). Opgestapt en verder gereden. We wilden zwemmen met de paarden, dus ik ging weer op mijn eigen pony, ook tijdens de terugrit. Iemand anders zou de vervelende pony pakken, maar zo ver kwam het nooit. Een goeie bok en de pony was de pietewei op. Over straat aan t galoperen en op zoek naar een stukje groen, waar we hem tien minuten later vonden. Daarna maar te voet verder gegaan. Behulpzame fietsers/auto's joegen de pony trouwens nog flink op door de toeteren en te bellen. Sindsdien ben ik kieskeurig geworden met wie ik naar buiten ga
Was flink dramatisch omdat er jongere ruiters bij waren die de kluts kwijt raakten. Gelukkig is alles met een sisser afgelopen en hadden we allemaal allleen flink schrik erin.
Gelukkig bleef mijn paard rustig,anders had ik er wel naast gelegen.
)
Het was ook nog eens op een zondag
Ik was ook bang dat de pony maar rechtdoor bleef gaan zonder mij en onder een auto terecht zou komen, en dat zou ik mezelf nooit kunnen vergeven want het was niet mijn pony. Ik zag een paar houthakkers niet ver voor de weg, ik riep dat ze hem moesten stoppen maar dat durfden ze niet.
en kwam plat op me rug terecht. En paard geloppeerde weg want paar 100 meter verder liepen nog andere mensen met hun paarden dus hun hebben hem gevangen...
,daar gooide dat loeder dr baterij stijl in de lucht
.Gevolg: Ik in een salto mortale
