Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-04-11 21:12

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 25-04-11 21:12

Een paar keer, tja ik vind wel dat het er een beetje bij hoort. ^_^

De laatste keer was in juni/juli op een wat onbekend paard voor mij. Was bezig met wat sprongetjes en het paard was niet gewend om lekker gereden te worden dus die begon steeds enthousiaster te worden met bokken enzo. Op een gegeven moment had ik een sprong wat hoger gezet en net voor de afzet gaf hij nog een bok, sprong, en toen weer een bok. Was dus aardig al uit balans geraakt door die rare bok-spring-bok, en toen viel ik er af. Het was een engels volbloed, dus ook weer niet zo'n kleine afstand met vallen.. Gelukkig voor mijn cap, en dat het paard er niet vandoor was gegaan want er zat geen omheining om de bak heen

**Geplaatst**: 09-05-11 21:25

Geplaatst: 09-05-11 21:25

Buiten van je paard vallen begint bij mij een sport te worden!
De eerste keer was in het park. Ik ging helemaal alleen met hem op stap voor de 2e keer! Ging eigenlijk heel goed op de heen weg (lees: iets te goed), we waren op het punt gekomen dat we aan de andere kant van stal stonden in het park boven aan onze wei, lekker even gereden. Wil ik terug gaan over die open vlakte. Dus hij schrikt van iets, draait zich om en rent terug naar de wei in ren galop! Het leek of we dwars door de omheining zouden gaan, maar paard ging dus voor omheining nog naar rechts en ik rechtdoor!

Sinsdien rijden we ook niet meer alleen buiten! Maar nu afgelopen weekend, ging ik met stalgenootje naar bos, heerlijk weertje! Toen hadden we het idee om een stuk door de duinen te gaan (hadden we nog niet eerder gedaan) Bijna bij de duinen aangekomen komt er een witte herder tussen onze paarden in! Paard van stalgenootje schrok en sprong opzij, waardoor stalgenootje op zijn nek zat. Hierdoor raakte haar paard volledig over zijn toeren en keerde om en nam het bospad weer terug naar huis. Mijn paard ging er natuurlijk achteraan en ons stuur was "kapot". 2 km verder net voor de parkeerplaats gingen ze schuin naar rechts waarop ik dus weer heel stug rechtdoor ging. Daar lag ik dan weer en nu waren allebei de paarden dus zonders ruiters door het bos aan het rennen :|
Ik kreeg in eerste instantie geen lucht, maar verstand op nul gezet en richting het voedpad gelopen, daar kwam een wielrenner mij al tegemoet om te vertellen dat het met me stalgenootje allemaal prima was. Dus ik hyperventilerend achter de paarden aan gegaan, zijn ze met zijn 2en het spoor overgestoken en stonden ze km verdrop in de bosjes te grazen!!!
Pfffhh gelukkig is het goed afgelopen op heel veel spierpijn na, maar de schrik zat er goed in! Daarna zijn we heel stoer met de paarden aan de hand terug gelopen naar de plek des onheils en verderop in het bos waar we normaal rijden zijn we er weer opgegaan en naar huis gereden..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-06-11 18:42

Geplaatst door de TopicStarter : 19-06-11 18:42

Wow, toch wel heftige verhalen ertussen! Leuk dat er zoveel mensen zijn die zulke dingen willen delen haha.

**Geplaatst**: 19-06-11 18:48

Geplaatst: 19-06-11 18:48

Hahahah, laatst nog staat ook nog eens op film.
In het bos, zou ik aankomen in galop

Maargoed paard struikelde voorover (en het pad liep af). ik met een koprol eroverheen zo eraf.
Paard rende eerst door, tot hij doorhad dat ik eraf lag. Ik ben naar hem toe gelopen en kon hem zo weer pakken, was wel hilarisch maar ook een goede leer

Had er niks aan overgehouden en reed weer terug naar huis. Nu waren we met ze 2en maar gelukkig is dit paard geen wegloper als er wat gebeurt

Maargoed paard zelf kon niks aan dit alles doen, hij struikelde tsja kan altijd een x gebeuren!

