Maar heel af en toe rijd ik hem wel nagefelijk buiten, omdat ik ook over een tijdje wedstrijden wil gaan rijden, en dan moet hij op onbekend terrein ook gewoon serieus blijven.
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Huertecilla schreef:laartjuh schreef:behalve de galop maar dat komt omdat ze anders niet te houden is
In 'welke' galop rij je dan? Verzamelde-, onderhouds- of rengalop? Bij het goed beleren kan je allen 'aan-de-hulpen' doch met 'losse' teugel rijden. De rengalop is uiteraard de moeilijkste omdat die dicht tegen de vlucht aanligt en er endorfines bij vrijkomen. De valkuil van meer teugeldruk is dat hierdoor méér endorfinevrijgave gestimuleert wordt.
hc
dagmach schreef:Om te beginnen blijft het begrip aan de teugel een lastige.
Het aan de teugel gaan betekent voor mij,een op mij gericht dier (dus fijn op de gewichts/kuithulp),dat netjes actief de achterhand eronder stapt,zijn rug lekker los gebruikt en daardoor zijn buikspieren aanspant waardoor die het ruitergewicht mooi kan dragen en als gevolg daarvan zijn hals laat zakken en lekker het bitje voor opzoekt.
Dus hoe rij ik buiten?
Op deze manier natuurlijk,heb geleerd dat dit het behoud van je dier is.Gebruikt zo zijn spieren optimaal,krijg geen extra belasting voor en voor de ruiter zit het geweldig.
Ik doe buiten dus niets anders dan in de bak.
Tja,ik dacht dat dat voor iedereen logisch was.
Denk dat er verschillende zienswijzes zijn door de term aan de teugel.
Dit heeft niets te maken met trekken aan de nek,naar beneden dwingen of zoiets maar gewoon een fijn ontspannen dier die zo kilometers kan maken,met een geweldig ruggebruik.