
En daar stond ze opeens donderdagavond: Special Edition!
Indy liet weer niets weten van tevoren, en voor ons idee zou het vast over een paar daagjes komen. Toch rond 12u 's nachts stond daar zomaar een lief energiek veulentje! Met een trotse moeder. En wij als trotse baasjes er uiteindelijk omheen. Voornamelijk trots op onze lieve shet die zich weer helemaal alleen gered had en ons weer een beetje voor de gek had gehouden.
Indy's vorige veulen was Limited Edition (alias Limo
). De naam van dit veulen was dan ook snel besloten: Special Edition!Direct was Special er al helemaal. Flink aan het geluidjes maken, huppelen, en heel veel drinken.
Gister hebben beide, of eigenlijk Indy, lekker binnen mogen bijkomen.
Vanmorgen mochten beide even buiten spelen. Indy was voornamelijk lekker aan het eten (en hield ondertussen haar knappe veulentje heel nauwlettend in de gaten), maar Special had het druk met van alles en nog wat!
Rennen, springen, bokken, flemen, snuffelen, ze kan het allemaal
Even voorstellen: HOI!!! Ik ben Special! De grote kleine stoere lieve (Super) Special Edition om precies te zijn
Dit ben ik dan met mijn lieve mammie Indy!

Mama doet alleen aldoor een beetje raar. Die zit aan die groene spiertjes te trekken.

Nou dat is echt geen zak aan!
Is het een vliegtuig? Is het een vogel? Neee het is Super Special!

Maar als Super Special zijnde ben ik ook heel lief, net als mijn mama
Alleen is heel lang stilstaan saai hoor.. Mag even om kusjes te vragen, maar daarna moet je echt weer gaan rennen, springen, bokken, ...

Ohja en later als ik heel groot ben, dan word ik een raceauto

Verdorie wacht even hoor, er zit iets op mijn neus..

Maaaaammm!! Er ziet iets op mijn neeuuusss!!!

Hèhè, nu kan ik weer lekker racen! Mama wil dat ik later dressuurpaard word, net als die grote monster die binnen naast ons staan. Ik denk dat ik veel beter als hun word

Hè mam! Ja hè mam!
Kijk dan hoe groot ik nu al ben!

Phu-duh-puh-euhhh..

Helluuup!! MAAAMMM!

Misschien ben ik toch nog niet zo heel erg groot, maar dat komt wel

En volgens mijn mama is het niet zo erg om klein te zijn.
En ik ben natuurlijk al super knap en schattig, dus je kan ook niet alles hebben.

heeft hij nou ook witte aftekeningen aan zijn benen of lijkt dat zo? 
Maar heb je hem om dan is het allemaal best, en mevrouw loopt momenteel zelfs al voorop naar het land! (met Indy in de stress er achteraan).



Special komt vlak voor mama's neus voorbij rennen terwijl mama aan het eten was. Je ziet mama zo kijken van, blijf van mijn eten af en ga ergens anders rennen