**Geplaatst**: 19-06-11 18:50

Geplaatst: 19-06-11 18:50

weet niet of het erbij hoort maar ben een keer met mennen over de kop geslagen me paard schrok van een vrachtwagen die ze lucht leeg liet lopen en ging aan de ren ik had optie water in autoweg op of een paal ik had haar op de paal gestuurd met de hoop dat ze zou stoppen maar helaas dwars eroverheen

de paal ging om ( lantaarnpaal ) en me vriendin en ik vielen van de kar ik had nog heel lang me leidsels vast gehouden maar omdat er een paal op me af kwam heb ik haar los gelaten ze rende door en de kar kwam gelukkig weer overend ze is naar huis gerend en ze had niks gelukkig alleen de kar was stuk!
me vriendin heeft paar dag in het ziekenhuis gelegen met een zware hersenschudding en ik las alleen aan de linkerkant van me boven been tot me oksel open helemaal geschaafd en allemaal steentjes erin uiteindelijk is alles gelukkig weer goed gekomen!
heb heel lang niet durven mennen maar durf nu wel weer met pony's maar met paarden doe ik het niet meer

**Geplaatst**: 22-06-11 18:48

Geplaatst: 22-06-11 18:48

Ikke, helaas :))

.

De eerste keer dat ik weer een redelijk hard galopje nam sinds m'n val.
(Val.. kon niet meer lopen etc, dus je snapt mijn 'angst' wel om opnieuw te vallen

).

En ja hoor, meneer stond in één keer stil, ik met een salto voorover eraf, knalde op m'n hoofd en toen op m'n rug/kont. Teugels had ik vast, tot ik een klap op m'n hoofd kreeg, toen vlogen ze uit m'n handen. Paard van schrik achteruit stappen. (hij kan niet tegen druk op zn hoofd, dus bijv. als hij op zn touw gaat staan die aan z'n halster zit wordt hij ook helemaal para).

Ik meteen opstaan, paard pakken en even gaan zitten nog. (Hoofdpijn

). Paar seconden maar, opgestapt, verder gegallopeerd.
Maarja, de angst zit er nu behoorlijk in.. Niet om het vallen, maar wel dat ik val, met als gevolg dit keer blijvend niet te kunnen lopen..

**Geplaatst**: 22-06-11 18:54

Geplaatst: 22-06-11 18:54

ja hoor... althans, nu kan ik erom lachen

ik reed met mijn pony altijd naar de club toe (met mijn 9 jaar) naast de fiets. braaf in het donker met zo'n hele ''verlichte'' deken en de rest van de rambam. er stonden twee vrouwen bij de bakrand, dus mijn moeder ging er vanuit dat zij de bak wel zouden sluiten: MIS.
vervolgens haalt ze de deken eraf, die achteraan echter weer was vastgeklit bij de staart ofzo... dág pony :evaw:

was wel een beetje een pitty dat die vrouwen de bak niet hadden dichtgedaan en ik dus met pony en al de provinciale weg opdenderde -of eigenlijk meer andersom... en het was inderdaad spits...
zo'n beetje tussen de auto's door, weet niet hoe dat precies is gegaan eigenlijk. maar toen ik 'm uiteindelijk weer op het fietspad had, was ik zoooo blij dat daar een meisje uit mijn klas stond, dat altijd zei hoe goed ze wel met paarden om kon gaan! was wel weer jammer dat zij echter doodsbang was van mijn pony en ik rondjes aan het draaien was (in een poging 'm tegen te houden) tot mijn moeder aan kwam fietsen

en dat is nog maar één spectaculaire actie... volgens mij ben ik al >100

**Geplaatst**: 22-06-11 18:56

Geplaatst: 22-06-11 18:56

Ik heb buiten ook een landing gemaakt.
Ging in noordwijkerhout op Buitenrit. Had een haf die wel vaker bokte. Op zich geen probleem. Alleen had degene die achter mij reed haar paard in de galop niet onder controle. Paard wilde zowat "door" mijn haf lopen en dat vond ie niet zo'n goed idee. Kreeg een enorme bok (iemand maakte precies op dat moment een foto, die bok was echt hoog) en toen
Lag ik ernaast. Gelukkig op het zand en niet in de zee. Heb 2weken met een supergrote zwartblauwe plek op mijn heup rondgelopen. Verder had ik gelukkig niets. Heb de rit wel netjes afgemaakt met mijn bokkende haf.

