Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

en als ik niet een goed gevoel er bij zou hebben zou ik ook absoluut niet met een jong paard de weg opgaan. Tamadine schreef:Daarnaast moet je gewoon voor de eerste paar keren begeleiding te voet of fiets mee nemen of eerst veel gaan lopen met het paard en op plaatsen waar bij het begin geen auto's komen.

) maar niet aan een drukke weg, ze zien wel regelmatig verkeer langskomen, de rijbak ligt ook langs de weg en ik stap regelmatig in het bosje aan de overkant uit. Daar begin ik meestal mee, daarna gaat mijn broertje met de fiets mee naar het grotere bos en dan merk ik vanzelf wel wat ze doen. Ik ga pas alleen naar buiten als ik het ook vertrouw (en trouwens ook in de bak een goede controle heb). Dani62 schreef:Je kunt juist wel al heel veel voorwerk doen.
Een paard dat op jou vertrouwd bijv. zal er minder snel vandoor vliegen, maar eerder denken: ik blijf bij jou, want bij jou ben ik veilig! Daarmee kom je al een heel eind.
En wees creatief met schrik-en obstakeltraining. Je kunt je paard van te voren al bekend maken met paraplu's, wapperende vlaggetjes, krakend plastic, harde geluiden, kinderwagens, door smalle doorgangen, over de wip, balonnen, slingers etc. etc. etc.
Ik ben het er helemaal mee eens dat een niet verkeersmak paard niet buiten hoort. Al zul je met een jong paard natuurlijk wel de dingen eens voor het eerst moeten doen. Maar de eerste keer naar buiten zou ik aan de hand doen, met andere paarden erbij en alleen als het paard zijn leider vertrouwt en als het bekend is met alle dingen die ik hierboven noemde. Pas als dit volledig goed gaat ohz, en alleen.
Paarden die heel schrikkerig en kijkerig zijn krijgen wellicht ook te veel krachtvoer of komen te weinig buiten.
) Daar zijn mensen gewend aan paarden. Gister stond mijn paard ineens per ongeluk overdwars op de weg om naar een groepje paardverslindende ezels te kijken (verkeer doet 'm niks) en ik geneerde me dood. Maar de automobilist die ons achterop kwam wachtte wel even.
Lévensgevaarlijk. Het kan altijd fout gaan, hoeft niet met het verkeer te maken te hebben. Of denk je soms dat het leuk is om te ontdekken dat je paard verlatingsangst heeft op het moment dat hij terugdendert naar zijn vriendjes en tegelijkertijd met een intercity bij de spoorwegovergang aankomt?
Geloof me, op zo'n moment heb je écht niet meer genoeg bloed in je hoofd om nog helder te kunnen denken.
.
).
.
. 
