Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-02-11 10:43

Geplaatst: 18-02-11 10:43

Paar jaar geleden had mijn paard nog altijd erge haast op de terugweg. Ze bleef altijd nog net stappen maar wel zo snel mogelijk naar huis. Opzich niet erg, tot ik een laaghangende tak tegen kwam.. Paard was niet van plan te stoppen. Je raad het al, paard bukt en ik word zo door die tak van het zadel geveegd. Ik gleed keurig netjes via paardliefs kont en kwam op mijn voeten terecht. Paard zet lekker een drafje in naar huis. Gelukkig was het dicht bij stal maar ik zie mezelf nog lopen. Moet er leuk uitgezien hebben. Eerst een langsdravend paard en daarna een ruiter met cap op, laarzen aan en zweepje in de hand.

edit: schiet me nog iets te binnen! Was op een jong paardje. Toen waren we ook bijna thuis. Was lekker aan het stappen en een beetje om me heen aan het kijken. Op het moment dat ik iets in de bosjes zag liggen zag paard dat ook. Ze keerde in een keer om waardoor ik er naast kwam te hangen. Dat mijn lichaam ineens naast die van haar bungelde was toch wel zo vreselijk eng dat ze van mij weg begon te springen. Toen lag ik er naast. In de hele berm was welgeteld 1 boomstronkje te vinden. Precies op dat stronkje kwam ik met mijn kont terecht. Heeft een hele mooie grote blauwe plek opgeleverd!

Laatst bijgewerkt door _Saar op 18-02-11 10:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-02-11 10:48

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 18-02-11 10:48

Ja ik heb het 1x meegemaakt.
Waren met zijn 4e lekker aan het buiten rijden en op een van de laatste paden dicht bij stal waren we aan een langer teugeltje aan het stappen toen het paardje wat reed uit het niets begon te bokken...
Totaal onverwachts en ik was er helaas ook niet op voorbereid... Kwam vol op mijn stuitje terecht..
Paard rende een laag maisveld in wat grensde aan een drukke weg dus even paniek dat we hem niet meer te pakken zouden krijgen maar gelukkig is dat goedgekomen.

**Geplaatst**: 18-02-11 10:53

Geplaatst: 18-02-11 10:53

ja wel al wel vaker als 1 keer maar die ene keer de van ging ik met paard naar polder toe paard komt met vierbenen tegelijk de lucht in en daar lag ik dan en paard kijken waar is ze nou weer !!

**Geplaatst**: 18-02-11 10:56

Geplaatst: 18-02-11 10:56

Ik heb dit een aantal jaar geleden meegemaakt. Ik kan me niet precies herinneren wat er is gebeurd want ikzelf heb er een zware hersenschudding aan over gehouden. Ze heeft mij geraakt maar gelukkig had ik mijn cap op...de schade is dus beperkt...al is mijn geheugen wel slechter geworden.

Doordat ik me er weinigvan kan herinneren, blijft het wel in mijn achterhoofd en met buiten rijden merk ik een lichte stress...

**Geplaatst**: 18-02-11 11:08

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 18-02-11 11:08

Ook hier zo'n zandhaas.
Ik zal niet alle voorvallen gaan vertellen, anders zitten we zo op de 100 pagina's
De ergste dan

paard schrikt tijdens springoefeningen op een rijterrein. Springt via een grote sloot de weg op, en gaat onderuit. Gevolg, paard met ontvelde knie, en bij mij een steentje in het bot van mijn elleboog vast.

Paard schrikt tijdens buitenrit van een ander paard wat in de wei waar wij langs rijden ineens op ons af komt, draait snel om, en klapt onderuit op het asvalt, gevolg gebroken cap( gelukkig dus niet schedel) afgebroken cap klepje, en heel mijn gezicht geschaafd.

paard explodeerd ineens tijdens rit, begint als een rodeoknol te bokken. paard ging tijdens bok sessie links, en ik ben heel bewust rechts af geslagen. Heb me er dus af laten vallen. Gevolg, een kneusde stuit.

