Ik ging regelmatig een rondje naar buiten. Of met iemand ernaast te voet of op de fiets. Of met een ander paard. Ging altijd goed, het bekende kijken en een keer springen, maar verder niets.
tot afgelopen maandag.
Ik ging naar buiten met een jong paard erbij (4 of 5 jaar, ging voor de 2e keer naar buiten) want ''Diddle (die van mij) is toch altijd braaf..''
we waren goed en wel op de weg en Diddle bokte 1x, zo ontzettend gemeen dat ik al buiten westen was voordat ik de grond raakte..
Ik ben bijgekomen toen ik op de grond viel met mijn rug, maar toen mijn hoofd de grond raakte was ik weer ''weg''..
(Ik heb nu een hersenschudding, maar verder valt het wel mee
)Ik merk nu aan dat paard dat hij me niet meer vertrouwt.. Ik vind het ook moeilijk hem te vertrouwen, maar hij heeft met mij zeker zoveel moeite..
Ik wil zéker nog wel buiten blijven rijden, daar hebben we normaal gesproken allebei veel plezier in.. Maar hoe gaan we dat doen?
Ik weet het even niet meer
(om eerlijk te zijn lijkt het me doodeng..) 


Maar omdat hij zijn kont eronderuit draaide met bokken viel ik... *denk ik, kan me het stukje ''vallen'' nogsteeds niet herinneren
*
)