Bokt.nl

Inoterry schreef:

Hier is al eerder een topic over geweest .

[BRT] Over het spoor met je paard

Inoterry schreef:

In reactie op uw vraag inzake de stroomschokken die paarden krijgen kunnen we u het volgende berichten.

Paarden zijn uitermate gevoelige voor elekrische spanning. De belangerijkste reden hiervan is dat paarden die op de openbare weg rijden meestal beslagen zijn en de hoefnagels ver doordringen in de hoef waardoor er een goed elektrish contact komt met spoorstaven.

Dit heeft niets te maken met de prikspanningsspoorstroomlopen (PSSSL). Enige jaren geleden zijn er wel spoorwegovergangen geweest waar PSSSL werd toegepast. Dit gaf dermate vaak narigheid met onder meer paarden (echte horror scenario's) en blindegeleidehonden dat ProRail heeft besloten om dit niet meer toe te passen. Er is in Nederland nog maar 1 overweg met PSSSL en die ligt ver weg op de Maasvlakte in een gebied waarvan wij verwachten dat er niemand met een paard zal gaan rijden.

Op de rails staan echter wel elektrische spanningen. Deze spanningen hebben twee bronnen, n.l. de stroomspoorloop en de tractieretourstroom van de treinen (deze is dus alleen aanwezig op baanvakken met bovenleiding).

De spanning van de spoorstroomloop is een wisselspanning die tussen beide rails staat. Deze spanning is maximaal 10V en wordt alleen gevoeld als er elektrisch contact is met beide spoorstaven gelijktijdig. Bij paarden kan dit dus makkelijk optreden.

Ook staat er op de spoorstaven een gelijkspanning t.a.v. aarde t.g.v. de tractiestroom door de trein. De tractiestroom loopt via de bovenleiding, de beugel van de trein en de motor terug naar het voedingsstation (via de spoorstaven). Omdat de spoorstaven een geringe elektrische weerstand hebben staat er t.g.v. deze stroom een gelijkspanning op de spoorstaven. De hoogte van deze spanning is van vele factoren afhankelijk. Ik noem de hoogte van de afgenomen stroom door de trein, de weerstand van de spoorstaven naar aarde, de afstand van de overweg tot de voedingsstations enz.. de spanning ligt in de praktijk tussen enkele Volts en enkele tientallen Volts. Maximaal kan er kortstondig 100V optreden. De aanraakspanning zal echter niet een dergelijke hoge waarde bereiken omdat de omgeving van de overweg ook wat wordt "opgetild" in spanning. Ik verwacht een aanraakspanning van kortstondig zo'n 50V.

Wij hopen dat dit voldoende is als antwoord. Het probleem is ongeveer al zo oud als het rijden met treinen. Mischien is een gelijmd hoefijzer een oplossing. Ik vond op Google dat dit mogelijk is. Zie http://www.vettec/pdf/Adhere Dutch.pdf.

Wij hopen u hiermee voldoende geinformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet.

IndianLady schreef:

Inoterry schreef:

In reactie op uw vraag inzake de stroomschokken die paarden krijgen kunnen we u het volgende berichten.

Paarden zijn uitermate gevoelige voor elekrische spanning. De belangerijkste reden hiervan is dat paarden die op de openbare weg rijden meestal beslagen zijn en de hoefnagels ver doordringen in de hoef waardoor er een goed elektrish contact komt met spoorstaven.

Dit heeft niets te maken met de prikspanningsspoorstroomlopen (PSSSL). Enige jaren geleden zijn er wel spoorwegovergangen geweest waar PSSSL werd toegepast. Dit gaf dermate vaak narigheid met onder meer paarden (echte horror scenario's) en blindegeleidehonden dat ProRail heeft besloten om dit niet meer toe te passen. Er is in Nederland nog maar 1 overweg met PSSSL en die ligt ver weg op de Maasvlakte in een gebied waarvan wij verwachten dat er niemand met een paard zal gaan rijden.

Op de rails staan echter wel elektrische spanningen. Deze spanningen hebben twee bronnen, n.l. de stroomspoorloop en de tractieretourstroom van de treinen (deze is dus alleen aanwezig op baanvakken met bovenleiding).

De spanning van de spoorstroomloop is een wisselspanning die tussen beide rails staat. Deze spanning is maximaal 10V en wordt alleen gevoeld als er elektrisch contact is met beide spoorstaven gelijktijdig. Bij paarden kan dit dus makkelijk optreden.

Ook staat er op de spoorstaven een gelijkspanning t.a.v. aarde t.g.v. de tractiestroom door de trein. De tractiestroom loopt via de bovenleiding, de beugel van de trein en de motor terug naar het voedingsstation (via de spoorstaven). Omdat de spoorstaven een geringe elektrische weerstand hebben staat er t.g.v. deze stroom een gelijkspanning op de spoorstaven. De hoogte van deze spanning is van vele factoren afhankelijk. Ik noem de hoogte van de afgenomen stroom door de trein, de weerstand van de spoorstaven naar aarde, de afstand van de overweg tot de voedingsstations enz.. de spanning ligt in de praktijk tussen enkele Volts en enkele tientallen Volts. Maximaal kan er kortstondig 100V optreden. De aanraakspanning zal echter niet een dergelijke hoge waarde bereiken omdat de omgeving van de overweg ook wat wordt "opgetild" in spanning. Ik verwacht een aanraakspanning van kortstondig zo'n 50V.

Wij hopen dat dit voldoende is als antwoord. Het probleem is ongeveer al zo oud als het rijden met treinen. Mischien is een gelijmd hoefijzer een oplossing. Ik vond op Google dat dit mogelijk is. Zie http://www.vettec/pdf/Adhere Dutch.pdf.

Wij hopen u hiermee voldoende geinformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet.

IndianLady schreef:

hm, vorige keer ging je er tegenin. Dit is hetzelfde stukje uit het andere topic.

ïkke schreef:

Jolliegirl schreef:

dus toch.
Ben benieuwd of Ikke nu ook bijdraait, of gaat uitzoeken waaorm haar theorie dus niet blijkt te kloppen.

Waarom zou ik? Ik zou het verhaal zelf getikt kunnen hebben, om niet te zeggen dat ik dat al gedaan heb, eerder in dit topic en met mijn eigen bewoordingen. De strekking blijft hetzelfde.
Elektriciteit is mijn vak, ik heb bij de spoorwegen gewerkt EN ik heb vastgesteld dat er 6Volt op de spoorstaven staat; in rusttoestand. Wat is daar anders aan dan het verhaal van Prorail? Wat moet er bijgedraait of onderzocht worden? Wat klopt er niet aan mijn "theorie"?

Maron schreef:

bij onze stal hebben we een spoorrails waar we geregeld over heen moeten als we een buitenrit te paard gaan maken, nu s het mij en een aantal stalgenootjes al een aantal keer voorgekomen dat als het paard met zijn hoef op de rails komt een flinke opsodemieter krijgt dit gebeurt als er net een trein over heen gereden is en daarna nog geen auto (auto haalt de lading van de rails af).
hoe is jullie ervaring hiermee? het gevolg is dat de paarden angstig zijn om er over heen te gaan, angst om weer een opsodemieter te krijgen. wachten totdat er een auto over heen gereden heeft heeft geen zin want het is midden in de polder= erg rustig.
er is wel eens contact geweest met de spoorwegen maar die geloven het verhaal niet, volgens hun is het spoor goedgeaard. het maakt overgens niet uit of het paard beslagen is of onbeslagen,.....