bast1aan schreef:anders stop ik en begin luid duidelijk te praten zodat het dier een mens herkent.
Dat helpt inderdaad heel veel. Gewone fietsers, ookal gaan ze hard hebben een bekende vorm, wat ze herkenbaar maakt als mens en die zijn in de optiek van veel paarden raar tot ronduit gek, maar ongevaarlijk. Groeten over en weer maakt van raar ding een mens in andere houding en dus herkenbaar als ongevaarlijk, al moet ik zeggen dat dat voornamelijk mijn ervaring is met koele pony en ruiter die zich niet druk maakt.
Kan ook best dat het groeten ruiter afleid van eigen angst en daardoor paard niet meer schrikt.
En dat dat tevens de reden is dat paarden vaker schrikken van een banaan op wielen dan van een gewone fiets. De meeste ruiters denken waarschijnlijk onwillekeurig 'oh, dat is nieuw, eens zien wat mijn paard daar van vindt'.
.
en je weet waarom een ligfiets zo makkeljk gaat. De andere verkeersdeelnemers zijn niet gewend dat fietsen snel gaan. Nu de oudere mens de electrische fiets ontdekt heeft zal men hopelijk meer wennen aan de hogere snelheid van fietsen
Dat is inmiddels ook over.
. Mijn paarden zijn absoluut verkeersmak maar niet BOMproof, het blijven vluchtdieren. Ze reageren niet op auto's, bussen, motoren, honden, kinderen, menners, trekkers etc. Maar ook hun bui kan van dag tot dag verschillen. Én ik kan niet met alles wat je maar tegen kan komen op de weg, oefenen. Ik heb mijn paarden onder controle maar kan niet voorkomen dat ze eens raar staan te kijken als ze iets 'nieuws' tegenkomen. Zo heb ik wekenlang geoefend met drinken uit een emmer (mijn paard vind emmers nogal eng
) maar eenmaal op Endurance wedstrijd in een andere omgeving, weigerde hij toch echt pertinent te drinken
.
das appart baas!
)