Bokt.nl

_sandra schreef:

ben na gisteren ff helemaal leeg, sommige dingen zijn enorm zwaar maar zijn niet anders.
jullie lieve woorden doen mij goed. eind van de week verzekering bellen, en dan afscheid nemen!
zal nog verrekte moeilijk worden!!!!!!!!!!

_sandra schreef:

even een gedicht wat mij sterkt in mijn beslissing!!!!!
DE REGENBOOG BRUG Precies aan de andere kant van de hemel is een plaats, en die heet Regenboog Brug. Als een dier waar je heel veel van houdt doodgaat, dan gaat het naar de Regenboog Brug. Daar zijn grasvelden en heuvels voor onze geliefde vriendjes, waar ze kunnen rennen en met elkaar kunnen spelen. Er is genoeg te eten, water en zonneschijn en ze voelen zich daar warm en prettig. Alle dieren die ziek of oud waren worden daar weer beter, alle dieren die gewond waren, of verminkt, krijgen weer een sterk gezond lichaam, precies zoals wij ze herinneren in onze dromen, of in de dagen die voorbij gaan... De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is alleen een klein dingetje: ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje achter hebben moeten laten. Ze rennen en spelen met elkaar, maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen en in de verte tuurt. Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding. Plotseling breekt hij uit de groep en vliegt over het gras, sneller en sneller. Hij heeft jou gezien, en als jij en je lieveling bij elkaar komen pakken jullie elkaar beet, en zijn voor altijd bij elkaar. Het dier kust je gezicht, jouw handen strelen het kopje weer, en je kijkt weer in die lieve ogen, die je zo lang niet gezien hebt, maar die altijd in je hart zijn gebleven. En dan gaan jullie samen over de REGENBOOG BRUG.

_sandra schreef:

ben na gisteren ff helemaal leeg, sommige dingen zijn enorm zwaar maar zijn niet anders.
jullie lieve woorden doen mij goed. eind van de week verzekering bellen, en dan afscheid nemen!
zal nog verrekte moeilijk worden!!!!!!!!!!

winnitou schreef:

Volgens mij zitten we allemaal met tranen in onze ogen....
San we huilen met je mee, wat moeilijk weer zeg!
Denk aan jullie!

_sandra schreef:

ik wilde jullie niet laten huilen hoor, maar met dit gedicht voel ik dat mijn keuze goed is die ik neem!

LIQUITA schreef:

ZUCHT....ik zit al ruim een half uur te bedenken wat ik hier neer zal zetten. En dat komt omdat ik steeds maar weer vol schiet .

Lieve Sandra,

Ik kan het allemaal nog niet zo goed geloven dat we nu afscheid moeten gaan nemen van jullie maatje, maar ook van Liquita's maatje, First z'n maatje en natuurlijk ook mijn maatje. Het doet zo ontzetten pijn, ik had er eerlijk gezegd nog niet op gerekend. Het klinkt misschien stom, maar ik ben erg blij dat ik gisteren met je mee ben geweest naar de kliniek. Wat was Mavantos daar toch super braaf, door al die onderzoeken zo toe te laten. Toen de arts vertelde dat hij Mavantos erg zwaarmoedig vond lopen, ben ik eens goed naar hem gaan kijken en toen zag ik het ook wel een beetje. Op dat moment kreeg ik al een beetje het gevoel van dat het niet meer goed ging komen. Jij voelde al eerder dat Mavantos o.a. met longeren z'n hoofd (letterlijk en figuurlijk) liet zakken, en mede daarom heb je meteen aan de bel getrokken door met hem terug te gaan naar de kliniek. Daar heb ik heel veel bewondering voor en dat het je ook super goed gedaan door je eigen gevoel te volgen, ondanks dat het erop leek dat Mavje wel goed liep.

[we hebben elkaar net gesproken via de telefoon, en hebben samen even flink zitten . Maar ga toch maar even verder met dit stukje. ]

Het zit jullie niet mee wat betreft het geluk met paarden. Eerst moest je Shailo, je grote liefde op het eerste gezicht al missen en nu deze kanjer. Het is allemaal niet eerlijk, maar helaas wel de waarheid. Een waarheid waarbij je een hele moeilijke beslissing moet nemen. Een deze beslissing maakt je uit liefde voor Mavantos. En daar heb ik enorm veel bewondering voor. Je hebt nu enorm veel verdriet, maar vroeg of laat kijk je terug op de mooie herinneringen. Jou gedicht maakt ook heel veel goed. Want wat is het toch een mooi idee om te weten dat je ooit weer bijelkaar zal zijn.
Ik wens jer nogmaals heel heel veel sterkte!!! En je weet het he, je kunt me als je daar behoefte aan hebt altijd bellen. Als is het midden in de nacht .

