Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-04-12 16:35

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 04-04-12 16:35

Wennii, daar zit ik wel een beetje mee.
Aan de ene kant denk ik: 'Kom op, stel je niet aan, pony is braaf zat'. Maar aan de andere kant ben ik bang dat er iets gebeurd, daardoor bouw ik spanning op. En het is niet mijn pony en wil geen andere weggebruikers hinderen doordat IK de pony niet onder controle zou kunnen houden.

Moeilijk

**Geplaatst**: 08-04-12 18:47

Geplaatst: 08-04-12 18:47

ga anders met een ervaren iemand

**Geplaatst**: 08-04-12 18:51

Geplaatst: 08-04-12 18:51

Hier hetzelfde

Ben ook altijd bangig buiten, zie overal gevaar in. Rijdt een 4-jarig totaal niet bomproof Anglo Arabiertje dus dat is niet echt de perfecte om erover heen te komen

Wat bij mij helpt is gewoon echt iemand ernaast ide het paard eventueel meteen vast kan pakken als 'ie gek doet, een ervaren iemand. En een braaf ponytje als hand-pony mee hihi. Succes, en misschien komen we elkaar ooit tegen op trektocht :))

**Geplaatst**: 10-04-12 10:42

Geplaatst: 10-04-12 10:42

Ik heb het ook een beetje hoor, vooral in het begin. Ik zie vaak overal ''enge'' dingen in, terwijl mn paard er dan niet eens naar omkijkt. Ik vind het niet fijn om alleen te gaan daarom gaat er altijd iemand mee op de fiets of met mijn andere pony. Ik vind wel hoe vaker ik ga buitenrijden hoe relaxter ik ben. Zondag heb ik weer voor het eerst sinds lange tijd buitengereden, mn paard was harstikke heet waardoor ik het ook wel een beetje spannend vond. Gelukkig werd ze na een tijdje wel rustig.

Ik zou zeggen gewoon doen, neem iemand mee op de fiets of met een ander paard. Eventueel een touw mee zodat als jij (of het paard) het spannend vind iemand hem vast kan houden.

**Geplaatst**: 10-04-12 10:46

Geplaatst: 10-04-12 10:46

Wat je ook kan doen is je vriendin laten vertrekken op het paard, en jij te voet ernaast. Zie je na een tijd dat ze echt wel braaf en rustig is en voel je je op je gemak, kan je wisselen: jij op het paard en vriendin ernaast. Vaak geeft het toch wel vertrouwen als je met eigen ogen kan zien hoe braaf ze is en zelf het tijdstip kan kiezen dat je erop wilt. Eén keer je die grens over bent gegaan, zal het de volgende keren wel gemakkelijker gaan

**Geplaatst**: 10-04-12 10:51

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 10-04-12 10:51

meestal is het beste om gewoon te gaan. misschien eerst een paar rondjes door de bak toeren, en dan een klein rondje. stel voor jezelf gewoon een doel, als je om half 11 begint met rijden, zeg je tegen jezelf: om 11 uur ga ik richting duinen.

wat ook helpt is om op rustige momenten te beginnen. dus wanneer er geen schoolvakantie is, en niet 'smiddags en niet op zaterdag of zondag,. misschien kun je een keertje bij zonsopkomst vertrekken. als het regent is het ook altijd heel rustig in het bos, ik vind dat heerlijk(wel met regenjas en broek). maar paarden meestal niet zo, die willen dan alleen maar snel naar huis.

**Geplaatst**: 10-04-12 10:53

Geplaatst: 10-04-12 10:53

als je niet durft, moet je niet gaan.
Het klinkt misschien heel naar maar zo bedoel ik het niet.
Je paard heeft er niets aan als jij als een angsthaasje op zn rug zit en er komt een vrachtwagen aan denderen.
Daar gebeuren alleen maar ongelukken van.

Op een dag word je wakker en dan denk je, boeiend ik ga het doen!
Die dag moet je gaan en niet eerder denk ik persoonlijk.
succes

**Geplaatst**: 10-04-12 10:57

Geplaatst: 10-04-12 10:57

Hier even een stipje, hier een redelijk jonge ruin die buiten nog wel eens een bok geeft heb ik van horen zeggen..
Nu zit ik niet zo stevig en heb ik er in de bak al 2x naast gelegen in de bak sinds december, maargoed, ben dus bang dat ik niet
blijf zitten als hij een bok geeft. Eerlijk gezegt heb ik nog nooit echt bokkende paarden gereden, alleen die wegschoten.
Máár, ik wiiiiil zo graag! Lekker de duinen in met paardje, paden ondekken, lekker ontspannen, maarja..

