Bokt.nl

merrieveulen schreef:

hihi volgens mij denken wij er uiteindelijk precies hetzelfde over, alleen drukken we ons anders uit...

merrieveulen schreef:

Knert schreef:

ik probeer gewoon iets meer druk te geven met benen. Die van mij wil graag omdraaien en dat kan ie heel snel in de galop!. Maar dan is het gewoon kwestie van wachten zolang hij maar niet omdraait. Er wordt niet gedraaid en daarmee uit. Wel staan we dan stil op dat moment... en ja soms ook in een droge sloot of letterlijk gebukt onder de takken..maar uiteindelijk gaan we voorwaarts. Zonder gemep, maar ook zonder softy getroel hoor. Gewoon wat been geven en elke stap naar huis onmogelijk maken.

Wat ik wel doe ik naderhand de thuissituatie minder rooskleurig maken. Dus geen beloning (zowieso nooit maar dan al helemaal niet) of lekker rollen, borstelbeurt, drinken of eten.

Maar lang wachten totdat hij weer 'vrij' heeft. Dus staat ie zo uur-anderhalf uur te wachten op poetsplaats. Ga ik lekker bij hem vegen, poetsen, opruimen, leder vetten. Of ga hem wassen, zijn enorme oorharen bijknippen of voeten bijscheren (vind ie echt niet leuk). En dan neem ik mijn tijd er ook echt voor en loopt ook echt vaak enorm uit. Hij staat braaf te wachten maar baalt flink vooral omdat ik hem verders negeer ... hoe diep hij ook blijft zuchten. (normaliter kroelen we altijd lekker)

en DAAR begrijpt een paard nu helemaal niets van, echt niets. Een paard is niet in staat om de link te leggen tussen het staken en later vastgebonden staan of zijn voeten laten scheren. Overigens heeft zuchten bij een paard een totaal andere betekenis dan bij mensen.

ook niet handig vind ik dat jij het voeten scheren ziet als een straf. hoe moet je paard het dan ooit plezierig gaan vinden? Meiske, jij hebt echt nog héél veel te leren als het om paarden gedrag en paardenpsyche gaat.


@ Lara_Silver, inderdaad, zoals ik dus al zei...
Een situatie verschilt nu eenmaal altijd, vaak per seconde. het ene paard is het andere niet en idd, meerdere wegen leiden naar Rome (of dus het erf af, haha!).
Mijn ervaring tot dusver is dat als mensen een probleem hebben met een paard, ze zelf vaak in wat voor zin dan ook (onbedoeld) de oorzaak zijn van het probleem. voor zo'n ruiter betekent dat meestal dat een stukje theoretische uitleg en een voorbeeld (bijv. een oefening) genoeg kan zijn om het op te lossen.
Ik heb zelf nog niet meegemaakt dat een paard staakgedrag vertoonde waar de ruiter (of een ruiter vóór de huidige ruiter) niets aan kon doen. wel onzekere paarden, bange paarden, stoute paarden die misbruik maakten van hun ruiter.... maar zelfs dán is het slagen of mislukken van het gewenste direct gekoppeld aan wat de ruiter doet.

Ook is het mijns inziens een illusie om een dergelijk aangeleerd (geworteld) gedrag ineens op te lossen. Een paard zal opnieuw proberen, en de slimmeriken zullen er ook nog een schepje bovenop doen of iets nieuws erbij verzinnen. Dat is volkomen normaal, veel paarden testen hun ruiter/ begeleider uit tot ze er zeker van zijn dat diegene weet waarmee hij of zij bezig is. het zit in de natuur van een paard om te willen volgen, maar ook om zekerheid te willen.

zeker bij terugkerend staakgedrag kan je ervan uitgaan dat je het zelf veroorzaakt, ook al krijg je 'm wel het erf af. blijkbaar gaat er dan in basis al iets mis waardoor het paard het nodig vindt om je opnieuw en opnieuw uit te proberen. een paard kijkt namelijk altijd naar hoe je je gedraagt, dus als jij bij het poetsen bijvoorbeeld al gedrag vertoont waaraan het paard twijfelt, heb je kans dat dat het staakgedrag triggert. als hij staakt los je dat op, maar de dag erna laat je bij het poetsen en zadelen wéér twijfelachtig gedrag zien. dus staakt het paard opnieuw.

