Geplaatst Ik heb altijd gedacht dat ze niet echt weg was, zo'n voorgevoel dat ik haar moest vinden. Zo begon mijn zoektocht 4 maanden geleden. Ik wist gewoon zeker dat er een kleintje geboren was, op haar datum en tijdstip. Genoeg waren er geboren op die datum, maar allemaal veel vroeger dan de tijd die ik zocht. Ik was bang haar nooit meer te vinden. Toch was daar een kleintje dat steeds kijk aandacht trok, maar dat kon haar niet zijn dacht ik. Ze was 5 dagen later geboren. Omdat ze me al 4 maanden boeide, besloot ik toch te gaan kijken. Ik ben er samen met mijn moeder heen gegaan en we hadden beide kippenvel. Ik was opslag rustig en het voelde zo vertrouwd. Ze wilde alleen maar met mijn knuffelen en de andere veulens mochten niet in mijn buurt komen. Elk lekker aaiplekje heb ik uitgeprobeerd en ook alles vond zij lekker. Ik haar ogen zag ik geen jong paard, maar een ouder wijzer paard. Ik kreeg het gevoel dat ze me herkende en ik was zo blij en opgelucht.
Maar ja wat doe je dan, kopen of niet. Ik wilde immers alleen maar knuffelen en haar zien. Weten dat ik echt niet gek geworden was, een bevestiging. Die had ik gekregen, maar was het genoeg. Een tijdje dacht ik van wel, maar het ging toch knagen. Kan ik haar weer opgeven of ga ik het avontuur weer met haar aan. Ik besloot het laatste en op 1 april kreeg ik het verlossende woord, ze is van mij!!
Ik ben blij dat ik haar binnenkort weer thuis kan brengen en dat we samen al die dingen gaan doen, die ik nog met haar wilde doen.
De foto's zijn van de advertentie en niet de meest mooie, maar voor mij zijn ze prachtig. Ik zal natuurlijk nog veel meer mooie herinneringen vast gaan leggen.
Maak kennis met Demi
Van harte gefeliciteerd!!!
Zeker! Foto's zijn ALTIJD (jahaa altijd) leuk! 