Geplaatst: 11-10-07 19:06 sonjim schreef:ik vind dat je daar waar het kan altijd een helpende hand moet toesteken.
Inderdaad. Waar en wanneer dat kan, dus zonder de veiligheid van jezelf en jouw paard te compromitteren.
Dit maakt dat je als niet-ruiter doorgaans veel meer kan doen dan als ruiter.
Je moet je als ruiter goed realiseren dat niet-ruiters een paard heel vaak bedreigend groot vinden en jouw ongeval waarschijnlijk als een bevestiging ervaren. Jíj vindt paarden leuk, de meeste mensen in het geheel níet! Bij de meeste wandelaars bijvoorbeeld heeft de ruiterij een puur slecht imago. Mijn schoonvader bijvoorbeeld koopt en leest boeken over paarden omdat hij geïnteresseerd is in wat wij hier doen, maar kan ávonden foeteren op wat hij op de hei en in het bos meemaakt.
Onderschat die factoren groot beest en slecht imago niet, want dat beïnvloed in hoge mate de perceptie van het bovengenoemde ´wat kan zonder de eigen veiligheid te compromiteren´.
Je kan hiervan vinden wat je wil, maar je mag dit niet-ruiters niet aanrekenen.
Gelukkig zijn passanten ook wel eens wel-ruiters.
Vrij recent plaatsten twee ruiter een topic over een achterop komende auto die stopte en van waaruit gevraagd werd waarom ze liepen met hun paarden. Of ze soms pech hadden en hulp konden gebruiken. Was iemand die een groot liefhebber van paardrijden is; Koningin Beatrix.
hc
Stalgenootje afgestapt, beide paarden even vastgenomen en laten grazen. Toen ik op wilde staan, viel ik haast flauw, dus ik ben plat op de grond gaan liggen met mijn knieën opgetrokken 
