Geplaatst: 13-10-09 12:44 Miss_Montana schreef:uiters moeten ervoor zorgen dat een paard niet eens in de buurt van draad of sloten ed kan komen als je vooruit of achteruit aan het lopen bent.
Op zich ben ik het met je eens, maar dit wordt op een landweggetje van 1,5 meter breed met aan weerszijden sloten wel een beetje moeilijk.
Hier in de polder is er bijna geen weg te vinden zonder óf een sloot óf draad erlangs.Wel vind ik dat als je paard al ín de draad zit, je te laat bent met afstappen. Mijn pony krijgt ook wel eens de pip en wil niet meer, en loopt dan ook achteruit richting de sloot. Mooi dat ik dan afstap en een stuk met haar loop, en als ik daarna weer opstap gaat het 9 van de 10 keer prima. Ik ga echt niet wachten met afstappen tot we half in de sloot rollen.
TS, ik denk dat het in dit soort situaties altijd heel belangrijk is om goed naar jezelf te kijken. Wil jij écht wel in je eentje naar buiten? Durf je dat echt 100% aan, of wil je het graag durven maar vind je het stiekem toch wel spannend? Paarden pikken dat namelijk zo op, en zullen daar vaak ook op reageren. Misschien ga je wel te snel voor jezelf, en is je paard zo lief je daar even op te wijzen.
Ik merk zelf ook vaak dat op de momenten dat mijn pony verzet toont, er iets met mij aan de hand is. Op één punt waar ze het soms doet, kan ik bijv niet goed om een bocht heen kijken en dus slecht zien wat er aankomt, en dat vind ik eigenlijk een beetje eng. Op een ander punt ben ik soms al wat bangig dat ze gaat klieren, omdat er op die weg aan de éne kant een steile slootkant is en aan de andere draad. Ik vind dat dus een eng punt voor haar om zo te gaan doen (op andere punten vind ik het totaal niet eng), dus ben daar soms zelf al een beetje gespannen. Juist op dat soort momenten krijg ik van haar een reactie terug, en als ik dan heel eerlijk naar mezelf ga kijken, blijkt de spanning vaak bij mij vandaan te komen.