**Geplaatst**: 22-06-11 22:49

Geplaatst: 22-06-11 22:49

bij mijn laatste buitenrit wel bijna..
we waren lekker op een landweggetje aan het galloperen staat er ineens een bambi naast de bosjes.
ik weet niet wie harder schrok, het hertje of het paard, maar we stonden wel ineens een meter naar links en stil. kon gelukkig wel blijven zitten.
ben er in de bak wel ontelbaar vaak afgevallen haha

**Geplaatst**: 23-06-11 12:50

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 23-06-11 12:50

Haha, echt lachen om al die verhalen te lezen.. Gebeurt dus best vaak xD
Ik heb er ook wel drie waarvan ik me voor eentje best wel schaam. Dus laten we beginnen met de minst...grappige. Heb ik nog steeds enigzins angst aan over gehouden voor grote jonge paarden. Was met mijn, toendertijd, verzorgpaard, een jonge ex-draver, voor het eerst naar buiten, reed achter mijn vriendin op haar fjord. Ging op zich wel okee totdat de fjord besloot van het ruiterpad af te gaan en achter de bomen te verdwijnen. En opeens flipte mijn paard helemaal want, o help, de fjord was weg. Dus besloot hij het op een rennen te zetten. Dat zou op zich geen probleem zijn geweest als hij niet ook nog helemaal knetter in zijn hoofd werd en een flink hoge bokken maakte korte tijd achter elkaar, zijn hoofd naar beneden deed zodat ik nauwelijks tot geen controle meer had en allemaal vreemde bewegingen maakte die niet persée in de richting van de snelheid waren gericht. En ja hoor, daar vloog ik eraf en ik zag nog net zijn achterhoef enkele centimeters van mijn hoofd vandaan neerkomen. Daarna draafde hij snuivend over de (gelukkig niet erg drukke) weg. Terug gestapt naar huis en hem even flink uit laten razen in de bak. Was wel nodig blijkbaar.
En dan nu het verhaal dat iets minder spectacuir is maar wel valt onder; van mijn paard afvallen tijdens een buitenrit. Maar als je nu van paard shetlander maakt past het meer in de context. Ja, ik viel van een shetlander af, in de duinen. Schrok van een hele kudde hertjes (fijn hè jessicadotnl (: )en ze besloot een zeer snelle sprong zijwaarts te maken. En tja, zonder zadel en met touwhalster kon ik niet blijven zitten dus vloog ik met een klein boogje van het shetje af. Maar gelukkig deed het geen pijn xD
En een wat minder spectaculair verhaal, maar dat is niet echt vallen. Het was meer van het paard af rollen. Want op weg naar het strand met een grote groep was het tijd voor mijn paard om even te gaan liggen ofzo, dus op een random plaats ergens in de duinen liet ze zich door haar benen zakken en rolde ik gewoon van haar rug af in de prikkelbosjes.
Om een lang verhaal kort te maken; Ja, ik ben ook wel eens tijdens een buitenrit van t paard afgevallen (:

**Geplaatst**: 23-06-11 12:54

Geplaatst: 23-06-11 12:54

2 keer..
en 2 keer goed..
Eerste keer was met mijn verzorghalfinger.. Ik bleef in de beugel hangen en die merrie ging zo naar huis toe over de grote weg over het asfalt. Mijn hele cap was kaal aan 1 kant van het schuren over het asfalt.

