Bokt.nl

Citaat:

Daar zit je dan, op je kamer met muziek op. Te wachten op je familie, tot dat hun thuis komen van het werk. Dit kan ook alleen mij maar over komen.

Dromerig kijkt Tessa na buiten. Is dit nou het begin van mijn dagboek? Of moet ik het toch maar anders beginnen. Mama zei nog zo, begin een dagboek dan kan je jou gedachtes kwijt op papier. Wedden dat dan de tijd sneller gaat. Laat ik dan toch maar weer verder schrijven.

Ik had vandaag weer een dag vrij van school, mijn zussen werken en mijn ouders ook, in huiswerk maken heb ik totaal geen zin. Maar vind ik het op school wel helemaal geweldig dan? Gaat daar de tijd wel snel, ik weet het niet.

Zo kan ik mijn dagboek toch niet beginnen, het eerste papier scheur ik er al uit, toch maar overnieuw beginnen. Lief dagboek? Of moet ik je toch maar een naam geven. Nee een naam geven is voor kleine kinderen, ik ben ondertussen ook alweer 16.

Hallo,
De vogels fluiten buiten, ik zit hier op mijn kamer uit het raam te staren. Van mijn moeder moest ik toch maar een dagboek gaan bijhouden, misschien dat ik dan meer mijn gevoelens kwijt kon. Want veel praten doe ik niet. Ik zit nu in het examenjaar, moet er wel goed voor leren maar veel tijd gaat er niet na toe. Ik doe toch liever andere dingen.

Veel meer zin in schrijven heb ik niet, dus leg ik gefrustreerd het dagboek weer weg, ik kan niet snappen dat een dagboek je zou kunnen helpen. Ik kan het toch allemaal wel zelf verwerken.. langzaam gaan mijn gedachte terug naar vorig jaar, hoe heeft het ook allemaal kunnen beginnen.
Ik dacht toch echt dat Mendy een goeie vriendin van mij was, mijn beste vriendin, waarom heb ik het aan haar verteld. Ze begreep het niet dat een trein naar mij kon toeteren. Ze begreep het niet dat ik het leven niet zag zitten. Waarom vertelde ze het verder, door haar zit ik nu in de problemen.
Mendy zei het tegen onze leraar, van wiskunde. Ik weet nog heel goed hoe die les ging, hij vroeg of ik even wou blijven na de les. Hij gaf als reden op dat ik niks in de les had gedaan, had ik ook niet maar dat maakt niet uit. De les ging zo langzaam voor bij, waarvoor moest ik blijven, waarom.
Meneer Bos begon te praten: ‘ Ik schrok wel erg hoor, van dat briefje dat ik van Mendy kreeg.’ Ik kreeg een brok in mijn keel en probeerde er nog uit te krijgen ‘ welk briefje?’ meneer Bos gaf mij een erg verfrommeld briefje.

Waarom bij elk geluid dat ik hoor,
Waarom bij elk ding dat ik denk.
Waarom denk ik dan telkens aan de trein,
Hoe hij mij zal wegvagen van de wereld
Waarom elke keer als ik het geluid van de trein hoor,
Waarom? Ik weet zelf dat ik niet meer wil.
Maar waarom blijven die gedachtes doorgaan.

Ik pakte het briefje aan, mijn ogen vlogen er overheen. Dit was vertrouwt, dit mag niemand weten, alleen Mendy. Zij was toch mijn beste vriendin? Tranen kwamen in mijn ogen te staan, ik draaide me om en probeerde zo snel mogelijk het lokaal uit, weg van school. Ik hoorde meneer Bos mijn naam nog roepen. ‘ Tessa, waar ga je nu na toe.’ Ik weet ook wel dat hij mij wou helpen, maar nee ik kan het niet.

‘Tessa, ben je thuis?’ roept mijn moeder van beneden, ‘zit je nu alweer op je kamer?’ Ik mompelde wat terug. ‘Tessa!!’ roept mijn moeder weer, ‘Ik zei toch dat ik was,’ riep ik maar hard terug. ‘Kom je nog na beneden, je zit altijd boven.’ ‘Ja ik kom er zo aan’ met een diepe zucht deed ik de muziek uit en ging ik na beneden toe.
‘Hoe was je werk mama?’ om toch maar een gesprek aan te knopen.
‘Ja, was weer leuk maar die ene collega waar ik je wel is over heb verteld, functioneert nog steeds niet goed.’ ‘Dat is niet echt leuk of wel?’ vraag ik belangstellend.‘Nee, want ik moet zomenteen bij het gesprek zitten dat ze niet goed functioneert, daar heb ik totaal geen zin in, vind het best wel moeilijk.’

‘Maar kom, we gaan even na dorp om wat eten te halen, kunnen we het klaar hebben voordat papa thuis komt en je zus.’

x_Anne_x schreef:

Eerste was eigenlijk tegen nathalie, maar jij moet ook weer eens komen idd