**Geplaatst**: 10-04-12 13:18

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 10-04-12 13:18

En TS, ben je al geweest?

**Geplaatst**: 10-04-12 22:14

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 10-04-12 22:14

wat betekend eigenlijk steeds TS ? maar ik ben denk ik het meest bang, dat als mn pown schrikt en ik val eraf, dat pony ervandoor gaat en tegen een rijdende auto aanbotst ofzo, maar daarom heb ik gevraagt of me vader meewil zodat het veiliger voelt voor mij, ik wil binnenkort beginnen omdat me pony best verkeersmak is enzo maar weetje, als jij er van geniet, doet je pony het ook en dan zijn de angsten zo verdwenen, zeker als je even gaat draven ofzo, dan draait de spannig eruit

**Geplaatst**: 10-04-12 22:19

Geplaatst: 10-04-12 22:19

TS is topic starter

degene die een topic opent, in dit geval amyz dus

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-12 20:27

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-12 20:27

Ben inderdaad nog niet geweest, maar bedankt voor alle tips! Ga er zeker mee aan de gang.

Doerakje; ben het idd wel met je eens... Antha is ontzettend sensibel en reageert erg op haar ruiter, dus ik zal echt er zelf vertrouwen in moeten hebben wil het goed aflopen... Al moet ik wel zeggen dat ze in elk geval in de bak steeds minder kijkerig wordt, vanmiddag vloog er een hele troep vogels ineens door de bak (veertjes liggen er nog

) en daar reageerde ze nauwelijks op. Ik heb zelf dan ook steeds meer zelfvertrouwen met rijden, dus misschien ligt het daar aan.. En misschien wordt ze gewoon wat relaxter naarmate ze meer went aan haar nieuwe huis

Op drukke momenten zal ik idd sowieso niet gaan

Zitten in een gebied waar veel vrachtwagens af en aan rijden én veel landbouwverkeer, dus wordt echt een zondagochtend oid als ik ineens de geest krijg

Werd van de week nog voor gek verklaard door haar oude eigenaresse, die zette haar zoontje van 9 er zelfs nog vaak op voor een buitenritje :')

En intussen durf ik niet, we moesten er wel om grinniken hoor

Maar goed, ik moet ineens even durven denk ik en dan samen met iemand die evt Antha vast kan houden. Die vriendin erop en ik mee vind ik ook een goede! Ik ben vaak nog wel zo dat ik ineens zo'n ik-wil-ooook gevoel kan krijgen

**Geplaatst**: 11-04-12 20:30

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 11-04-12 20:30

Gewoon doen. Mobiel mee en gaan met die banaan. Ga eerst een klein rondje(een rondje blok zoals ik dat hier noem dat zijn 2 straten). En bouw dit steeds langer uit. Mocht het niet goed gaan is afstappen een mogelijkheid en omkeren ook.

**Geplaatst**: 13-04-12 08:51

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 13-04-12 08:51

als je als ruiter niet ontspannen bent kun je het van een paard ook niet verwachten.
Zelfvertrouwen hebben en dit uitstralen (makkelijk gezegd) dan met een groepje naar buiten dan houd het overige verkeer ook meer rekening met je.

**Geplaatst**: 13-04-12 09:05

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 13-04-12 09:05

Blijkbaar vertrouw je het paard niet voldoende om dit avontuur samen aan te gaan.
Dat is niks raars hoor, komt bij het ouder worden en is dan ook iets waar veel ruiters mee te maken krijgen.
Nu je dit weet, is het misschien een idee om er met andere over te praten, want praten helpt vaak al een beetje.

Is het misschien een idee om de andere ruiter van het paard te vragen of ze je met dit probleem wil helpen? Dat zij de eerste paar keren met je mee loopt. Gewoon met een kort stukje beginnen, al is het maar de straat op en neer, en dan zo steeds verder.

Komt helemaal goed hoor wijfie! Al doe je er 10 jaar over, ooit rijd je weer lekker buiten.

**Geplaatst**: 13-04-12 09:20

Geplaatst: 13-04-12 09:20

Ik ben zelf w.b. buitenrijden een ontzettende mieperd, zie overal beren op de weg, etc. Ik bouw het ieder jaar weer opnieuw op. Eerst wacht ik tot de eigenaresse een aantal keer naar buiten is geweest, en dan ga ik het oppakken.

De eerste 5 keer ongeveer stap ik alleen maar buiten uit, ga ik eerst flink dressuurmatig trainen, en dan naar buiten. Je weet al in wat voor bui het paard is, de eerste 'frisheid' is er al vanaf, en je gaat alleen maar stappen.

