Geplaatst 
Snifsnif, hmmmmm... deze geur.. ik kende hem niet echt.
Ik besloot nog eens diep adem te halen, en de geur langs mijn neus te laten komen.. SNOOOOOOORRRRRKKKKKKKKKKK...
Nee, deze geur is mij echt onbekend. Ik besloot op onderzoek uit te gaan.
Verrek, het is nog een behoorlijk end ook. Ik besloot om het hoekje om te wandelen, om te kijken of ik ergens een herkenbaar punt kon ontdekken.
Onderweg kwam ik nog een uitsteeksel tegen, en daar moest ik natuurlijk ook even aan ruiken. Maar nog steeds, nee, er ging geen belletje rinkelen.
AAAAAAAAAAAHHHHH!!! De berg bewoog! En zo erg, en plotseling, dat ik er bijna onderzat. Gelukkig kon ik nog gauw, voordat ik mijn hoofd in moest trekken, een glimp opvangen van hetgeen mijn hok bewoonde..
En toen.... Toen draaide het ding zich ineens om. Machteloos voelde ik mij. Grote klauwen, priemende ogen, wat wás dit?
Maar toen ik beter keek, zag ik dat het een jonge bekende was. Pantoufle, de nieuwe huiskat:
Zeg poes, zei ik, als je dan toch hier bent. Weet je wat je eens moet proberen? Je pens warmen onder mijn warmtelamp. Dat is lekker!
Dat liet Pantoufle zich maar één keer zeggen natuurlijk. Oké, zo overdreven had het niet gehoeven, maar lekker vond Pantoufle het wel:
Nadat Poes even was geweest, en had mogen zonnebaden, heb ik mijn bediendes geroepen, en die hebben hem eruit geplukt. Een beestje van 14 weken oud, mag natuurlijk niet te lang onder mijn lamp liggen. Daar worden ze dan veel te bruin van..
Bij niemand anders, maar die van mij zijn niet te versmaden!
Die kat... Gelukkig werd Sarah niet boos 
..
vind die waterschildpadden maar niks 
