Ik maak het liefst lekkere buitenritten met mijn leasepaard. Nu heb ik het probleem dat ze eigenlijk liever niet alleen naar buiten gaat. Daarom rijd ik altijd samen met een vriendin met haar paardje. Maar ik vind het juist ook wel eens prettig om alleen naar buiten te gaan als het 's ochtends mooi weer is. De ene keer lukt dat, de andere keer. Dan maakt ze ineens halt, keert zich om en denkt ik vertik het om alleen verder te gaan. Dan heb ik keuze of omkeren of ontzettend tekeer
gaan met benen, voeten, stem en zweep. Het is een brede, ontzettend sterke dame dus meestal laat ik het maar. Heeft iemand van jullie hier nog ideeen of advies over? Wat kan ik bijv nog doen? Je merkt het direct als je op jezelf naar buiten gaat. Ze is dan erg alert, bijzonder om zich heen kijkend, nerveus loopje etc. etc. De laatste tijd laat ik het maar omdat ik weet dat ze het gewoon niet prettig vind alleen in de polder en dat ik niet steeds voor het dilemma wil staan moet ik ontzettend tekeer gaan om haar door te laten lopen of zal ik maar gewoon omkeren. Ze is al 16 of 17 jaar dus ik denk niet dat dit er nog goed uit te krijgen is. Maar als iemand hierover goede adviezen of ideeen heeft dan hoor ik dat graag van jullie. Verder is het een schat van een paard, maar lekker eigenwijs en ontzettend sterk
groeten, Monique


nu dribbelt hij afentoe nog, afentoe poging om te draaien, maar al veel minder!
!