Het ergste wat ik ooit meemaakt, was niet tijdens buitenrit, maar toch het vermelden wel waard. Ben paard aan het longeren, samen met mijn vriendin. Ik moest nog snel wat in de stal pakken, terwijl vriendin longeerlijn vast heeft. Paard springt omhoog( echt meer als een meter) slaat achterbenen naar achter, en maait vriendin tegen de vlakte. Paard gaat helemaal over de rooie, springt over de bakrand naar buiten, rent om de stal heen naar voren, en springt vol in een ploeg. Gevolg gewonde vriendin, die daar nu ( 6 jaar geleden of zo) nog last van heeft, en paard een gat tussen zijn voorbenen en ribbenkast in. Een gat zo groot, dat de dierenarts er tot zijn schouders in moest om laag na laag te hechten( paste echt makkelijk een emmer in, zo groot was die wond). De dierenarts is zeker 2.5 uur bezig geweest met alleen maar hechten. Wonder boven wonder is dit allemaal goed gekomen bij het paard.

**Geplaatst**: 18-02-11 17:22

Geplaatst: 18-02-11 17:22

Ik heb het ook een keer meegemaakt, maar dan in het bos.
Mijn paard en ik stonden stil en in 1 keer ging hij in rengalop over een boomstronk heen springen en toen lag ik ernaast.
De andere 2 paarden met mijn vriendinnen erop renden ook weg en mijn vriendinnen hielden ze niet meer.
De paarden renden door naar de manege waar we ze gehuurd had en ik stond daar in het bos en ik wist de weg niet.
Na een half uur hadden ze me gelukkig gevonden.

En ook een keer reden we met een paar anderen zonder zadel naar het weiland om ze daar neer te zetten (het was maar een klein stukje en er liepen mensen mee) en net toen we in het weiland stonden op het punt om af te stappen gaat er een man met een grasmaaier aan de gang.
Mijn paard loeg op hol en toen lag ik er ook af.

**Geplaatst**: 18-02-11 19:51

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 18-02-11 19:51

Ik heb nu 28 jaar paarden en rij voornamelijk buiten, dus ja, meerdere malen er wel afgevallen. Een keer omdat ik een verkeersbod niet zag en ik daardoor van mijn paard af gezwiept werd...(paard keek echt zo'wat doe jij nou'), keer afgevallen omdat mijn beiden kuiten in de kramp schoten tijdens een lekker galopje (paard bleef wederom bij me staan), keer samen met paard over de kop in de sloot belandt door een vrachtwagen die het nodig vond om naast ons zijn remmen te luchten en meteen op te trekken paard dacht dat ie achtervolgd werd...en ws vergeet ik een hele berg keren hoor...

Ben wel nu ik ouder ben, 32 jaar, wat banger en voorzichtiger geworden nu.

**Geplaatst**: 18-02-11 19:58

Geplaatst: 18-02-11 19:58

Ja ook ik ben keer van paard af gevallen buiten. Nouja afvallen was het niet echt.
We reden langs een weg (niet heel druk) waar een verkeersbord in de berm lag. Naast het pad waar we op reden was een soort sloot (stond droog!)/greppeltje. Paardlief schrok van het bord en zette dus een stap teveel opzij. Toen kwam die dus greppeltje in, zakte door benen enzo, ging liggen. Na 2x proberen stond die weer. Even aan de hand gedraaft om te kijken of die niet kreupel was maar godzijndank had die niks (zag ons al staan met paard met een gebroken poot). Daarna weer opgestapt en, ondanks de dazen, rustig verder gereden alsof er niets was gebeurd

**Geplaatst**: 18-02-11 19:59

Geplaatst: 18-02-11 19:59

Jah in de zee,, in de winter

**Geplaatst**: 18-02-11 20:03

Geplaatst: 18-02-11 20:03

Toen ik een jaar of 12 was is mijn 1e pony, een Welsh merrie opzij gesprongen omdat ze schrok van zo'n vissers-'parasol'. Tot overmaat van ramp bleef mijn voet in de beugel hadden en ben ik een kleine paar meter meegesleurd totdat eindelijk de stijgbeugelriem losschoot uit de beveiliging. Heb er godzijdank niks aan overgehouden op spierpijn na!

