Hoe reageert het "gewone" paardenvolk (en hun paarden) op jullie IJslanders? En andersom? Mijn paard had toen ik hem kocht bijna uitsluitend andere IJslanders om hem heen gehad. Hij stond even vreemd te kijken toen die grote beesten waar ik hem mee in de paddock zette ook paarden bleken te zijn. Maar algauw sloot hij vriendschap met een arabier
Later heeft hij nog leuke vriendjes gehad in twee welshjes en wist ook uiteindelijk de grote paarden te waarderen. Zo trof ik hem een keer knuffelend met een dressuurpaard van ruim 1,70 meter aan. Momenteel staat hij met een tinker/fries en een paint/arabier en dat gaat best, maar ik merk dat hij opleeft zodra hij andere IJslanders tegenkomt. Het is een heel sociaal paard en ik kan 'm bij bijna alles zetten, alleen zeurderige merries vindt hij echt niet leuk. In de kudde slijmt hij zich in bij een dominante ruin om zo aan genoeg voedsel te komen
en wat voor ras die ruin dan is maakt 'm niet uit
Tot nu toe ben ik twee paarden tegengekomen die lichtelijk in de streps schieten wanneer ze mijn ros horen tölten.
De reacties van de mensen zijn wisselend, bij de eerste stal waar ik met vos stond kwamen op een gegeven moment zelfs mensen vragen stellen over mijn harnachement
En het is opmerkelijk dat er mensen bestaan die mijn paard niet "compleet" vinden omdat hij een vierganger is
Met geduldig uitleggen kom je een heel eind, merk ik, en zoals ik net in een ander topic heb gepost
: een paard is een paard is een paard. Of het nou een gangenpaard is of niet
Over het algemeen vinden mensen het wel leuk, zo'n IJslander, ervaren jullie dat ook zo?
staleigenaresse vindt IJslanders tof, dat ze sober zijn helpt natuurlijk ook een groot deel. Wat de rest ervan vindt weet ik nog niet... Ik gok dat ik ook wel een aantal vragen zal krijgen. De staleigenaresse begon meteen over de leeftijd van inrijden, dus ik geloof dat dat puntje bij veel mensen wel blijft hangen!
Dat is dus iets wat je gewoon niet moet proberen, want dan wordt Embla wel boos. Opzich is ze fijn te houden in de groep, ze is dominant maar wel rustig en eerlijk. Het is geen paard dat gaat jagen achter andere aan of dat de hele tijd loopt te ruzien. Het is gewoon heel erg duidelijk Embla is de baas en niemand anders.
(tenzij ik het niet wil, dan drijf ik hem door naar de draf). In het begin werd ik er een beetje frusti over, maar nu moet ik er meestal om lachen als iemand eens zoiets zegt (komt niet meer vaak voor). Wat de boer niet kent....
Maar volgensmij kan je mijn opmerkingen en verhalen nog wel herinneren Pauline