Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Mag nog steeds niet paardrijden
lique schreef:ik heb leiver persoonlijk dat ze hard langs scheuren dan dat ze stapvoets achter me gaan rijden....mn paard wordt namelijk onzeker als er iets achter haar plakt,ze snapt er dan niks van en draait zich dan zo om ,ik heb al drie keer gehad dat ze met de kont op de motorkap ging zitten,nee laat ze dan maar langs scheuren aan het geluid hoort ze wel dat er iets aan komt,vaak is er dan niks aan de hand...
x_kelly_x schreef:automobilisten houden weinig rekening met ruiters , sommige komen zo achterlijk hard aan scheuren , meestal ga ik midden op de weg rijden want bij ons is het al zo smal
)
) hield ik er gelukkig niet aan over
) was vorig jaar, van mijn eigen paard. Ik was op een drafpiste aan een flinke snelheid aan het rondcrossen en verloor plots allebei mijn beugels (vraag me niet hoe
) Op een recht stuk kon ik nog mijn evenwicht bewaren maar naarmate ik de bocht (waar stalletjes staan) zag naderen vreesde ik er daar afgeslingerd te worden (middelpuntvliedende kracht, weet je wel
) en dus bedacht ik het geniale plan me nog op het rechte stuk te "laten" vallen langs opzij. Prima plan, alleen was ik er niet op bedacht dat bij zo'n rasechte draver de achterbenen in rendraf flink open gaan, en ik had nog maar net de grond geraakt toen hij met een achterhoef vol op mijn been afzette... Resultaat: binnen de paar minuten een bloeduitstorting de grootte van een voetbal (echt niet overdreven !!) Het is enkele keren leeggetrokken door de dokter (gezellig hoor, zo'n superdikke naald) en uiteindelijk zelfs opengesneden om een gestolde klonter uit te halen. Nog steeds is het een beetje zichtbaar en ik heb er maanden geen gevoel in gehad, alles was gewoon geplet ... (heb heel veel geluk gehad dat er niks gebroken was)
begonallemaal te steigeren enzo. Wist niet of het daar aan lag, maar ze belandde wel in de bosjes
tot ik weg was, en de brandweer nog 100 meter weg was om haar eruit te takelen, toen stond ze op en rende keihard aan de longeerlijn met de staleigenaar erachteraan naar stal... Wonder bovenwonder waren we 3 dagen later al weer op concours...
)
) Was hardstikke pijnlijk, vooral mijn nek deed zeer, maar ik stap mooi weer dat paard op natuurlijk....Paar dagen later ging ik naar het ziekenhuis, want m'n nek was nog steeds heel erg pijnlijk, k kon niks meer. Niet meer bewegen enzo. Ik kreeg in het ziekenhuis te horen dat m'n nek op 2 plaatsen gebroken was...Ik had heel veel geluk gehad kreeg ik te horen...(wat een geluk, je nek breken
)
.