Bokt.nl

Corellaa schreef:

Hallo,

Ik maak dit topic niet om mensen die western rijden af te kraken, dit vooraf gezegt te hebben zal ik de situatie die vandaag de emmer deed overlopen omschrijven.

Ik en een vriendin gingen samen naar het bos, lekker kletsen en stappen. We reden in een soort S bocht toen er ''ineens'' achter ons een 3tal western gekleede ruiters + paarden aan kwamen draven. paard van mn vriendin kreeg een hartverlamming en schoot half de bossen in en weer terug op het pad.
vriendin aardig geschrokken, paard bleef wat hupse en dripsele.
Ruiters nog steeds in draf achter ons, waarop ik dus AARDIG vroeg, wil je in stap passeren, anders komt het niet goed denk ik.
Ruiter 1 zag ik nog steeds draven en paard van vriendin nog steeds hupse en springen.
toen heb ik op een wat luidere toon gevaagt of ze voorbij wilde stappen !!!

Wij nog steeds netjes aan de kant (voor zover mogelijk voor mn vriendin) maar neeeeee ruiter 1 draafde ons gewoon straal voorbij!!
Toen begon het paard helemaal van zn padje af te hupse en springen, waardoor de andere 2 ruiters ons toch in stap passeerde, waarop ik netjes dank je wel heb gezegt.


Nou, waar het uiteindelijk om gaat is..
Hier rijden best veel mensen western/western gekleed, ik kom ze vaak tegen in het bos.
Passeren kan en mag natuurlijk altijd, maar deze ''soort ruiters'' passeert mij ALTIJD in draf en heb meegemaakt in galop
Ik vind als je als western ruiter in draf passeerd niet erg, maar doe dan passeren in een jog (?) (die langzame verzamelde draf)
en niet met volle sjas

Ik vind dit echt ronduit associaal en bovendien erg erg (!!) onverantwoord..
Zeker als je al ziet dat een paard flink aan t ''flippen'' is en wij zelfs VRAGEN of ze aub willen stappen als ze voorbijgaan


Nou ik moest even mijn ei kwijt, ik vind het echt mega associaal

Kuggur schreef:

Onaardig ja, maar een combinatie die uitflipt omdat ze voorbij gedraafd, of gegalopeerd worden zijn imo niet klaar voor een buitenrit.

laetitia schreef:

Er is ook nog iets als fatsoensnormen HC...
Ik passeer fietsers en gezinnen met kids ook altijd in stap. Gewoon voor het fatsoen alleen al!

Daarbij: je hoort gewoon een paard in stap te passeren, die regels zijn niet voor niets opgesteld in het ruiterbewijs.

Mijn bijrijdpaard is redelijk bomproof, verkeer, vrachtwagen etc, fietsers, mountainbikers, loslopende blaffende honden, schreeuwende kinderen, vliegers op de hei...hij geeft geen kik.

Maar gekletter en gedoe achter hem op hoog tempo dat hij niet kan zien, dat vindt hij eng. Het is en blijft gewoon een vluchtdier.

Echt onzin dat het paard van vriendin van TS niet buitenrijd-waardig zou zijn omdat hij schrikt van achteropkomende paarden...

ThaGirl schreef:

laetitia schreef:

Er is ook nog iets als fatsoensnormen HC...
Ik passeer fietsers en gezinnen met kids ook altijd in stap. Gewoon voor het fatsoen alleen al!

Daarbij: je hoort gewoon een paard in stap te passeren, die regels zijn niet voor niets opgesteld in het ruiterbewijs.

Mijn bijrijdpaard is redelijk bomproof, verkeer, vrachtwagen etc, fietsers, mountainbikers, loslopende blaffende honden, schreeuwende kinderen, vliegers op de hei...hij geeft geen kik.

Maar gekletter en gedoe achter hem op hoog tempo dat hij niet kan zien, dat vindt hij eng. Het is en blijft gewoon een vluchtdier.

Echt onzin dat het paard van vriendin van TS niet buitenrijd-waardig zou zijn omdat hij schrikt van achteropkomende paarden...

Dat doe ik niet altijd.. Wij hebben hier zo'n mooi galoppad van ruim een kilometer. Breed ruiterpad, dan meter gras, daarnaast breed fietspad en daarnaast weer gras.
Daar galoppeer ik regelmatig fietsers en wandelaars voorbij, en prachtig dat de meeste mensen dat vinden (Maar daar hebben ze dan ook een veilige afstand)

Sizzle schreef:

Ik stond vooheen bij een bos waar een aanspanning totaal asociaal de boel onveilig maakte. Deze oefende met zijn maratonwagen op de ruiterpaden en kwam dan met flink geratel en herrie achterop of recht op je af gegallopeerd tot je van ellende maar de struiken in ging om het gevaarte er langs te laten (past namelijk amper). Ik heb een bijzonder braaf dier dat zelf ook aangespannen gelopen heeft, maar zefs die kreeg elke keer weer een hartverzakking.

