Bokt.nl

Manon_S schreef:

@ [naam]: Welk lijstje moest ik ook alweer invullen voor het volgende topic ?

fallenangel3 schreef:

Ben trouwens best trost op mezelf... ja er gingen veel dingen fout... (voor haar uit gaan zitten, verkeerde galop, te lang blijven staan, wiebelig aanrijden). Maar heb wel meer ga gegeven dan eerst en het ging stukken beter als vorige keer. Jammer van die ene balk maar ik ben wel trots op mijn meissie

Kirsten_S schreef:

Ik ga denk ik woensdag ook weer meerijden. Denk namelijk niet dat ik er dinsdag opkom. Ga het dan gelijk effe melden bij Sabrina.

Melanieetjuh schreef:

Kirsten_S schreef:

Ik ga denk ik woensdag ook weer meerijden. Denk namelijk niet dat ik er dinsdag opkom. Ga het dan gelijk effe melden bij Sabrina.

Wedden dat je er dinsdag weer op zit?

Ik zit er so wie so niet op, Zal wel op Worlino komen!

Emmaa_ schreef:

Ik kan het lijstje niet meer vinden

Melanieetjuh schreef:

Nee hoor.
Maar moet toe geven dat ik haar wel steeds leuker ga vinden!
En aangezien ik zondag wedstrijd met haar heb, zal ik er dinsdag wel op komen

Manon_S schreef:

Melanieetjuh schreef:

Nee hoor.
Maar moet toe geven dat ik haar wel steeds leuker ga vinden!
En aangezien ik zondag wedstrijd met haar heb, zal ik er dinsdag wel op komen

Ze rijd idd heel erg fijn .

Emmaa_ schreef:

In ieder leven, komt het moment dat je, je hart breekt. Het maakt niet uit op welke manier.. Het kan zijn door je eerste liefde, een familie lid, vriend of je allerliefste dier.
Zo'n gebroken hart doet pijn, en komt hard aan. Maar je komt er overheen. Uiteindelijk word je er sterker door. Of in ieder geval, sterker van buiten. Je hart zal altijd gebroken blijven. Alles wat je hart breekt, neemt een stukje van je hart met zich mee. Elke keer weer, verdwijnt er een stukje van je hart, naar de hemel of naar een ander persoon. Je hart brokkelt langzaam af. Maar het feit dat je dit aan kan, is dat je weet dat je op een dag weer samen bent met alle stukjes van je hart. Samen tussen de sterren.
Het feit dat je eigen hart het niet begeeft, komt omdat ook jij harten zult moeten breken, omdat ook jij mensen zult moeten verlaten, dieren zult moeten uitzwaaien en vrienden zult kwijt raken. En van die mensen en dieren, krijg je weer een stukje hart mee, om je eigen hart te kunnen maken. Zo zul je nooit vergeten om wie jij geeft, en wie er om jou geven. Je hart is dus nooit helemaal van jou, maar ook deels van anderen, verspreid, versprokkelt en gebroken. Maar toch de gelukkigste die er is. Want een gebroken hart, dat heeft geleeft, vrienden gemaakt, van dieren gehouden en de liefde gekent. Een hart wat nog niet eens gebarsten is, dat is al gestorven voor het kon leven.. En dat is het ergste wat er is, nog erger dan een gebroken hart. Dus geniet, nu het nog kan en bedenk, later ben je weer terug bij alles wat overleden is, daar hoog boven je hoofd tussen de sterren


Heb ik van Jane opgestuurd gekregen toen ik me zo kút voelde

Donderdag ga ik Flippemans op de foto zetten