Eind juni begonnen de veulens duidelijk maar voorzichtig contact met elkaar te zoeken. Inmiddels kroelen ze wel regelmatig met elkaar, maar echt het samen op "ontdekkingstocht" gaan doen ze nog niet. Ik had dat wel een beetje verwacht na de 2 veulens van vorig jaar, maar goed zij scheelden maar een dag, en Wynke en Eli 3 weken.
Ze zijn nu echt een lid van de kudde, voelen zich er thuis en weten bij wie ze wat kunnen maken.
Grappig is ook te zien dat ze veel leren van het paddockparadijs. Eli bijv is regelmatig zijn moeder kwijt, gewoon onoplettendheid van beide kanten. En tot hij een maand oud was ongeveer ging hij dan als een kip zonder kop in de rondte rennen, waarbij hij zo zijn moeder een paar keer voorbij holde. Of hij ging naar andere paarden toe die ook voskleurig zijn. Nu doet hij dat niet meer. Hij gaat nu eerst roepen, als hij niets hoort gaat hij rustig zoeken op plekken waar Sola regelmatig is, in de schuilstal bijv. Vindt hij haar dan nog niet dan gaat hij in de bak staan kijken. Vandaaruit kan hij veel plekken overzien. Hij wacht tot hij haar ergens ziet, en holt er via de kortste route heen.
Foto's van 22 juni:


Nog wat aftasten:





En van 22 juli:
Eli en Stalla


Wynke heeft de schuurtak ontdekt:

Wat doen jullie, Mazzel en Stalla?

Die greppel, daar durf ik nog niet in:

Mijn moeder wel:


Kijk Eli liggen midden in de kudde:

En nu liggen alle jonkies:

Verder zie je steeds weer de grote invloed van het karakter van de moeder. Wynke lijkt erg op Vica, maar dan nog wat stoïcijnser, maakt zich niet zo snel druk, beetje brutaal.
Qua uiterlijk en uitstraling is ze echt een Fries, maar dan met een kleiner, pony-koppie.
Eli is een stuk sceptischer, net als Sola. Is het eenmaal goed, dan is het goed, maar hij kijkt eerst de kat uit de boom, is vrij gevoelig. Qua uiterlijk is hij wel een Rocky en nog een stuk kleiner dan Wynke.
Dat wordt vast een hele knappe!!