Vorige week zaterdag was het eindelijk zover: onze eerste ontmoeting... kijken of er een klik was, kijken of ik hem wel wou hebben... eigenlijk was dat slechts een formaliteit, want via fb had ik al een heel goed beeld van hem, dankzij alle foto's en filmpjes die Ibbel van hem plaatst
Na een laaaaaaange treinreis en een ieniemienie stukje met de auto kwamen we bij Ibbel aan... na eerst de honden even uitgebreid gedag gezegd te hebben was het moment daar... ik mocht Knelis eindelijk ontmoeten...
Eigenlijk heet hij trouwens Cinnamon, maar in de omgang wordt hij Knelis genoemd... en dat houd ik er maar in denk ik, want ik heb al een Cinnamon in huis... mijn hond, Cinna, heet voluit Cinnamon.. 
In het begin was Knelis een beetje terughoudend, maar dat werd al snel minder en toen kwam de knuffelbeer/charmeur in hem los... ik werd overladen met knuffels en kusjes (hij ook trouwens
) en als ik hem kriebelde, kriebelde hij mij terug... subtiel is hij trouwens niet.. hij liet heel duidelijk merken dat we hem op zijn kont moesten kriebelen door zijn kont gewoon tegen ons aan te duwen 
Met dank aan Ibbel voor het maken van de foto's waar ik op sta

Hoi! Ik ben Knelis, wie ben jij?


Mag ik je een kusje geven?

Wat is dat ding om je nek?

Ik kriebel jou, jij kriebelt mij... deal?


Natuurlijk ook nog een kusje tussendoor


Wil jij mij kriebelen?

Ja, daar.. dat is het goede plekje!

Na al dat gekriebel en geknuffel moest er natuurlijk gedronken en (liggend) gegeten worden



En tot slot natuurlijk ook de hele lieve en knappe mama Caprice



Blijft ie hengst?