2de keer was met mijn eigen paard. We reden door het bos en uit het niets kwam er een hond aanrennen. Syb is helemaal niet bang voor honden maar deze hond beet hem dus waardoor hij schrok. Hij rende de bosjes in. Ik knalde met mijn kop tegen een tak viel eraf maar bleef de teugels vasthouden waardoor hij op een plek bleef draven.
Ik zag het voorbeen langs komen en dacht' waar het voorbeen gaat komt het achterbeen ook' en toen werd het zwart.
Toen ik even later bijkwam was paard weg. Geen persoon met hond te zien en ik moest snel mijn cap aftrekken want ik voelde al dat mijn hoofd begon op te zwellen.. HIj had precies op mijn slaap getrapt met zijn achterbeen.
Toen ik richting stal liep zag ik SYb daar stappen.. Ik reip hem en hij kwam gelijk terug

de schat. Heb die hond nooit meer gezien.

**Geplaatst**: 23-06-11 12:56

Geplaatst: 23-06-11 12:56

Ik ben er ook wel eens op de dijk vanaf gevallen. Paard schrok van een wapperende vlag en sprong omlaag, en ik nog lager!

Gelukkig vast gehouden, kon er weer op en verder rijden.

**Geplaatst**: 23-06-11 12:57

Geplaatst: 23-06-11 12:57

In alle jaren nog maar 1 keer.

Ik gallopeerde richting huis, paard begon gigantisch te bokken en stopte niet meer.
Dus ik viel, paard terug naar huis gerent. Het is een wonder want ze moest 2 wegen oversteken, waarvan 1 hele drukke waar mensen hard rijden.
Toen ik thuis was (buurman had het gezien, die was me op de fiets komen zoeken.) stond mijn paard voor het hek te wachten....

Moest zelf naar het ziekenhuis, ik had een gebroken enkel.
Maar achteraf heeft dit ons heel veel goed gedaan.....Het was wel duidelijk dat ik mijn paard niet aan kon, dus heeft ze in training gestaan.
Toen ik uit het gips was, had ik een compleet ander paard terug.

Dus ondanks dat ik er nu nog last van heb, ben ik ook weer blij dat het is gebeurt.

**Geplaatst**: 24-06-11 12:02

Geplaatst: 24-06-11 12:02

Nou ik had voor vanavond een lekker buitenritje gepland, maar als ik dit hier allemaal lees zakt de moed me in de schoenen...

Voorlopig ben ik er ook nog niet af gevallen, maar dat telt eigenlijk niet echt want ben nog niet ZO vaak buiten geweest; stuk of 10 keer nog maar.

**Geplaatst**: 25-06-11 10:41

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 25-06-11 10:41

ehm ja

ik had zin om buiten te rijden maar niemand wilde mee, dus ik ging op de pony van mijn broertje waar ik alleen op naar buiten mag.
Alles ging goed, alleen de pony springt nogal vaak opzij (vooral als ze alleen is). Toen sprong ze opzij, weet nog steeds niet waarom, en sprong zo een beek met een beetje water in.
Ik viel eraf, in het water, en mijn pony sprong er weer uit. Toen ik ook uit de beek geklommen was stond de pony gelukkig dichtbij en kon ik haar zo vangen.
Ben toen maar naar huis gereden, helemaal onder het bruine roestwater van die beek :')

**Geplaatst**: 27-06-11 09:49

Geplaatst: 27-06-11 09:49

Jep, paard schrok van 3 kleine shetjes die naar het hek kwamen rennen om hem te begroeten. Ik viel op mijn stuitje, dus de terugweg was niet echt een fijn ritje........

