Geplaatst 
Anderhalve week geleden hebben wij veel te snel en onverwachts afscheid moeten nemen van onze lieve hond Banjer. Voor het verhaal; [BB] Niet te bevatten.. Dag lieve, lieve Banjer! .
Naast het enorme verdriet van Banjer, kregen we ook het verdriet van Bink (onze andere hond) erbij. Hij was één hoopje ellende. Hij wilde zijn mand niet meer uit, speelde niet meer en liet geregeld zijn eten staan. Na het een kleine week aangekeken te hebben, hebben we de knoop door gehakt... Dit kon zo niet langer, Bink heeft/had een nieuw vriendinnetje nodig. Zo ontzettend dubbel omdat wij zelf, voornamelijk ik, nog helemaal geen behoefte hadden aan een nieuwe hond erbij. Maar wat doe je dan? Je andere hond compleet laten wegkwijnen omdat jij zo verdrietig bent? Nee, natuurlijk niet.
Met het dubbele gevoel gingen we gisteren bij Balou kijken. Een labrador teefje van 8 weken en 2 dagen oud. Tsja en dan zie je zo'n klein beertje en dan smelt je toch wel hoor....
Ze is gisteren gelijk met ons mee naar huis gegaan. Thuis aangekomen kennis laten maken met Bink. Hij was gelijk heel enthousiast maar het eerste kwartier ook wel bang. Hij vond haar wel erg klein dus hij durfde bijna niet bij haar in de buurt te komen. Na een klein kwartiertje was dat ook over en speelde ze erop los met elkaar. Bink trok direct helemaal bij, staart weer kaarsrecht omhoog, niet stoppen met kwispelen, gewoon helemaal happy. Dat was voor mij wel het moment, hoe lastig ik het ook vind, waarop ik wist dat dit wel echt een goede beslissing is geweest. Na nog wat gespeeld te hebben stortte ze ter aarde en Bink week niet van haar zijde af. Hij deed geen oog dicht en lette alleen maar op Balou. Zo lief!
Vandaag niet veel anders. Bink past heel goed op Balou en ze spelen wat af om vervolgens knock out tegen elkaar in slaap te vallen.
Wat is Bink gelukkig! 
En eerlijk is eerlijk, kleine Balou heeft mijn hart ook gestolen. Foto's van gisteren:
En foto's van vandaag:
Groetjes Sanne