Twee jaar terug maakte ik een galopje met de pony die ik al 16 jaar heb. Er lag een boomstam en wij zijn allebei niet te benauwd om ergens overheen te springen. Maar omdat ik al in de verlichte zit zat en meneer tijdens de landing een bok maakte, lag ik ernaast. Gelukkig houd hij van gras en stopte hij meteen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-02-11 23:25

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-11 23:25

oh, ik herrinner me ook nog dat ik een keertje een poging deed om met mijn hyperactieve haflingertje een sprongetje te nemen. wij eropaf galloperen, en wat denkje. knol gooit vol de remmen erin. ik terugzitten en dacht ok, dan niet. springt die alsnog over de hindernis. dus toen vloog ik er nogal merkwaardig vanaf, en landde op mijn rug. ik lachte me ziek daar in het zand, haha.

**Geplaatst**: 19-02-11 11:02

Geplaatst: 19-02-11 11:02

Haha!! ik heb het ook een keer meegemaakt

ik was lekker een rustig galopje aan het doen en ik had ff zin in iets harder dus ik dreef hem aan en lekker even hard galloperen. maar mevrouw zag een plas op het pad en dacht, ik heb geen zin in natte voetjes :')

ineens draait ze zich verschrikkelijk strak om. die had ik natuurlijk niet echt zien aankomen dus ik viel er af

ik had de teugels nog in mijn hand dus hij was niet weggerend gelukkig :Y)

mijn vriendin is ook een keer van mijn pony afgevallen. we reden langs de weg en hij schrok van een hondje of zo :roll:

maar hij schoot ineens de weg op en zij viel er van af. maar Rosa rende weer een stuk verder maar toen zat de teugel om zijn been dus hij bleef gelukkig staan

mijn vriendin had een lichte hersenschudding en heeft daarna een jaar niet meer op mijn pony gedurft 8)7

**Geplaatst**: 19-02-11 11:06

Geplaatst: 19-02-11 11:06

Ja hoor,

Met paard en al onderuit en Beauty er vandoor, in het bos ik er achteraan en uiteindelijk haar kunnen pakken.
In het dorp, gelukkig kon een vriendin op een ander paard mijn paard weer pakken.
Tijdje terug met Naomi mijn fjord een ongeluk in het bos, de wagen in 2 stukken. ik over de bok heen in de modder, paard er vandoor met de achterste helft van de wagen.
Bij het opstijgen er aan de andere kant af geflikkerd, Carry er vandoor!

En nog wel vaker.

**Geplaatst**: 19-02-11 11:12

Geplaatst: 19-02-11 11:12

Reed een aantal jaar geleden met verzorgpony door het "bos". Het is meer een geasfalteerd park, met hier en daar 100m ruiterpad, en dan weer weg, maar goed, moest het er mee doen. Uiteindelijk op het enige pad aangekomen dat wél iets langer is ,en waar je een galopje kan doen. Dus hop, wij heerlijk in galop, best hard, met de bocht mee. Staat er om de bocht ineens een winkelwagentje, midden op het pad >;)

??? Paard vol in de rem, ik er voorover met salto vanaf. Had de teugels gelukkig vast, maar was achteraf niet nodig geweest, want ponylief stond stijf van de schrik :(:)

te blazen.

Moet er overigens niet aan denken wat er was gebeurt als pony wél weg was gerend. Ze kent de weg naar huis, maar toch. T is dan toch de pony van een ander!

**Geplaatst**: 19-02-11 11:16

Geplaatst: 19-02-11 11:16

Afkloppen! Er gelukkig nog nooit afgevallen. Wel een keer dat ik op een strandje aan het pootje baden was tot aan buik. Pony bedacht dat zwemmen veel leuker was. Juist ja de dame zwom onder me vandaan. Allebei kletsnat maar het was midden zomer dus lekker warm!