ThaGirl schreef:

Kuggur schreef:

Onaardig ja, maar een combinatie die uitflipt omdat ze voorbij gedraafd, of gegalopeerd worden zijn imo niet klaar voor een buitenrit.

Paarden zijn toch kuddedieren.. Dus dan is het heel logisch dat je paard ook mee zal willen rennen als een ander paard langs/weg rent, in verband met mogelijk 'gevaar'.

bicci schreef:

idd...zowel de tegemoed komende als achterop komende..

DubbelDun schreef:

Als ik iemand wil voorbij gaan dan ga ik ook joggen nádat ik dat geroepen heb, anders kom je er nooit langs. Als die ruiter daar een probleem mee heeft (of zijn paard) dan zal hij toch even stil moeten gaan staan.

DubbelDun schreef:

bicci schreef:

idd...zowel de tegemoed komende als achterop komende..

Hoe kun je iemand passeeren als beide in stap gaan??? Dat is gewoon onmogelijk.
Als ik iemand wil voorbij gaan dan ga ik ook joggen nádat ik dat geroepen heb, anders kom je er nooit langs. Als die ruiter daar een probleem mee heeft (of zijn paard) dan zal hij toch even stil moeten gaan staan.
Als ik een ruiter aan zie komen ga ik wel altijd naar stap terug.
Overigens heb ik meer negatieve ervaringen met 'engelse' ruiters als met western.

De enige keer dat ik iets écht niet leuk vind is als er een draver/sulky op volle snelheid aankomt danwel van achteren of van voren.

CrazyCat schreef:

Ik ben het helemaal eens met Huertilla en dit keer zelfs op elk vlak
Als ik stappend voorbij een ander paard moet waar ik achterop op af kom rijden is het juist gevaarlijk, want dan rij ik dus een tijdje naast zo'n paard (merrie stapt niet zo snel) en daar houdt ze niet van. Ondanks dat ik weet dat we alle trekjes (losse voetjes) er wel uit hebben inmiddels vind ik dat risicovoller dan rustig voorbij draven. (in overleg uiteraard)

Tegemoetkomende voetgangers en fietsers passer ik gewoon in een rustig drafje als de weg daarvoor breed genoeg is. Op een smalle weg in een rustige stap en wil ik ook nog wel eens de berm of struiken ingaan als ik merk dat mensen het eng vinden. Vriendelijk glimlachen en gedag zeggen geeft vaak al genoeg geruststelling dat je op een betrouwbaar paard zit.

Mijn paarden hebben er geen probleem mee om in een snellere gang ingehaald te worden dus als er ruiters achter me of voor me komen aandraven gebaar ik dat ze door kunnen draven. Dat wil helemaal niet zeggen dat er niet eens eentje zal dribbelen of aangeven erachteraan te willen. Dat HOOR je toch echt onder controle te hebben voor je naar buiten gaat.
En natuurlijk moet een jong paard die misschien nog niet zoveel gewend is ook op een of andere manier oefenen.
Dat doe ik dan ten eerste al op een moment dat de kansen kleiner zijn dat ik veel verkeer of andere ruiters tegen komt. Daarbij dus altijd in mijn hoofd houdend dat ik me moet aanpassen, omdat ik met een onervaren paard op pad ben.
Dat doe ik ook alleen als ik met dat paard aan de hand al buiten ben gaan wandelen en hem zo onder controle heb en gerust kan stellen. Dan kan ik in het uiterste geval altijd even afstappen en op die manier mijn paard bij me houden.

Een goed erkend theorie examen voor ruiters die geen rijbewijs/brommerbewijs hebben ben ik wel een voorstander van. Ruiterbewijs in de huidige vorm inclusief compleet onzinnig praktijkexamen zou van mij direct afgeschaft mogen worden.

Aso's heb je altijd en overal en daar zal geen enkel papiertje bij helpen en ook optoming of welke rijkunst je beoefent staat hier los van. Zit je in een omgeving met aardig wat westernruiters zul je dus ook meer aso westernruiters tegen komen. Hier in de omgeving zijn nagenoeg geen westernruiters dus kom ik hoofdzakelijk aso engelse ruiters tegen. Dan kun je het dus maar beter houden op aso weg en ruiterpad gebruikers.
Ik heb ervoor gekozen niet mijn energie te steken in me ergeren aan asociaal gedrag van anderen, maar mezelf en mijn paarden te laten wennen aan het voldongen feit dat aso's bestaan. Jonge ruiters met dit soort gedrag wil ik nog wel eens proberen op te voeden.