Tranen blijven maar stromen.
Ik kom thuis, en ineens slaat t om mn hart... Perry, waar ben je...
Zoeken, zoeken... en de weg maar vermijden... want nee... daar kan je niet zijn... het mag niet.
Als laatste dan toch maar... ik sta aan de oprit... en daar zie ik je al, aan de andere kant van de weg...
Gillen, nee dit kan niet waar zijn, janken, schreeuwen... maar je bent niet meer hier...
Veelste kort ben je maar bij ons geweest...
Lieve Perry, ik mis je nu al zo...
14 mei 2010 ~ 11 oktober 2011


Zeg je Ben gedag voor me...
