Geplaatst Jullie weten waarschijnlijk niet wie Bieke is. En ook niet wat er de laatste tijd gebeurd is, maar ik zal het proberen in het '' kort '' uit te leggen.
Vrijdagavond, hebben we besloten om onze 16jarige Maltezer Gipsy te laten inslapen. Ze had al een hele tijd huid en darm kanker. En de medicatie die ze kreeg, hielp niet meer. Dus we hadden geen andere keuze, het gaf me toch best een raar gevoel. Ik heb dit wel weten aankomen, en ik ben ook altijd degene geweest die gezegd heeft dat ze nieuwjaar nooit zou halen. Maar om een hond af te geven na 16jaar, doet toch best wel pijn. Maar het was het beste, houden van is ook los laten zegt m'n moeder altijd...
We wisten dat onze Golden Retriever Beau van 7 jaar, niet alleen kon blijven. Omdat ze nooit alleen geweest is, maar we wisten ook dat ze moeilijk overeen kwam met andere honden. Een hond van uit het asiel was onmogelijk, we konden geen hond met een verleden in huis nemen. En puppy's waren er niet... Nadien zijn we gaan kijken bij een kennel. Wat meer leek op een broodfok, of laten we zeggen het was ook een broodfok. 600 puppy's op elkaar geplakt, en ook dat was een nee. Die dag zelf nog, wezen kijken op internet en ik kwam uit bij privé mensen. Die af en toe eens een pupytje fokte.
We hadden niet echt een ras waar we naar opzoek waren, we hadden wel enkele gedachten zoals Labrador, of een Franse Bulldog, of terug een Maltezer. Eenmaal toen we daar aankwamen, was ik meteen verliefd op de ras: Cavlier King Charles.
Mijn oog ging eerst uit op een andere puppy, omdat deze de mooiste was. Maar al gauw zag ik wat er achter dat '' mooi '' vachtje, schuilde. Heel veel lef, en stoer gedrag. Wat dus al zeker geen optie was voor onze Golden. Want we moesten opzoek gaan nog een onderdanige puppy, met een iets of wat rustig karakter.
Dus kozen we voor Bieke, die eigenlijk Bibi genoemd zou worden. Maar niemand vind Bibi mooi, dus is het maar Bieke geworden. Of beter gezegd, '' Biiieeeeeeeeee! '' Bieke leek een heel rustig en zacht karakter te hebben. En oh, mij hoor je niet klagen. Ik lach me kreupel met Bieke! Zo een zot geval heb ik van m'n leven nog nooit geweten, maar jeetje... Mijn tenen zijn nergens meer veilig, en mijn schoenen al helemaal niet.
Het enige wat mij nu wat zorgen geeft, is mijn Golden Retriever. Sinds gisteren (toen Bieke hier kwam) begint ze te huilen. En negeerd ze mij, en zowel de puppy. Ze zoekt geen enkel contact, en als de puppy dan zelf naar haar toe gaat. Dan begint ze te grommen, of haar tanden te laten zien. Ik ben er dan wel op tijd bij, en ik hou hun allebij in de gaten. De pup moet natuurlijk ook niet in haar staart zitten bijten, maar ik maak me zorgen of ze elkaar wel zouden accepteren? Waarom houd mijn Golden afstand van haar?
Hier zou ik graag even een tip over willen.
Verder, is mijn verhaal blijkbaar niet meer zo kort. Dus ga ik foto's posten!
In de auto, onderweg.
Heel fier op haar plasje voor het eerst buiten!
Wat hoor ik daar?
Lekker slapen!
komt vast wel goed.
dan is het vlees en dat zal ze vast willen eten. 