**Geplaatst**: 27-06-11 09:54

Geplaatst: 27-06-11 09:54

haha, geweldig al die verhalen.

ik zelf ben er buiten ook wel eens afgevallen. ik reed een hafje voor een vriendin en haar haf was nogal aan haar gehecht, dus toen ik over het zandpad heen wilde galoperen, wat ik vaker met haar deed, en die vriendin aan het begin van het pad op ons wachte, bedacht haar hafje halverwege dat ze wel weer graag terug wilde naar haar baasje dus draaide ze zich om, nou ja in galop ging dat nogal abrubt dus ik ging rechtdoor en zij rende terug, ja en zonder paard onder je, val je echt wel op de grond. :Y)

we zijn daarna nog een half uur bezig geweest om haar haf weer te vangen }:0

**Geplaatst**: 27-06-11 13:46

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 27-06-11 13:46

Van m'n eigen paard nog niet gevallen op buitenrit. Vroeger op de manege wel, lekker rustig aan het stappen op een shetlander, knalt er een tak tegen mijn hoofd en toen lag ik haha

**Geplaatst**: 01-07-11 18:45

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 01-07-11 18:45

Ik heb wel een keertje gehad dat ik op een merrie zat ( verzorgpony toendertijd ) die een veulen had en nog nooit zo lang zonder haar veulen was geweest. In het begin ging het wel goed, maar op een gegeven moment werd ze steeds onrustiger: dribbelen, draaien etc. toch nog wel even verder gegaan, maar later besloten om toch maar terug te gaan. Op een gegeven moment ging ze midden op het fietspad staan draaien, terwijl er net een groepje fietsers aankwam. Die vonden dat weer niet zo leuk dus gingen zitten mopperen en steeds proberen er langs te gaan, wat de pony op haar beurt weer niet leuk vond en er nog onrustiger van werd. Uiteindelijk toch nog veilig door kunnen lopen, maar toen was ik toch echt wel even bang dat ze er vandoor zou gaan ofzo

Verder niet echt iets meegemaakt op buitenrit, maar ik moet zeggen dat ik hier toch wel dingen voorbij zie komen die ik zelf niet graag zou willen meemaken!

**Geplaatst**: 02-07-11 17:53

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 02-07-11 17:53

Toch eng hoor, al die ophol slaande paarden die niet meer tot halt geroepen kunnen worden. Ik ben blij met mijn hackamore hoofdstelletje, mijn merrie is nog nooit bij mij weggegaan. Ja, paar meter weg schieten vanwege iets schrikken, maar zo weer tot halt.
Ik ben er op buitenrit nooit echt afgevallen, maar vorige week wel toen we buiten op vreemd terrein op een mooi veld wat fotos gingen maken. Zonder zadel galoperen, en dan een rare stop maken, niet heel handig. Paardlief had ik overigens op een of andere manier gewoon nog vast

Dus die stond braaf naast mij. Maar ik heb standaard ook kaartjes met gegevens aan haar hoofdstel & zadel hangen, mocht ze er toch tussenuit gaan.

**Geplaatst**: 02-07-11 22:13

Geplaatst: 02-07-11 22:13

ik ben nog nooit (afkloppen) van mijn paard gevallen.
En ja ik heb heb langer dan een week. Namelijk 11 jaar.
Maar wel een keer met paard en al.

+

We waren op buitenrit en liepen over een smal bruggetje.
Opeens begon hij te glijden en te glibberen en BOEM! daar lagen we.
Hij languit, ik op hem met de voeten in de beugels die inmiddels "gewoon" op het bruggetje stonden.
Ik heb hem aangemoedigd $*\o/*$ om overend te krabbelen. Met wat schaafwonden aan zijn benen, bereikte hij de overkant. Helaas was er geen andere weg terug en moesten we er direct weer over.
Dit ging wel goed. gelukkig. :):)

Sindsdien ben ik niet meer zo dol op bruggetje. Ik zet hem ervoor, doe mijn ogen dicht

en drijf en hoop dat hij niet merkt hoe bang ik ben.....