Vervolgens ga ik een halfuurtje dressuurmatig, en een halfuurtje het bos in, eerst alleen maar draf en stap. Daarna breid ik het uit met een handgalopje, en als het dan echt lekker gaat ga ik direct het bos in, zonder eerst in de bak aan te voelen.

Ik hoop dat je wat aan mijn berichtje hebt, veel succes!

**Geplaatst**: 13-04-12 13:26

Geplaatst: 13-04-12 13:26

friesiszwart schreef:
als je als ruiter niet ontspannen bent kun je het van een paard ook niet verwachten.
Zelfvertrouwen hebben en dit uitstralen (makkelijk gezegd) dan met een groepje naar buiten dan houd het overige verkeer ook meer rekening met je.

Ik heb al eerder in dit topic gepost.

Ik lees heel veel reacties die zeggen 'gewoon doen, niet miepen'. Maar dan denk ik: 'Is dat wel verstandig?'. Jij zit er al met spanning op, je gaat het verkeer in. Ik zou het risico zelf niet nemen. Paarden zijn spiegels, ze nemen de 'gevoelens' van de mens over. Zit jij er met spanning op, heeft je paard ook last van spanning.

Daarom rijd ik niet buiten (met uitzondering van als de eigenaresse meegaat met haar pony), ik wil andere weggebruikers niet hinderen. (Mijn berijdpony is ontzettend braaf buiten, kijkt nergens van op en zelfs kinderen van een aantal jaar jonger hebben ermee buitengereden). Ik wil wachten tot ik zelf het vertrouwen heb en het niet overhaasten. Gelukkig is men het met me eens

Ik wil in de toekomst nog wel een keer Bachdruppels gaan proberen, dat is mij aangeraden.

Ik wil het nu weer langzaam opbouwen, eerst stukken wandelen en dan erop.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:40

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 13-04-12 13:40

ik heb ook een paard die elk grassprietje ziet bewegen,elke mollehoop springt hij overheen,en witte strepen op de weg,dan denkt hij dat het een hindernis is.
ik heb het gewoon heel langzaam aan opgebouwd,eerst alleen maar de oprijlaan heen en weer,en niet verder gaan dan je zelf durft,op een gegeven moment ben ik met 2 hele brave en bomproof paarden een klein stukje bij de weg gereden en dan echt op een rustige dag,ik ging toen op een zondag morgen.en zo iedere keer en stukje verder,maar zogauw jij niet meer durft,gewoon weer terug gaan,je moet niks overhaasten,en net als wat hier ook al een paar keer is gezegt,als je bang op paard zit gaat het paard ook bang worden.
hoop voor je dat het gaat lukken,en dat je ook van een heerlijke buitenrit kan genieten.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:55

Geplaatst: 13-04-12 13:55

Heb niet het hele topic gelezen, maar moet toch even reageren. Want het had mijn topictitel kunnen zijn. Ik heb een hele brave pony van inmiddels 16 jaar, die ik al 13 jaar heb. Eerst samen met mijn moeder, sinds een jaar of vier is ze echt van mij alleen. Ik wil heel graag buitenrijden. Omdat ik het leuk vind (zou moeten vinden..), omdat het er eigenlijk bij hoort als puur recreatieve ruiter en vooral omdat ik weet hoe leuk mijn pony het vindt. Ik gun het haar zo en ik hoop ook echt dat ik me er binnenkort toe kan zetten, maar ook ik durf niet. Ook ik heb nou eenmaal rare angsten zodra ik op een paardenrug zit, die vooral te maken hebben met de angst de controle te verliezen. Ik heb nu een tijd niet gereden en ben het weer aan het opbouwen en (hoera!) afgelopen week ben ik voor het eerst over de weg van de bak naar stal gereden. 200 meter over een doodlopende weg op zondagochtend, met mijn vriend die er naast liep. Slaat helemaal nergens op, maar dat maakt mij niet uit, voor mij is het een overwinning.
Volgens mij is dat toch de beste manier. Tenminste, er is nog een manier die bij mij erg goed werkt, maar daar heb je wel anderen voor nodig. In het verleden, toen ik nog op een pensionstal stond, ben ik wel eens gewoon met een groepje meegegaan en als je weet dat je paard het kan, dat jij het zou moeten kunnen en dat het verantwoord is, is dat misschien wel de allerbeste manier. Gewoon met de rest meerijden, zonder zelf na te hoeven denken en verantwoordelijkheid te hebben (behalve over je eigen paard, maar niet over de route, de lengte van de rit, wat je allemaal voor engs tegen kan komen). Als je het een dag later in je eentje weer gaat proberen is natuurlijk alles weer anders, maar je hebt wel een hele grote stap gemaakt, ook in je zelfvertrouwen.
Maar goed, zowel jij als ik hebben geen groepje om mee te gaan (ik baal er nu van dat ik die kans niet heb gegrepen toen ik twee jaar geleden op een pensionstal stond, maar ook toen durfde ik niet...), dus moeten we het alleen oplossen

