Geplaatst: 10-11-09 13:34 
er passeren toch ook auto's en dergelijke en die gaan er toch ook vanuit dat jij je paard onder controle hebt? in de bak passeer je mekaar ook en wordt je toch ook verondersteld om je eigen paard onder controle te houden? daar is toch zelfs geen oefening aan; dit hoort gewoon 100 % in orde te zijn om veilig met je paard te kunnen werken?enig idee hoe vaak ik al door auto's, quads, mountainbikers en andere ruiters (die duidelijk niet konden stoppen
) bijna van mn sokken ben gereden? maar dan is het aan jouw als ruiter om in te grijpen en te zorgen dat jij tenminste jouw dier bij de les houdt of ga je nu werkelijk verwachten dat iedereen altijd extra voorzichtig is in de omgeving van je paard?ok dat een paard wel eens enthousiast kan worden als hij een ander paard ziet naderen en ok dat ze een keertje huppelen als er een andere langskomt, maar als jij zegt dat hij hier moet blijven, dan moet het over zijn. Het kan toch niet dat je dan al de controle kwijt bent??
het eerste dat ik er bij mijn lesmeiden in hamer als we een rondje gaan buiten rijden is dat ze er vanuit moeten gaan dat auto's en en dergelijke niet opzij zullen gaan voor hun , dus dat zij vooruitziend moeten zijn als ze geen ongelukken willen en dat zij moeten zorgen dat hun rijdier op de juiste plek is en daar blijft (zijnde de juiste kant van de straat en desnoods even aan de kant als je iets ziet aankomen waar je mogelijks problemen bij verwacht)
je kunt immers nooit rekenen op wat 'de anderen' zullen doen; maar je kan er wel voor zorgen dat JIJ geen ongelukken voor hebt. 9 vd 10 zijn ongelukken dan ook een samengaan van beide. Er gebeurt iets onverwachts, meestal door toedoen van iets/iemand anders en JIJ hebt geen idee wat er aan te doen
geweldig vb vind ik nog steeds eentje die ik een tijd terug meemaakte. Ik rijd in een handgalopje op een relatief bochtig pad van ruim 2 m breed; ik hoor plots hoefgekletter van achter de hoek en ga dus vol op de rem. vanachter de bocht komen 3 ruiters (2 naast mekaar en een erachter) in volle galop die zich een hoedje schrokken dat er iemand uit de andere richting kwam. Gelukkig voor mij staat mijn pony stil op een vrij korte afstand; zelfs vanuit galop. zij wisten echter totaal niet wat te doen en vlogen alle richtingen uit. een ging in galop links het pad af de takken en de bomen tussendoor; de andere kon gelukkig rechts naast me langs met veel trek en sleurwerk en diegene die erachter reed volgde. ik keek achterom en zag ze alledrie stuurloos verdervliegen in galop... dat vind ik een perfect voorbeeld van langs een kant zorgen dat je zo'n dingen niet voorhebt en aan de andere kant mensen die totaal niet buiten zouden mogen met hun paard. geen van de drie kon hem stoppen toen er iets onverwachts tevoorschijn kwam en geen van de drie kon iets anders dan met alle macht aan één teugel gaan hangen bedenken op dat moment... punt is dat ik er vanuit ga dat er WEL iemand van achter de hoek kan komen en daarom ten eerste in een handgalop blijf en ten tweede rechts houdt op het pad. van mijn part mochten ze dus gerust in galop passeren, plaats genoeg. hun manier van rijden getuigde echter van onvooruitziendheid en totaal roekeloos rondrennen...
edit: volle gas in galop langsracen doe ik dus ook niet, gewoon uit vooruitziendheid, maar de ts sprak van passeren in draf en daar zie ik geen probleem in eigenlijk
De ene ruiter ziet de combinatie paard/ruiter als weggebruiker die zich moet aanpassen aan het verkeer en de ander ziet zichzelf in een bevoorrechte positie waarvoor alles en iedereen moet wijken omdat het een 'vluchtdier' betreft dat elk moment aan de haal kan gaan met je. Persoonlijk ben ik van mening dat de Nederlandse ruiter verwend is mbt het buitenrijden, ze hebben ruiterpaden gekregen en daar mogen alleen zij zich op bevinden als het goed is. Natuurlijk is dat hartstikke mooi, maar men wordt er een beetje 'territoriaal' van heb ik altijd het idee 
Als er ook maar iets of iemand is wat daar niet hoort hebben ze het 'recht' om daarover stennis te gaan schoppen. Hoe vaak kom je wel niet topics op bokt tegen van een woedende ruiter die een mountainbiker tegenkwam op het ruiterpad waardoor paardlief schrok? Er wordt nog teveel geaccepteerd van paarden dat ze om van alles en niets aan de kletter kunnen gaan, en natuurlijk is dat altijd de schuld van de ander. Kijk eens naar andere landen, daar lachen ze je vierkant uit als je het over 'ruiterpaden' hebt. Daar zijn de ruiters het gewend om van alles tegen te komen op buitenrit en mopperen daar ook niet over, van andere paarden in een snellere gang tot herten die vlak voor je over het pad schieten of over de andere weggebruikers als mountainbikers, crossmotoren en grote voertuigen. Geen haan die ernaar kraait omdat men elkaar daar gewoon ziet als medeweggebruikers die zich aan elkaar aan hebben te passen omdat zij op dat moment samen gebruik maken van de weg en dezelfde rechten hebben. Misschien zijn de Nederlandse ruiters toch iets te verwend en daardoor ook meteen niets meer gewend? 