En ja een keer met paard en wagen. Vrachtwagen begon te slingeren, naar onze weghelft. Dook paard de kant in en ging paaldansen. Dwz een lantaarnpaal tussen paard en boom in. Tuig naar de knoppe. Gaf wel weer een leuk plaatje want ik liep met paard aan de hand en mijn man liep nog net niet ingespannen met de kar naar huis. Gelukkig waren we vlakbij!

**Geplaatst**: 19-02-11 11:19

Geplaatst: 19-02-11 11:19

ik gelukig nog niet.

Wel Bijna we waren in galop bezig toen mijn pony plotseling ging stilstaan dus ik lag op de hals

**Geplaatst**: 19-02-11 11:31

Geplaatst: 19-02-11 11:31

Emmycupid schreef:
Vraag me af of er mensen zijn die zoiets spectaculairs meegemaakt hebben...
Ik zelf namelijk wel, hehe... Op een mooie lentedag reed ik over de dijk.
Op eens kreeg de knol de gekte in z'n kop en bedacht dat hij naar huis ging rennen, en hard ook.
In volle galop galloppeerde die de dijk af (en nee, ik had niets te beginnen).
vervolgens rende die door, en sloeg naar rechts af in een jawel, rechte hoek.
Waarbij ik dus linearect rechtdoor vloog. Tegen het hek aan klapte,
en vraag niet hoe, maar ik had zelfs het hoofdstel in mijn handen.
Nou, mijn paard er natuurlijk vandoor, haha. Mank, en al godverend liep
ik het dorp door: ''Heeft iemand m'n paard gezien?'' Maarja, die was natuurlijk allang weer thuis.
Toen ik eenmaal thuis was iedereen al over de rooie dat ik misschien ergens
naast de weg zou liggen, en ze hadden hem al afgezadeld.
Ik hem weer opgezadeld en vervolgens en enorme buitenrit gemaakt.
Dat zal je leren dacht ik haha!
Iemand iets soortgelijks meegemaakt, ben benieuwd!

Heftig en nog knapper dat jij dan de 'ballen' hebt om er weer op te stappen en het opnieuw te proberen. In jouw schoenen hadden mijn knietjes niet kunnen ophouden met knikken.

Ik heb met een manegepaard wel eens een smak gemaakt, tijdens een buitenrit. Het enige wat ik kon roepen op dat moment was: "Help! Ik kan niet zwemmen!" We reden langs een ontzettend brede wetering.
Met mijn pony heb ik wel eens peentjes gezweet, want die had het niet op vrachtauto's. Ze heeft een keer recht overeind gestaan tussen de oplegger en de aanhanger. Gelukkig zat toen mijn moeder er op en niet ik. $_/-\o_$
Mijn vorige paard had een hekel aan lang gras. Dan ging ie met 4 benen de lucht in. Dáár kon ik wel mee lachen.
En met het paard van mijn zus ben ik eens in rengalop op een auto afgegaan. Dat vond ik ook niet echt leuk. Dat was eens en nooit weer. Die auto-eigenaar was heel boos en toeterde, dat was mijn geluk.
Mijn huidige paard wilde de laatste keer op het zand niet meer op tijd stoppen. Maar gewoonlijk denkt hij wel met me mee.

Mijn buuv haar paard is op hol geslagen tijdens een buitenrit. Het schemerde al en er kwam een konijntje uit de berm gesprongen. Paard schrok hiervan en maakte een sprong opzij, waardoor buuv van haar paard duikelde. Het was echt een bomproof paard. Paardje kwam heelhuids een behoorlijk drukke kruising over en is voor haar huis uiteindelijk vol op een auto terecht gekomen. Beestje was (gelukkig) op slag dood en autobestuurder zijn auto was stuk, maar hij was met de schrik vrij. Zijn geluk was, dat ie in een mercedes reed. De lange voorbumper heeft hem gered. Dus ik ben wel heel, heel voorzichtig geworden. Dat is niet iets wat je in de koude kleren gaat zitten.

