds inmens) en op 2 dagen sta ik mezelf toe om een traan te laten, 14 mei was zijn verjaardag en 5 november was de dag dat ik hem heb moeten laten gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-05-13 13:47

Geplaatst door de TopicStarter : 23-05-13 13:47

rocymax,ja roc was voor jou ook zo bezonder,het greep me toen zo ook aan omdat ik aan jouw berichtjes jouw liefde voor roc las zoals ik van Do hield,en ik me toen heel erg bedacht van stel je voor dat het do zou zijn en daar al ziek van werd bij die gedachte...

kon me je verdriet ook zo voorstellen,en me ook voorstellen dat je na 2 jaar nog steeds 'zielspijn' hebt om roc...

ik heb 4 jaar 'zielspijn' gehad om kimmie,gevoeld dat ik niet meer was wie ik normaal was,mijn hart deed elke dag weer gewoon pijn.....en had juist een paar maanden geleden gezegd dat ik eindelijk me weer wat beter voelde ,wat meer onbevangen kon genieten van alles,en nu worden me 2 vriendjes afgenomen in 3 weken tijd,én nr 3 komt er dit jaar ook nog wel aan...

ik ben gewoon bang voor de tijd die komen gaat...echt hoor...

poetser,ach hemel,die hond was echt jou maatje,en dan maar 6 jaar oud...ik heb het met je te doen,echt....huil maar gewoon ook op dagen dat het niet van je mag,dat hoort er nu eenmaal gewoon bij hoor,als lachen mag waarom dan huilen niet??

**Geplaatst**: 23-05-13 13:59

Re: nee niet jij...lieve lieve donnie...

Geplaatst: 23-05-13 13:59

Dat vind ik nou ook !
Waarom zou je wel mogen lachen en bij leven laten zien hoeveel je van je dieren houdt en geniet en niet mogen huilen en rouwen ?

Heb ook wel in tranen de man van de Rendac te woord moeten staan, schaamde me er echt helemaal niets voor !
Zou het erger gevonden hebben als het me niets deed

Nomineer dit bericht ×