phormicola schreef:Dat zei ik niet hoor
Sorry maar ik kan de echte reactie niet terug vinden. Heb het al van andere quotes en daar heb ik in zitten knippen
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
pmarena schreef:Mennen lijkt me dan weer helemáál niks, door allerlei terrein holderdebolderen met zo'n kar...dan ben je weer een heel groot stuk flexibiliteit kwijt en ben je helemaal erg gebonden aan toch goed begaanbare wegen. Lijkt me erg frustrerend onderweg.
Inderdaad wel prettig als je vanalles mee wilt slepen en graag in de kar wilt slapen, maar als TS en vriend van het licht reizen zijn en tevreden zijn met een zeiltje dan lijkt een kar me meer ballast dan gemak geven
Als ik zo'n tocht zou maken dan zou ik gewoon lekker in die etappes denken, dat je van paardenbedrijf naar paardenbedrijf trekt, en dat dan tijdelijk je thuisbasis wordt waar iedereen weer lekker bij kan tanken en om de laatste puntjes voor de volgende etappe voor te bereiden, juiste papieren en benodigdheden voor het betreffende terrein, gegevens van lokale vakmensen qua paardenzorg enzo
Dat is ook wat makkelijker tijdens de voorbereidingen lijkt me, eerst langs grofweg de hele route een aantal plekken bedenken waar je graag naartoe wilt, en adressen verzamelen waar je een poosje kan verblijven zodat je zo gaandeweg een plan krijgt en het geheel wat tastbaarder en haalbaarder wordt omdat je altijd een "thuisbasis" in de buurt hebt waar je terecht zal kunnen als je tegen problemen aan loopt...bovendien kunnen de mensen van die locaties een beetje met je mee denken en tips geven over een fijne route / vakmensen die kunnen helpen bij problemen onderweg / dingen waar je rekening mee moet houden qua papierwerk en wat je in hun regio zoal tegen kan komen
Sowieso natuurlijk genoeg rust inbouwen tussen die bestemmingen in
Je zal misschien wel eens een heerlijk plekje tegenkomen waar de paarden lekker een poosje bij kunnen komen en je bvb. een meertje hebt waar je even lekker kan onderdompelen met zijn allen op een warme dag.... van die romantische tussendoortjes
Ik vraag me wel af hoe je het handig doet met paarden zo onderweg, ze zullen toch heel wat uurtjes moeten kunnen eten en lijkt me niet praktisch om ze aan een boom te binden aan een touwtje, kan je elk uur dat touwtje gaan verzetten omdat het gras weer op is, dat slaapt ook niet echt lekker
Zou je dan aan ouderwets kluisteren doen (lijkt me ook niet prettig naast een weg ofzo) of materiaal meenemen om een paddockje af te zetten ofzo? Of paard leren aan een pin te staan of iets
)bobje26 schreef:Nee, dit is niet haalbaar in mijn optiek.
Wat voor paard ben je naar opzoek? Hoe zul je medische mankementen oplossen? Beslag?
Überhaupt, als je geen rijervaring hebt ga je in 5 jaar tijd niet alles opdoen wat je nodig zult hebben tijdens zo'n reis...
Wat doe je je paard aan zeg... Ik zou mijn paard nooit verkopen aan iemand die zo iets gaat doen, met zo weinig verstand van wat hij of zij doet.
Toch wel weer bizar dat jan en alleman maar een dier kan kopen terwijl ze er geen idee van hebben hoe te onderhouden..
Marije_jiplover schreef:Die koopt TS dan ook niet, Ayasha.
TS is aan het kijken naar mogelijkheden. Onmogelijk is het vooralsnog niet.
Het is vooralsnog niet zo dat ze in 1 streep van Amsterdam naar de steppe van Mongolië wil in zo kort mogelijke tijd, maar al reizend en rustend en van de omgeving genietend ooit een keer in Mongolië wil aankomen, rekening houdend met beperkingen van visa etc.
josien_m_ schreef:Als je niet veel geld hebt, kan het je ook niet veel kosten...
