Geplaatst Vannacht om 2.00 uur ging de bel. De buurvrouw aan de deur. Het veulentje was geboren. Ik had al weken slecht geslapen, bij elk gestommel weer wezen kijken, en steeds niks. Ditmaal sliep ik goed want ik had geoefend voor de 4-daagse, en weinig gehoord. Maar de bel hoorde ik wel gelukkig.
Snel naar de stal, en daar het, nog nat te wezen.
Na het ongeluk van moeders in januari had ik eigenlijk de hoop een beetje op gegeven. Maar wonder boven wonder is alles goed gegaan en is het veulentje blijven zitten.
Nu was nog het grote moment, wat is het geworden? Na 3 hengstveulens op rij werd het weer tijd voor een merrie, een blijvertje.
En dit keer hadden we geluk, het was een merrie. Een heel klein huppeltrutje maar wel vlug.
Hier gauw een paar foto's. Vanmiddag maak ik droogfoto's, als het weer het tenminste toelaat, in de bak.
Liggend bij mama.
Close-up.
Moederliefde.
Ik kan staan!!
Welkom in de grote nieuwe wereld.
Zelfs de 'Chef' was nieuwsgierig.
Een heel klein fijn koppie.
