Ergens op de terugweg kwamen we de kudden ineens tegen, en hoewel de meeste dieren kozen om weg te lopen 50 meter verderop te gaan staan, bleven een moeder, dochter en papa staan. Dochterlief kwam al snel kijken wie we waren, en toen ik laag ging zitten kwam ze helemaal dichtbij.
Ik heb 10 minuutjes heerlijk met dit prachtige dametje zitten knuffelen, wat voor mij best bijzonder is, want sinds de dood van mijn eigen paard heb ik niet meer zoveel met paarden gedaan; ik had al nooit zoveel met andermans paarden.


Op de achtergrond zie je mama, met daarachter papa
Het dametje had mij heel snel duidelijk gemaakt waar er gekriebeld moest worden (bovenop de verharende bips) en toen haar ouders wegliepen ging ze pas met ze mee toen ik haar actief naar ze toe leidde.
Ik had heel erg de neiging om direct te gaan zoeken wie de eigenaar is van deze kudde, want dit diertje is wel ontzettend leuk
En wat fijn dat je weer eens hebt kunnen paardsnuiven en daar ook echt lol in had! 