Het leed dat mountainbiker heet...
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- opgeheven
- Berichten: 1162
- Geregistreerd: 03-06-08
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 07-11-08 10:06
- Ir111
-
- Berichten: 12998
- Geregistreerd: 06-04-04
- Woonplaats: home is where the heart is...
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 07-11-08 10:20
Montignac schreef:@ Ir11... ik snap de verhalen echt niet. Ik rij al 27 jaar waarvan ruim 20 buiten en ik heb werkelijk nog NOOIT een vervelende aanvaring gehad.
Toen ik nog in de Randstad woonde merkte ik wel dat het lontje van mensen korter is. En dat er minder begrip is onderling voor elkaars hobby en de plek die dat inneemt. Dat komt denk ik voort uit het wonen met zo ontzettend veel mensen op een heel klein stukje grond. Maar ook daar had ik geen problemen.
Hier op de Veluwe is het feest wat mij betreft. Ja het is soms druk in het bos. Maar dat gaat prima. Zoals gezegd hebben mountainbikers mijn paard een keer opgevangen toen ik er af gevallen was. Ik was hem uit het oog verloren en toen ik hem zocht was iedereen heel behulpzaam.
Laatst passeerde ik wandelaars die op het ruiterpad liepen met hun hond. Ze gingen netjes aan de kant van het pad staan zodat ik kon passeren. Alleen ze stonden elk aan een kant van het pad. Ik ben toen gestopt en heb uitgelegd dat het handiger is om samen aan dezelfde kant te gaan staan. Mocht mijn paard onverwacht schrikken van de hond oid dan springt hij niet bij die mensen op schoot. De uitleg werd op prijs gesteld en we hebben nog even staan praten om daarna elk onze weg te gaan.
Dat is toch leuk? Om op die manier het bos te delen met elkaar?
- Huertecilla
-
- Berichten: 26923
- Geregistreerd: 19-02-03
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 07-11-08 10:22
Montignac schreef:Ja ik weet het ook niet. Ik kan me wel voorstellen dat zoiets kan gebeuren hoor. Je hebt natuurlijk ook met de andere partij te maken. Als je mensen tegenkomt die bang zijn voor paarden o.i.d. kan de reactie natuurlijk heel anders zijn.
Menig buitengenieter heeft helaas réden 'bang' te zijn voor paarden.
Wat mijn schoonvader met de regelmaat van de klok meemaakt is
Wat ik hier op ritten onderweg soms met touristen te paard meemaak is
Van het voorjaar tijdens de locale ATB-wedstrijd van het kampioenschap heb ik als vrijwilliger in de organisatie een drietal ruiters met fysiek 'geweld' van de route moeten verwijderen. Ik heb zelfs maar ter nauwernood een mep met een zweep kunnen ontwijken. Die mutsen meenden hetzelfde recht als de fietsers te hebben en reden tegen de richting in over de op last van de burgermeester voor de duur van de wedstrijd voor alle verkeer afgesloten route. De ATB-racers welke langskwamen gedurende dit conflict hebben halsbrekende toeren uit moeten halen om een botsing te voorkomen en zullen dit niet als een positieve ervaring opgeslagen hebben. Daar moet de ruiterij héél veel positieve ervaring tegenover zetten voor het beeld weer enigzins neutraal is.
hc
- Huertecilla
-
- Berichten: 26923
- Geregistreerd: 19-02-03
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 07-11-08 10:25
Ir111 schreef:Dat is toch leuk? Om op die manier het bos te delen met elkaar?
En jouw opmerking mbt veiligheid is helemaal correct. Ik vind het een héél prettig idee dat ik over verschillende routes grote kans heb op het passeren van een wandelaar of atb-er voor de gieren gaan dalen als ik onverhoopt inmobiel zou raken.
hc
- Misty12
-
- Berichten: 7195
- Geregistreerd: 31-10-05
- Woonplaats: omgeving enschede, op de fiets, bij de paarden en soms gewoon in huis.
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 07-11-08 22:32
Of dan rij je over een heel modderig pad en om blessures te voorkomen, ga je even over het fietspad, krijg je daar weer gezeur over dat je op het andere pad moet. hier is het op zondag drukker in het bos dan op dinsdag marktdag hier in de stad.
Maar we komen gelukkig ook genoeg leuke aardige mensen tegen die je vriendelijk gedag zeggen, iets leuks zeggen over je paard, gewoon even op zij gaan, jou gelukkig ook je buitenpretjes gunnen.
We hebben hier een superleuk paadje, genaamd het springpaadje. een echt ruiterpad waar altijd bomen lagen waar je over heen kon springen. Die bomen zijn dus weggehaald. Door wie? Door mountainbikers dus, want anders konden hun daar niet over fietsen.
- Huertecilla
-
- Berichten: 26923
- Geregistreerd: 19-02-03
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 08-11-08 10:20
sheela schreef:ik gun iedereen hun eigen buitenpleziertjes, maar er zijn hier al zo weinig ruiterpaden
Hier NUL.....
Daar zijn we heel blij mee. Doordat iedereen hier weet dat iedereen hetzelfde pad moet delen vindt niemand het erg voorrang te géven.
Het is namelijk voor ons allemaal een voorrecht en geen récht.