**Geplaatst**: 03-07-11 00:30

Geplaatst: 03-07-11 00:30

Tot nu toe, zij de keren dat ik van een paard afgevallen ben op 1 hand te tellen, maar 1 keer zal ik nooit vergeten.
Ik was toen denk een jaar of 13/14.
Achteraf was het ook niet een heel slimme actie, maar ja, dat is achteraf gepraat.
Klasgenoot had een verzorgpony, genaamd Fire, die zijn naam vaak wel eer aan deed.
Ik meen me te herinneren, dat het een kruising (grote) welsh was.
Ik ging altijd met haar mee en als we dan gingen rijden, ging 1 persoon op de pony, de ander fietste ernaast en dat wisselden we dan af.
Op een gegeven moment was mijn klasgenoot op vakantie en ik dacht, ik heb al zo vaak op de pony gereden, ik kab het ook wel alleen.
Het ging heel goed, tot dat de pony er op de terugweg ineens vandoor ging.
Dat had opzich nog niet het grootste probleem geweest. Alleen meneer ging recht op een slootje af, terwijl ik nog niet kon springen.

Ik verloor mijn evenwicht tijdens de sprong en trok de pony met me mee.
Ik kan jullie verzekeren dat het niet lekker ligt met een pony boven op je ribbenkast

Pony stond gelukkig gelijk weer op en had verder niets.
Ik had een gebroken bril en ik vermoed een paar gekneusde ribben. Het was echter een paar dagen voor we op vakantie gingen en dan ga ik liever naar een dokter. Straks zegt ie, dat je niet op vakantie kan

Probeerde er gelijk weer op te komen, maar meneer wilde niet stil blijven staan en ik voelde me ook niet meer al te zeker, dus ben toen maar terug gaan lopen.
Toen kwam ik echter iemand tegen, die de pony kende en zij vond dat ik er echt weer opmoest. Dus zij heeft me toen geholpen om weer op de pony te komen en is mee gegaan tot de boerderij.
Heb de galop daarna nog heel lang eng gevonden, maar dat was gelukkig heel snel over toen ik echt les krijg.
Nu vind ik de galop super, vooral buiten in de verlichtte zit. $*\o/*$

Afgelopen vrijdag ook iets, wat minder leuk af had kunnen lopen.
We kwamen net terug van een buitenrit. Waren al weer op de binnenplaats van de manege (stenen ondergrond). We wilden net afstappen, toen er ineens een kantenmaaier (of hoe heet zoiets) aanging. Daar schrokken de paarden ook behoorlijk van. Maar gelukkig zat iedereen stevig genoeg in het zadel. Dus geen valpartijen.
(wel een goede test voor je zit trouwens

)
Er is gelijk iemand naar de maaier toegegaan en die is toen even gestopt met kanten maaien

**Geplaatst**: 03-07-11 17:28

Geplaatst: 03-07-11 17:28

Ik ben er nog nooit afgevallen met een buitenrit

**Geplaatst**: 03-07-11 17:33

Geplaatst: 03-07-11 17:33

Jep

Op een zandpad. We reden in rengalop, paard zag een zandbult die blijkbaar ontzettend eng was, en ging vol op de rem. Ik viel er voorover af had in bijde handen nog een teugel, ik lande op mijn voeten en stond met mijn gezicht voor mijn pony's gezicht. Mensen die meereden moesten erg hard lachen, had wel geluk dat ik haar nog gewoon vast had, kon gewoon weer opstappen en verder rijden

**Geplaatst**: 03-07-11 22:45

Geplaatst: 03-07-11 22:45

Kim14 schreef:
Jep Op een zandpad. We reden in rengalop, paard zag een zandbult die blijkbaar ontzettend eng was, en ging vol op de rem. Ik viel er voorover af had in bijde handen nog een teugel, ik lande op mijn voeten en stond met mijn gezicht voor mijn pony's gezicht. Mensen die meereden moesten erg hard lachen, had wel geluk dat ik haar nog gewoon vast had, kon gewoon weer opstappen en verder rijden

Kan me voorstellen, dat dit een grappig gezicht was

Vind het trouwens ook wel een knappe prestatie, om zo op je benen voor het paard te landen.
Weet je zeker, dat je niet met voltige bezig was

Nomineer dit bericht ×