Zou je werkelijk zo als een nomade willen leven? Het is een zwaar leven, lichamelijk erg inspannend (ik praat even over mijn fietsreizen) mentaal ook zwaar doordat je in iedere nieuwe streek weer moet zien uit te vinden hoe je aan eten komt, hoe veilig het is en wat de gewoonten daar zijn. Maar ook zeer bevrijdend, er is niets anders dan je dagelijkse behoeftes, die nemen je (bijna) helemaal in beslag. Een hard leven maar een vrij leven en soms is het vreselijk. We hebben ook onderweg een tijdje honger gehad omdat er haast geen voedsel verkrijgbaar was en dan wel moeten fietsen... Maar gelukkig niet lang.
Enne, superzwaar, ach 20 km wandelen is niet zwaar hoor voor een paard. Het zware zit hem in heel andere dingen. Inderdaad een roedel halfwilde honden horen terwijl je in het donker in je tentje ligt en de paardjes tekeer gaan. Je kunt niets doen, behalve wachten tot het licht wordt en hopen dat de touwen het houden. Het is goed gegaan gelukkig maar dat was best angstaanjagend! Op zulke momenten had ik vreselijke spijt van onze tocht, maar dat gaat weer over als het toch weer goed gaat.
Azmay schreef:Als je niet veel geld hebt, kan het je ook niet veel kosten...
Zou je werkelijk zo als een nomade willen leven? Het is een zwaar leven, lichamelijk erg inspannend (ik praat even over mijn fietsreizen) mentaal ook zwaar doordat je in iedere nieuwe streek weer moet zien uit te vinden hoe je aan eten komt, hoe veilig het is en wat de gewoonten daar zijn. Maar ook zeer bevrijdend, er is niets anders dan je dagelijkse behoeftes, die nemen je (bijna) helemaal in beslag. Een hard leven maar een vrij leven en soms is het vreselijk. We hebben ook onderweg een tijdje honger gehad omdat er haast geen voedsel verkrijgbaar was en dan wel moeten fietsen... Maar gelukkig niet lang.
[b] plezier zou doen met zo'n plan.
Oshaa schreef:Geen praktische tips hier, wel een aanrader voor een boek. Kijk eens naar het boek On the trail of genghis khan by Tim Cole. Hij heeft in 2004 een tocht van Mongolië naar Oekraïne gemaakt. Iets minder ver dan die jullie willen maken en de andere kant op, maar hij beschrijft best uitgebreid over al het papierwerk dat erbij komt kijken. Misschien hebben jullie er iets aan
Grit schreef:Vergeet niet dat de Mongol Derby al minimaal 10.000 euro kost aan inschrijfgeld. Dan nog alle overige kosten (rondom de 5.000 wat ik begrijp van de deelnemers) en dat maal 2.
Dus daar moet je dan wel de financiele middelen voor hebben. Ik zou dat geld liever investeren in andere vormen van voorbereiding en begeleiding tijdens het avontuur.
Maar ik kan uiteraard niet in hun portemonnee kijken. Het is hoe dan ook een uitdaging en avontuur om die race te kunnen rijden. Meer omdat het hier al vaker geroepen is, waarbij ik mij afvraag of mensen beseffen hoe duur het is hieraan deel te nemen.
Wendy_Komen schreef:Laatst een film op Netflix gezien. 4 mannen die met mustangs van Mexico naar Canada reden. Wellicht een aanrader om die film te kijken?
En paarden lopen in het wild ook vele vele kilometers. Van water naar gras enz. En dan zouden ze het nu ineens niet meer kunnen?
Zal kijken of ik de naam van die film kan vinden.
Wendy_Komen schreef:Laatst een film op Netflix gezien. 4 mannen die met mustangs van Mexico naar Canada reden. Wellicht een aanrader om die film te kijken?
En paarden lopen in het wild ook vele vele kilometers. Van water naar gras enz. En dan zouden ze het nu ineens niet meer kunnen?
Zal kijken of ik de naam van die film kan vinden.