Na al maanden in een nachtmerrie te zitten, ik ben namelijk afgelopen oktober mijn broertje verloren door een verkeersongeval.. had ik me erg verheugd op het veulen dat mijn lieve merrie verwachtte..
een week lang gewaakt en helaas is het veulentje 12 juni doodgeboren.. een enorme tegenslag en zo zielig voor mijn merrie...
Nozzy van het Yentlehof


Meteen diezelfde ochtend ben ik een pleegveulentje voor haar gaan halen waarvan de moeder de avond ervoor was overleden.. helaas accepteerde ze de kleine niet en heeft ze nu haar jaarling weidemaatje als veulen geclaimd.. Ziekie is dus in ieder geval weer happy ♡

Dus nu breng ik de kleine zelf groot! Het is mijn 2e flessenveulentje, 2 jaar geleden ook al een veulentje met de fles grootgebracht, toen ook gezegd dat ik dat nooit meer ging doen
Hij drinkt al netjes uit emmers dus de fles krijgt hij al niet meer, hij staat samen met een andere shet die hem op de paardse manier mag opvoeden en socialiseren, als hij dalijk wat ouder is gaat hij lekker de wei op met de kudde..
Ik ben zo gek op hem.. na alle ellende is hij wel echt degene die elke dag een lach op m'n gezicht krijgt
vandaar dat hij voor mij extra speciaal is. Mijn kleine lichtpuntje in een hele moeilijke tijd<3 
Afgelopen week heeft mijn beste vriendin wat foto's gemaakt, zo blij mee ♡
Meet Navi ♡♡ meteen mijn favoriete foto ♡











Veilig sociale vaardigheden op doen met de jonge hengstjes ♡

En ter afsluiting ook een van mijn favorieten, met de tattoo die ik voor mijn broertje heb laten zetten, mooi vastgelegd zo



