Romy (mijn merrie) is hoogdrachtig. Drachtig gekocht en geen exacte dekdatum bekend, maar het veulen zou ergens begin of half maart geboren worden.
Zaterdag zouden we de hele dag van huis zijn. Dus vrijdagavond mijn bijrijder instructies gegeven wat en hoe tijdens de bevalling. Ik zei er nog heel stellig bij dat het veulen toch nog niet geboren zou worden. Zaterdagochtend nog even een ph testje op de melk gedaan. Je weet maar nooit. Maar die was nog te hoog voor een veulen, dus we konden makkelijk een dagje weg. Manlief zou de hele dag internet hebben, dus de tablet mee zodat hij ook af en toe een blik op de merrie kon werpen.
Kwart voor 5 telefoon. Mijn bijrijder.” Ik kwam net terug van het hardlopen en mijn vrouw (heeft helemaal niks met paarden) zei dat ik even op de camera moest kijken, want ze vond romy zo onrustig. Ik kijk op de camera en zie wat uitsteken aan de achterkant. Ik denk dat de bevalling begonnen is”.
Oeps. Ik stond in the middle of nowhere. Het 3g internet was te traag om fatsoenlijk beeld te krijgen op de camera. Dan maar mijn man bellen. “Schat, laat nu alles uit je handen vallen waar je mee bezig bent en log in op de camera”. Als hij eindelijk beeld krijgt (duurt voor je gevoel altijd eeuwig op zo’n moment), ziet hij dit.

Romy schiet net de stal uit met de shetlander in haar kielzog (Staldeuren stonden open, zodat de paarden overdag lekker naar buiten konden). Dus met de camera gaan zoeken waar ze heen was. Uiteindelijk vond hij haar in de verste hoek van de stal. Hier ligt ook wat vlas, omdat dat deel van de stal ook af en toe als loopstal gebruikt wordt.

Ondertussen mijn bijrijder weer gebeld. Hij was onderweg. Hij zou afstand houden en alleen in de buurt komen als het nodig was. Maar hij wilde wel vast in de buurt zijn voor als het nodig zou zijn. Dus ik ben ook snel in de auto gesprongen en ben naar mijn man gereden. Hij zou ondertussen zorgen dat de kids en de spullen klaar stonden, zodat we meteen naar huis konden. Toen ik 10 minuten later bij hem aan kwam, was het veulen al geboren en lag al in borstligging. En Romy stond al weer.
Snel de spullen in de auto gegooid, kids er in en binnen 5 minuten waren we op weg naar huis. Onderweg hebben we nog verschillende updates gehad van mijn bijrijder en van mijn ouders die op de camera mee keken.
Een uur later waren we dan eindelijk thuis. En dit is wat ik thuis aantrof.

Merrie en veulen waren al tot in de stal gewankeld, waar een dik pak stro lag en waar het veulen dus makkelijker overeind kon komen, dan op de plek waar het geboren was. Mijn bijrijder vertelde dat het net had staan drinken en dat alles verder super goed was gegaan. Hij had de shetlander even in een stal opgesloten, omdat Romy erg beschermend werd toen het veulen er eenmaal was.
Ik wilde natuurlijk heel graag het geslacht weten, dus voorzichtig de stal in gegaan, de merrie gerust gesteld en toen kon ik snel het staartje van het veulen optillen. Een merrie :-D (Ik zeg al weken dat het een bont merrieveulen gaat worden en mijn gevoel klopte).
De nageboorte was er ook al af toen ik aankwam, dus die ook even nagekeken en die was ook helemaal intact.
Toen alles goed bleek te zijn even mijn zoontje van 2,5 gehaald. “Kijk mamma, dat is Romy en een koe”. Daar kan je het dan mee doen
En daarna merrie en veulen maar even alleen gelaten en is iedereen even een hapje gaan eten. Toen moest er natuurlijk nog een naam komen. Aangezien mijn bijrijder altijd voor ons klaar staat en heel veel voor ons doet, hebben we er voor gekozen het veulen naar hem te vernoemen. Dus haar naam is MOONLIGHT geworden.
En zo heeft mijn dochtertje op haar 1ste verjaardag een ‘my little pony’ cadeau gehad
Na het hele weekend kraamvisite gehad te hebben, mochten merrie en veulen gisteren en vandaag nog even buiten spelen tussen de buien door. Helaas door het slechte weer is het weitje bij de stal een zwembad geworden, maar het veulen had nog steeds lol. Als het weer wat beter wordt, dan kunnen ze grote wei overdag, maar daar is geen stalletje bij, dus tot die tijd moeten ze het nog even met het zwembad doen.
Kijk en geniet nog even van ons kleine meisje
Die grote grijns gaat voorlopig niet meer van mijn gezicht af


En na al dat spelen hebben we dorst