. Mijn voornemen is nu om gewoon steeds een stapje verder te gaan; eerst eens aan de hand een rondje maken, ondertussen onder het zadel steeds een stukje verder enz. En inderdaad, op zondagochtend, als het windstil is en lekker rustig buiten.
Misschien moet ik wel 1.000 keer van de bak naar de stal rijden voordat ik echt naar buiten durf, maar dat is dan maar zo. Praktisch heb jij trouwens wel een voorsprong op mij; hier kun je eigenlijk alleen maar over de weg rijden en dat doe ik helemaal niet graag. Dat betekent dus of over de weg, of met de trailer, maar dan is het meteen wel heel echt! Misschien ook wel goed, die sprong in het diepe. Eerst sparen voor die trailer

.

Succes, het is gewoon heel vervelend! Je weet dat er niks aan de hand is, maar op het moment dat je er op zit ziet de wereld er gewoon heel anders uit en angst kan dan echt verlammend werken. Ik vind vaak dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven, maar dat lukt gewoon soms niet. Trouwens, nog een laatste tip: iemand meenemen, al is het lopend of op de fiets, scheelt heeeel veel. Niet alleen omdat je altijd 'hulp' standby hebt, maar vooral de afleiding, als je zelf verstrikt zit in je eigen hoofd kan dat echt verschil maken.

**Geplaatst**: 18-04-12 13:51

Geplaatst: 18-04-12 13:51

Ik rij ook met mijn paardje buiten. Op eens had ik iets van als ik nu niet durf dan gebeurd het nooit. Was een top rit.

**Geplaatst**: 21-04-12 11:02

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst: 21-04-12 11:02

Hoi AmyZ,
Ik wil met mijn paardje wel een keer jouw kant op komen als je er klaar voor bent. Dan rijden we samen een rondje duin. Ik heb een superbraaf Friesje van 5, met wie ik regelmatig op pad ga en woon/sta in je buurt (Haarlem).
Laat maar weten zodra je er klaar voor bent! Door met maatjes mee te rijden durf ik nu ook alles met mijn Wyckje.
Groet Gerda

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-04-12 12:34

Re: Ik wil zo graag naar buiten...maar ik durf niet.

Geplaatst door de TopicStarter : 23-04-12 12:34

Wat een ontzettend lief aanbod! Ik pb je even

**Geplaatst**: 23-04-12 16:25

Geplaatst: 23-04-12 16:25

Vraag je zelf dit af: MOET ik buitenrijden? Of MAG ik buiten rijden? Als je beseft dat het 't laatste is en dat je het fantastische voorrecht om buiten te mogen rijden, dan zul je merken dat er een hele hoop druk vanaf gaat.
Je MOET namelijk niets, als het niet gaat, dan draai je gewoon weer om. Of dan stap je niet eens op. Gaat het wel, nou, dan ga je genieten.

**Geplaatst**: 24-04-12 10:24

Geplaatst: 24-04-12 10:24

Heb vroeger ook een paard gehad dat heel kijkerig was. Ben toen op zondagmorgen begonnen en dan heel vroeg. Dan is er nog geen verkeer en geeft het niet als ze opzij springen enz.
Neem iemand mee op de fiets. De zomer komt eraan dan is het lekker vroeg licht.
Op deze manier kun je zelf vertrouwen opbouwen en dan gaat het steeds beter.

**Geplaatst**: 24-04-12 15:34

Geplaatst: 24-04-12 15:34

emr schreef:
Gewoon doen. Mobiel mee en gaan met die banaan. Ga eerst een klein rondje(een rondje blok zoals ik dat hier noem dat zijn 2 straten). En bouw dit steeds langer uit. Mocht het niet goed gaan is afstappen een mogelijkheid en omkeren ook.

Ik ben het met emr eens. Gewoon eerst een klein rondje. Je kan vragen of een vriendin, vriend of iemand anders ernaast wil lopen, voor als er wat gebeurt. Of je kan ook iemand meevragen met een paard dat al meer ervaring heeft met buitenrijden.

Maar er naast gaan lopen is niet zo slim, want als je paard toch schrikt kan je hem niet houden. Hij gooit 1 x zijn hoofd omhoog en trekt de teugels uit je handen en weg is ie. Dan kan je hem niet bijhouden

Je kan er dus het beste op blijven zitten, dan heb je wat meer controle over hem en dan raak je hem niet kwijt

Succes!

Nomineer dit bericht ×