Siebjelover schreef:Tja..bij ons in het bos lopen heel veel hardlopers op het ruiterpad. Het ruiterpad wil nog wel eens slingeren en dan stap ik daar vandaag met mijn paard en dan komt er opeens een hardloper aangelopen, die er ook nog eens vanuit gaat dat JIJ aan de kant gaat! En maar foeteren op mij dat ik niet genoeg aan de kant ging ( smal ruiterpad, overal modder en bomen)
Of paarden die je in galop inhalenMijn paard gaat er gelukkig niet achteraan, maar je zult maar even de teugels los hebben om je te ontspannen en je hoort ze niet aankomen...Sommige paarden gaan er dan gelijk achteraan!
ja, dat heeft meer te maken met de ruiter-etiquette onderling, vind ik erg belangrijk. altijd elkaar in stap passeren, en ik groet ze ook altijd, ook al zijn het van die tutjes uit de hoogte met hun mooi opgepoetst paardje in hun nieuwe ankysetje, het is wel net zo aardig en beleefd
Mijn paard gaat er gelukkig niet achteraan, maar je zult maar even de teugels los hebben om je te ontspannen en je hoort ze niet aankomen...Sommige paarden gaan er dan gelijk achteraan!
). Nou had mijn pony zoiets van: 'huh, wat heb ik nu in me staart'. Hij keek hooguit een keer om, verder niet egt..
)..
Goed gezegd! 
ik ga echt niet stappen hoor, dan moeten ze dat beest maar in bedwang kunnen houden.
Ik reed op de openbare weg, kwam langs een weide met een merrie. Die hengst wordt natuurlijk beetje eh, hitsig, dus liet zijn stijve banketstaaf hangen. Waarop 2 jochies die over het voetpad liepen mij achterna riepen 'Zooooo joh, díe heeft een grote banketstaaf!!! whahahaha'. Ik stopte, keek ze eventjes van boven naar beneden aan, en zei toen: 'Gut ja he, DAAR KUNNEN JULLIE NIET AAN TIPPEN HEAH?!' whahaha, je had ze moeten zien kíjken, prachtig. ze waren denk ik een jaar of 10, dus wel gevoelig voor zulke uitspraken