Ik ga morgenochtend (vroég
) met een groep bergwandelaars de bergen in. Ik ben geen lid van die club en ze weten dat ik meega om de paden te verkennen om die te paard te gaan rijden. Ik ben niet alleen welkom, ze denken nog méé ook over risicos.Dat er altijd en overal rotte appels in de mand zitten is een gegeven. Ik kan alleen maar hopen dat de rotte appels onder de ruiters het voor mij niet verzieken dat ik op de gezamelijk gebruikte paden hoffelijk mág blijven zijn tegen ATB´-ers en wandelaars
hc
- SusanH
- Lid Bezwaarcommissie
-
- Berichten: 38113
- Geregistreerd: 27-06-07
- Woonplaats: In het midden van het land
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 09-11-08 17:58
Ik vind het wel heel jammer dat in ons kleine landje iedere recreant zijn eigen paden moet hebben en je daar ook geacht wordt niet vanaf te wijken. Het is hier overal al zo vol en daardoor lijkt het wel of mensen heel snel uit hun vel springen als ze het idee hebben dat je in hun persoonlijke ruimte komt (mensen zien het idd als hun recht er te zijn en niet als een voorrecht), mensen zien het ook echt als hun persoonlijke ruimte. Ik heb ook wel eens dergelijke reacties meegemaakt als mensen menen dat je op een bepaalde plek als ruiter niet mag komen. Zo reed ik laatst op een pad wat door bosbouwers helemaal stuk was gereden, zei de man die ons tegemoet kwam dat ik het pad kapot aan het rijden was en daar dus niet mocht komen. Ik haal mijn schouders meestal maar op, zeg vriendelijk gedag en rijd weer vrolijk verder.
- citrOentJe_
- Berichten: 27
- Geregistreerd: 08-06-08
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 09-11-08 18:06
Karin schreef:Brede zandpaden zijn over het algemeen gewoon openbare wegen, waar iedereen mag rijden - dus ook ruiters en menners.
Tenzij er bordjes staan dat ruiters alleen op de ruiterpaden mogen.
I agree!
- Huertecilla
-
- Berichten: 26923
- Geregistreerd: 19-02-03
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 10-11-08 09:42
SusanH schreef:Ik vind het wel heel jammer dat in ons kleine landje iedere recreant zijn eigen paden moet hebben en je daar ook geacht wordt niet vanaf te wijken. Het is hier overal al zo vol en daardoor lijkt het wel of mensen heel snel uit hun vel springen als ze het idee hebben dat je in hun persoonlijke ruimte komt (mensen zien het idd als hun recht er te zijn en niet als een voorrecht), mensen zien het ook echt als hun persoonlijke ruimte.
De reacties zijn regelrecht te vergelijken aan een hond die met boordevol angstagressie in een voortuintje zijn perk bewaakt.
Je zou verwachten dat de mens in staat is de ratio zwaarder te laten wegen dan emoties. Dát is tenslotte wat de mens van het dier onderscheidt: het vermogen de emotie rationeel te beoordelen.
Rationeel is er geen enkel voordeel bij het versnipperen van een postzegel.
Toen ik nog in NL woonde en (veel) met mijn motorfiets terrein reed, was ik weer thuis voor recreëerend NL wakker werd. 'Ontbijtritten' noemde ik ze: ik was terug voor NL aan het ontbijt zat.
Ik wist donders goed wat ik waar wel of niet te zoeken had en gedroeg me daar naar. Ben in 25 jaar minder dan de helft daarvan aan ruiters op ruiterpaden tegengekomen
Het is je goed recht om te gaan rijden wanneer je daar zin in hebt en wanneer je als ruiter gaat rijden wanneer de rest van NL het bos in gaat is het een gegeven dat het daar druk is
Oorzaak en gevolg Zoals Karin opmerkt mag de ruiter én op de openbare weg én op ruiterpaden. NL is een héél mooi land met relatief ERG veel mogelijkheden voor de ruiterij. Geniet, maak er gebruik van. Tel je zegeningen!
hc
- Ellen__
-
- Berichten: 1980
- Geregistreerd: 29-01-08
- Woonplaats: apeldoorn
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 22-11-08 17:20
ik was toen niet meer zo vriendelijk net of hun bepalen wanneer ik over moet steken, ammehoela!!gaan ze toch lekker zelf 
verder eigenlijk geen nare ervaringen
- henny_w
- Berichten: 3032
- Geregistreerd: 20-03-05
- Woonplaats: Twente
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 22-11-08 18:27
Ook ik rij geregeld op de Sallandse heuvelrug, Lemelerberg en ook bij Ommen in Junne en Eerde.
Ik vind in deze streek de mountainbikers over het algemeen vrij asociaal.
Niet alleen tegenover ruiters maar ook tegen wandelaars en gewone fietsers.
Wij rijden bij voorkeur op zondag al niet meer in de bossen want het is echt niet leuk meer.
Zelfs als je in alle vroegte gaat.
In het Eerderachterbos mogen mountainbikers sinds afgelopen zomer niet meer buiten de asfalt fietspaden komen maar ze jakkeren nog lekker door op de wandel en ruiterpaden
- SamCo
-
- Berichten: 2340
- Geregistreerd: 23-10-07
Re: Het leed dat mountainbiker heet...
Geplaatst: 22-11-08 21:13
Haha, omdat een wild briezenende zwarte volbloed-arabier respect inboezemd?Ik heb meer moeite met die ouwetjes op hun fietsen op de fietspaden. Met name de mannelijke oude fietsers: "ik steek je banden plat, ik maak je paard kapot, je mag met je paard niet buiten komen...." En dan rij ik toch echt netjes in de berm danwel draai mijn eigen terrein op met de trailer (en dan moet ik de fietststrook oversteken).
Een scheldende oude man die dreigt je paard kapot te maken is net zo erg als een ruiter die met een zweep van zich afslaat hoor HC