Dikke

Petra.

mntj schreef:

grgrgrgr niet dus.
kom gewoon een cm te kort.... nieuwe laarzen voor rona. grgrgr. zij voor haar helaas veel te hoog.
grgr wil weer laarzen aan.
ben nog wel 5 kg afgevallen.

xan schreef:

De clinic met Frans is nu al een groot succes geloof ik.

De zaterdagavond zit al helemaal vol, dus gaan we door voor de zondagmiddag.
Ook op de zondagmiddag zijn er al zo'n 6 deelnemers !!!!!!!!!!!!!

En nu maar hopen dat jullie net zo enthousiast zijn/worden als Tytje en ik.

xan schreef:

mntj schreef:

grgrgrgr niet dus.
kom gewoon een cm te kort.... nieuwe laarzen voor rona. grgrgr. zij voor haar helaas veel te hoog.
grgr wil weer laarzen aan.
ben nog wel 5 kg afgevallen.

Owwww wat een pech.

Hoe krijg je die kuiten nu weer smaller ??????

Nicole1995 schreef:

xan schreef:

De clinic met Frans is nu al een groot succes geloof ik.

De zaterdagavond zit al helemaal vol, dus gaan we door voor de zondagmiddag.
Ook op de zondagmiddag zijn er al zo'n 6 deelnemers !!!!!!!!!!!!!

En nu maar hopen dat jullie net zo enthousiast zijn/worden als Tytje en ik.

Heb je mijn pbtje nog gekregen?

LIQUITA schreef:

ZUCHT....ik zit al ruim een half uur te bedenken wat ik hier neer zal zetten. En dat komt omdat ik steeds maar weer vol schiet .

Lieve Sandra,

Ik kan het allemaal nog niet zo goed geloven dat we nu afscheid moeten gaan nemen van jullie maatje, maar ook van Liquita's maatje, First z'n maatje en natuurlijk ook mijn maatje. Het doet zo ontzetten pijn, ik had er eerlijk gezegd nog niet op gerekend. Het klinkt misschien stom, maar ik ben erg blij dat ik gisteren met je mee ben geweest naar de kliniek. Wat was Mavantos daar toch super braaf, door al die onderzoeken zo toe te laten. Toen de arts vertelde dat hij Mavantos erg zwaarmoedig vond lopen, ben ik eens goed naar hem gaan kijken en toen zag ik het ook wel een beetje. Op dat moment kreeg ik al een beetje het gevoel van dat het niet meer goed ging komen. Jij voelde al eerder dat Mavantos o.a. met longeren z'n hoofd (letterlijk en figuurlijk) liet zakken, en mede daarom heb je meteen aan de bel getrokken door met hem terug te gaan naar de kliniek. Daar heb ik heel veel bewondering voor en dat het je ook super goed gedaan door je eigen gevoel te volgen, ondanks dat het erop leek dat Mavje wel goed liep.

[we hebben elkaar net gesproken via de telefoon, en hebben samen even flink zitten . Maar ga toch maar even verder met dit stukje. ]

Het zit jullie niet mee wat betreft het geluk met paarden. Eerst moest je Shailo, je grote liefde op het eerste gezicht al missen en nu deze kanjer. Het is allemaal niet eerlijk, maar helaas wel de waarheid. Een waarheid waarbij je een hele moeilijke beslissing moet nemen. Een deze beslissing maakt je uit liefde voor Mavantos. En daar heb ik enorm veel bewondering voor. Je hebt nu enorm veel verdriet, maar vroeg of laat kijk je terug op de mooie herinneringen. Jou gedicht maakt ook heel veel goed. Want wat is het toch een mooi idee om te weten dat je ooit weer bijelkaar zal zijn.

Ik wens jer nogmaals heel heel veel sterkte!!! En je weet het he, je kunt me als je daar behoefte aan hebt altijd bellen. Als is het midden in de nacht .

Dikke

Petra.