pairadice schreef:...en zoals jij treffend beschrijft doorgaans válse veiligheid.
Een beteje vergelijkbaar als met een helm. De káns op een val blijft hetzelfde.
De telefoon is alleen zinvol áls het ding niet stukgevallen is, áls je bereik hebt, áls het probleem telefonisch opgelost kan worden, áls de hulp bereikbaar is.
Idem helm alleen áls je daarmee de grond raakt.
Beiden zijn zonder meer nuttig doch als mógelijk hulpmiddel ná een voorkomend geval.
Mbt de telefoon is erg belangrijk dat je het ding niet gevaarlijk gebruikt en daardoor niet alleen met een vals gevoel van veiligheid rijdt maar zelf risico toévoegt.
hc
Tjonge jonge...Als de hemel naar beneden valt hebben we allemaal een blauwe muts op....
Vorig jaar hebben wij een behoorlijk ongeluk gehad in het bos. We waren aan het mennen en trainden wat hindernissen. Door een stuurfout en een onhandige reactie van het paard daarop gingen we over de kop met de koets. Ik kwam er onder en bleek later een compartimentsyndroom in mijn kuit te hebben (spiercellen die geéxplodeerd zijn, om het even simpel te zeggen). Ik kon op dat moment niets meer van de geweldige pijn. Niet lopen, alleen maar liggen en af en toe ging het lichtje bijna uit. Het paard was doorgerend met de koets op de zijkant achter zich aan. Mijn man er naast rennend, met de leidsels nog in de handen. Achter de bosjes wist hij het paard tot kalmte te bedaren (braaf paard...maar dat wisten wij al). Mijn man riep om min hulp, om uit te spannen en de kar weer rechtop te zetten. Maar ik kon slechts kermen.
Hij heeft zijn trainer gebeld (die vlak bij woont, het trainingsterrein ligt achter zijn bedrijf) en vervolgens kwamen de hulptroepen: 1 auto om mij naar het ziekenhuis te brengen en één auto met drie personen om te helpen met paard en kar. Daar was niks mee aan de hand, dus die gelijk weer ingepannen en samen met zijn trainer is mijn man terug naar het bedrijf waar we ingespannen hadden gereden, om vervolgens uit te spannen en naar het ziekenhuis te komen. En de andere twee gingen met de auto weer terug.
Ik was toch maar wat blij dat we een mobiele telefoon mee hadden. Anders hadden we op een toevallige voorbijganger moeten wachten....
Dus wil ik er mee eindigen:
Als de nood aan de man is, is het erg handig dat je tegenwoordig deze hulpmiddelen hebt!