dat is wat ik bedoel met dat het aan de ruiter ligt, onbedoeld en ongewild, maar een hoop mensen zijn zich gewoon echt niet bewust van de signalen die ze hun paard geven zonder het zelf te merken. Het paard goed leren lezen in mijns inziens van groot belang, maar minstens zo belangrijk is het om te leren wat jouw gedrag bij het paard losmaakt.

de meeste paarden doen overigens helemaal niet moeilijk over 'twijfelachtig gedrag', maar er zijn er nu eenmaal genoeg die dat wel doen, die hogere eisen stellen aan de mens die met hen werkt.

mellanion84 schreef:

dat probleem heb ik een week of wat geleden ook gehad met mijn verzorghaffie, slaan schoppen lief vragen, niets hielp. tot ik van de week het gruwelijk zat was en terwijl ik erop zat in haar oor brulde dat ze moest lopen daar had ze het even niet van terug, heb het nog twee keer moeten doen en van de week liep ze zonder ook maar een keer te aarzelen braaf van en naar de bak (half uurtje onder het zadel heen en terug) het begon met halverwege op een buitenrit staken en op een gegeven moment kwam ik het erf zowat niet af.
dus ik zou zeggen probeer eens met een flinke brul je paardje te overbluffen. zorg wel dat je het ondersteunt met beenhulpen

zomers schreef:

Helaas heb ik na afgelopen zondag niet meer gereden (hij heeft dik been, dus we stappen nu alleen maar), ik had graag er snel weer opgewild om verder te gaan waar we gebleven waren. Paar stappen terug en in de bak of met iemand anders naar buiten. Als er iemand mee gaat, zowel te paard als op de fiets dan is er overigens niets aan de hand. Tijdens galop wil hij nog wel eens wat harder dan normaal, maar is hij nog altijd goed terug te nemen. Voorlopig dus even niet alleen naar buiten...

@Fred_Kroket Probleem met afstappen is dat ik er zonder krukje niet meer opkom, dus eenmaal eraf is lopend terug .

@Reusje0504 het lijkt me toch een prettig idee om de one rein stop te kennen.Ik beschouw het ook wel als hulpmiddel voor mijn eigen zekerheid. Stel dat dit ooit nog een keer gebeurd, dan heb ik wel een noodrem. Wel zo'n fijn idee. Hoewel ik me nog steeds afvraag of we niet omvallen als dit in vol galop wordt uitgevoerd.

merrieveulen schreef:

ik vind het ongelofelijk hoe mensen zich blijkbaar laten gaan. brullen, schoppen, slaan (en vooral dat afstappen, pijn doen en weer opstappen! ik schrik er gewoon van, dat heeft NIETS met paarden meer te maken maar gaat puur en alleen maar om de toestand van de ruiter, die zichzelf gewoon écht niet meer in de hand heeft van woede en frustratie)? allemachtig zeg, hoe verzin je het. volgens mij heeft dat niks meer te maken met het paard opvoeden, iets leren of corrigeren, maar gewoon je eigen frustratie eens even lekker laten losgaan omdat jet EIGENLIJK gewoon niet meer weet wat je moet doen. prachtig dat jullie paarden daarvan onder de indruk zijn, echt fantastisch, en getuigt zéker ook van een gedegen kennis, inzicht en begrip in de wereld van het paard, gewoon echt 'weten wat je doet'! chapeau.

doet me denken aan gisteravond, toen ik lekker in bed lag te lezen en opschrok door het gegil van een hond die 'les kreeg'. baas liet zich even lekker gaan op dat diertje terwijl het op de grond in elkaar gedoken lag. een hond kan gillen, maar een paard kan geen geluid maken om pijn uit te drukken. helaas is het precies dat wat de mensen ingangen geeft om het dier te mishandelen en misbruiken. stellen jullie jezelf eens voor wat voor geluid een hond gemaakt zou hebben als jullie je zo lieten gaan.