**Geplaatst**: 19-02-11 11:41

Geplaatst: 19-02-11 11:41

Vorig zomer: met mn nog vrij groene pony naar het bos met nog twee anderen, pony wilde graag voorop maar was tegelijkertijd overal tegenaan aan het blazen van spanning. Op een gegeven moment herinner ik me alleen nog: pony op de rem, met vier benen tegelijk in de lucht met bolle rug en de hoop dat ik weer recht in het zadel zou wederkeren..not...

Ik koprol ik het zand, teugels nog een paar seconden proberen vast te houden maar tevergeefs, pony happy bokkend het zandpad af, van de andere paarden weg! Hij zag er werkelijk gelukkig

(grrrrrr...) uit! Ik maar denken: bij de volgende afslag RECHTSaf please! Want dat is de richting van stal. Alsof hij me hoorde: hij kijkt achterom naar ons, zwenkt een keer heen en weer en slaat vervolgens LINKSaf... grrrrr... (ik weet zeker dat als hij kon glimlachen, hij het had gedaan..) Daar sta je dan, ponyloos en je afvragend waarom je pony geen gevoel voor richting en kuddegevoel heeft }:0

en waar hij dan in hemelsnaam gaat belanden. Een van de andere twee paarden er dus maar achteraan in een galopje, ik al hardlopend met mn mobieltje de staleigenaar gebeld die er al snel aankwam met auto om ook te zoeken. Wandelaars die we tegenkwamen, wezen nogal verschrikt in de richting van een bosweggetje: zoeken jullie een pony? hij ging heeeeel hard hierheen... Oke, ik in mn eigen galopje door dat pad, zie ik aan het eind van het pad het paard van mijn vriendin, met op sleeptouw mn pony! Had zich verschanst in een vol weiland en vond het toch wel gezellig dat een ander paard hem kwam opzoeken.. En natuurlijk net zo braaf en uitgeblust..

Kon zo weer opstappen en naar stal toe rijden. Gelukkig goed afgelopen, want bij ons achter het bos loopt een drukke weg en ik zag hem dus die kant op rennen..pfff.. Heeft me toch wel wat angstig gemaakt, zat me laatst nog af te vragen of er iets van gps apparaatjes bestonden die je aan je zadel kunt vastmaken zodat je je pony in een bos kunt terugvinden! Raar idee misschien maar zou best een oplossing zijn voor mij

, aangezien ik dus een pony heb die niet naar stal of naar paarden toe rent maar juist het tegenovergestelde.. Iemand tips?

**Geplaatst**: 19-02-11 11:47

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 19-02-11 11:47

Eerst zorgen dat je naar jou toe gehoorzamer wordt? En zo'n paard werd in vroeger tijden vastgebonden aan een ervaren paard. Dan houdt het andere paard zo'n paard tegen als je er af valt. Mijn opa beleerde zo zijn paarden voor de ploeg. Als het jonge paard er dan aan toe was, konden ze het zo omleggen op het andere paard. Ging altijd goed.
Dit is wel de reden dat mijn paard ook een martingaaltje om heeft en een kennis van mij kon haar paard alleen rijden met een pellhambitje. Dan had ze net dat beetje meer te vertellen.

**Geplaatst**: 19-02-11 11:56

Geplaatst: 19-02-11 11:56

Haha sommige verhalen hier :')

In de herfst van 2009 ben ik er voor het eerst tijdens buitenrit afgevallen

.
Was samen met een vriendin lekker door het bos aan het crossen :))

. En er loopt dwars door het bos een breed zandpad, dus wij daar mooi overheen in volle galop. Op gegeven moment heb je een flauwe bocht en gelijk ging je een heuvel op. Wij komen aangegalopeerd en bleek dat mensen ons al in de verte konden zien en horen aankomen

. Zij dachten: oh wij gaan even voor hun aan de kant, zodat ze er langs kunnen. Hierdoor stonden ze dus op de heuvel achter een boom, dus wij konden ze niet zien, anders waren we allang terug gegaan naar stap..
Vriendin van mij rijd voorop en vlak voor in die bocht ziet haar pony ineens die mensen achter die boom staan en schrikt zich rot! Springt opzij, zij valt eraf en bleef met haar voet in de beugel haken, maar haar pony blijft doorrennen! :oo

