Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Arjette schreef:Ik heb laatst van mijn lesgeefster de tip gekregen om haar gelijk flink aan het werk te zetten. In de bak bijvoorbeeld eventjes losrijden en dan in draf naar buiten.

Dat is echt tegen mijn principes, ik ben ooit 2 keer afgestapt (in HEEL (ahaaa) mijn paardrij carriere
) 1 keer toen was ik zo boos en floortje wou maar niet en toen ben ik afgestapt en ben ik naar huis gelopen (2/3 jaar geleden) Dat was heel stom daarna er weer op gaan zitten en met de eigenaresse verder gegaan Overegens wel langs dezelfde plek natuurlijk (het ging floortje namelijk om de plek) en 1 keer in het bos, Maar toen kende ik floortje niet zo goed, nu weet ik dondersgoed wat ze wil en mij krijgen ze er niet vanaf, NOOIT niet. Tis echt tegen mijn principes geworden, ik ben er toen niet beter van geworden en floortje ook niet. 




en ze net zo lang draaide of stapjes achteruit deed totdat ze op de rand van de sloot stond, ben ik ook regelmatig afgestapt.....pmarena schreef:Afstappen werkt prima om een paard ergens langs / weer verder aan het lopen te krijgen , maar het paard "wint" toch wel een beetje. Hij leert : ik ben vervelend , en zij stapt af. Dat kunnen ze wel eens erg leuk gaan vinden en dan willen ze dat je vaker afstapt
Marreke schreef:Zo heb ik ooit een hele tijd stilgestaan tot ik mijn zin kreeg. Zag er waarschijnlijk erg stom uit![]()
Vooruit wilde hij niet en achteruit mocht hij niet. Toen bleven 'afstappen' en 'gewoon op je kont gaan zitten en wachten' over. Pony had eerder genoeg van stilstaan dan ik![]()
Gaan draaien is bij mij niet toegestaan omdat ik altijd op redelijk smalle bospaden rij.
JoviBan schreef:pmarena schreef:Afstappen werkt prima om een paard ergens langs / weer verder aan het lopen te krijgen , maar het paard "wint" toch wel een beetje. Hij leert : ik ben vervelend , en zij stapt af. Dat kunnen ze wel eens erg leuk gaan vinden en dan willen ze dat je vaker afstapt
Het is de mens die het als een 'spelletje' interpreteert en dus wie er moet 'winnen'. Wanneer je met deze intentie met je paard op pad gaat en wel of niet afstapt onderweg, dan bevordert dit idd niet de relatie. Want wanneer je zo denkt ("het paard mag niet winnen"), heb je dus geen respect en begrip voor je paard.
Afstappen is juist goed wanneer je respecteert dat je paard ergens niet langs wil (om welke reden dan ook; dit kan al vanwege een bepaald luchtje zijn die je paard ruikt en jij niet). En dan geef je vanuit de intentie liefde aan "Kom maar, ik begrijp je, en ik zal je laten zien dat je er best langs durft en dat je op mij kunt vertrouwen". Je verbindt je dan met je paard, i.p.v. dat je afstand schept vanuit je ergernis, boosheid en onbegrip. En vanuit die intentie schep je vertrouwen en zul je merken dat je steeds minder hoeft af te stappen tot helemaal niet meer.
pmarena schreef:
'tuurlijk , op dat moment is er op zich niks mis mee als je zo zonder stress en gedoe de situatie oplost. Maar het gevaar is er dat als je dit een paar keer (terecht) doet , het paard inmiddels niet meer bang of onzeker is of wat dan ook maar er dan een spelletje van gaat maken. Want het is toch leuker om naast elkaar te lopen dan alleen , en het is bekend hoe je het voor elkaar krijgt om je ruiter af te laten stappen
laura1705 schreef:heb vandaag een stukje gelopen met mijn paard. Na twee meter wilde ze alweer terug, maar ze ging wel mee. Alleen in een heel sloom tempo, later liep ze wel redelijk door. Zo ben ik de straat uitgelopen en toen weer terug gegaan.
pmarena schreef:'tuurlijk , op dat moment is er op zich niks mis mee als je zo zonder stress en gedoe de situatie oplost. Maar het gevaar is er dat als je dit een paar keer (terecht) doet , het paard inmiddels niet meer bang of onzeker is of wat dan ook maar er dan een spelletje van gaat maken. Want het is toch leuker om naast elkaar te lopen dan alleen , en het is bekend hoe je het voor elkaar krijgt om je ruiter af te laten stappen
JoviBan schreef:Het is de mens die het als een 'spelletje' interpreteert en dus wie er moet 'winnen'. Wanneer je met deze intentie met je paard op pad gaat en wel of niet afstapt onderweg, dan bevordert dit idd niet de relatie. Want wanneer je zo denkt ("het paard mag niet winnen"), heb je dus geen respect en begrip voor je paard.
Afstappen is juist goed wanneer je respecteert dat je paard ergens niet langs wil (om welke reden dan ook; dit kan al vanwege een bepaald luchtje zijn die je paard ruikt en jij niet). En dan geef je vanuit de intentie liefde aan "Kom maar, ik begrijp je, en ik zal je laten zien dat je er best langs durft en dat je op mij kunt vertrouwen". Je verbindt je dan met je paard, i.p.v. dat je afstand schept vanuit je ergernis, boosheid en onbegrip. En vanuit die intentie schep je vertrouwen en zul je merken dat je steeds minder hoeft af te stappen tot helemaal niet meer.

misschien kan zij mij ook wel helpen 
Waratje schreef:Er zijn allerlei methodes en theorieën over, maar uiteindelijk moet je toch kijken naar het paard en de reden waarom het niet verder wil.

Zeer irritant. De vrouw die vandaag meeging op buitenrit vroeg ook of datìe niet sterk was in de mond. Nou, dat is ze zeker.... En heel onhandig als ze omdraait is ze gewoon sterker, hoe kort ik de teugels ook houd, ze loopt er gwoon door heen. Benen eraan, geen reactie, tik...