Ik reed er vlak achter, dus ook mijn paard springt weg, ik val er ook af en mijn paard rent achter die van haar aan

. Achteraf maar goed dat ze met haar voet in de beugel was blijven haken, anders was ik bovenop haar komen te liggen _O-

, ik viel op precies dezelfde plek. En ik kon eerst niet zo snel overeind komen, want had enorm last van mijn rug.. Dus ik schreeuw naar mijn vriendin: Donja komt achter je aan hoor!!! Zij had nog niet in de gaten dat ik er ook was afgevallen dus zij dacht: Huh je kan toch remmen?? Rem dan! Na een klein poosje stopt haar pony en mijn paard ook. Zij haalt haar voet uit de beugel, kijkt achterom en ziet ineens mijn paard staan, zonder mij erop _O-

. Dat gezicht van haar :')

Zij om zich heen kijken waar ik was en sta ik daar ineens een paar meter verder op te zwaaien :')

We hadden allebei alleen last van onze rug, verder gelukkig niks

. Die mensen die achter die boom stonden helemaal bezorgd en wij maar lachen :')

En vorige week was de laatste keer

We reden in mooie volle galop over een zandpad, waar we echt 10.000x zijn geweest. Bekend terrein dus.. Wij zitten mooi in volle galop totdat er opeens aan de zeikant een soort van stroomkastje zit, alleen veel lager en kleiner.. Heeft er altijd al gezeten, maar vorige week was die ineens eng

.
Dus van volle galop gaat ze ineens naar vol op de rem en ik schiet door

. Lag ik daar ineens voor haar, en dan ook nog kijken van baas, wat doe jij nou??! :')

**Geplaatst**: 19-02-11 12:02

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 19-02-11 12:02

Man, die vriendin van jou heeft wel ontzettend geluk gehad! Verhalen over blijven hangen in de beugel vind ik geen lachertjes. Ik ken er ook daarvan één met dodelijke afloop helaas. Voor het meisje van 9. Mocht een keer een paardje uitstappen na de wedstrijd. Dat zijn geen mooie dingen hoor!

**Geplaatst**: 19-02-11 12:05

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 19-02-11 12:05

Wij waren ons eerst ook doodgeschrokken hoor! Maarja wij hebben nu allebei zoiets van ja het is gebeurt, het is goed gegaan.. Je kan er dan wel nog steeds zo geshockeerd over doen, maar je kan er beter om lachen als het goed is gegaan

. En sindsdien is het nooit weer gebeurt, ze had toen van die thermoboots aan, die zijn veel breder en daar rijd ze nu niet meer mee

**Geplaatst**: 19-02-11 12:06

Re: Iemand ooit met buitenrit van z'n paard afgevallen?

Geplaatst: 19-02-11 12:06

Je leert er altijd mee en idd gelukkig maar dat het goed is afgelopen, dan kun je er idd later samen nog om lachen. Je vriendin haar engelbewaarder is in elk geval een heul goeie.

**Geplaatst**: 19-02-11 12:07

Geplaatst: 19-02-11 12:07

Mijn paard schrok een keer van een ander ophol geslagen paard (aangespannen)
Het leverde mij een enorme boksessie op en helaas kon ik dit niet uitzitten, mijn paard galoppeert ervandoor over de green van de naast gelegen golf club. Een vriendelijke golfer heeft hem uiteindelijk (al rijdend) terug gebracht.. :Y)

Volgende dag dikke claim in de brievenbus...(hihi)

**Geplaatst**: 19-02-11 12:08

Geplaatst: 19-02-11 12:08

Haha idd, gelukkig maar

Ik had toen ook die thermoboots aan, maar ik heb er sindsdien ook niet meer mee gereden

. Ben dat ook niet echt meer van plan :')

Nomineer dit bericht ×