Ik kom ook weer even hoi zeggen
Wilde de reading van yara toch wel even delen
Yara, 26 juli 2011
Ik voel een druk op mijn borst. Alsof het is ingedeukt.
Vooral aan de linkerzijde bij het hart.
Ademhaling wordt daardoor oppervlakkiger en moeizamer.
Verwarring, beetje onrust.
Yara heeft haar overlijden nog niet helemaal kunnen accepteren, maar Nadine blijkbaar ook niet.
Haar hart voelt namelijk ook zo aan. Daardoor moeilijker om hart te openen naar nieuwe pony Fayah.
De liefde kan niet stromen. Het is geblokkeerd.
Er is verdriet bij Yara. Ze wil graag dat je je hart heelt en weer openstelt (uitdeuken als het ware).
Dit uitspreken werkt voor Yara al helend en is fijn.
Er zit bij beide nog een hoop verdriet wat eruit mag komen. Tijd om het los te laten.
Het verdriet is geen herinnering aan Yara. Juist het hart weer laten stromen zal goed doen en dat ziet Yara graag.
Nadine en Yara mogen samen komen. Dat is wat Yara graag wil.
Maar Nadine laat Yara niet heel dicht bij komen, dan wordt ze “onrustig” en sluit het onbewust af.
Deze “laatste”stap is nodig ter afronding. Yara zegt: deze stap kunnen we ook samen zetten en aan.
Laat me alsjeblieft dichter bij komen. Hier zit een verdriet op. Vooral van Yara naar Nadine toe.
Yara wil heel graag helpen, maar krijgt de mogelijkheid niet.
Laat me dichter bij komen, laat me je hart helen. Je weet ik ben er nog.
Daarna zal ons contact anders verlopen, maar dit is nog nodig!! Het is een beetje een smeekbede van Yara.
Laat me met mijn snuit jou nog aanraken. Laat het binnen komen..
Als dit verdriet los gelaten is, kan ik verder.
En zal jij voelen (op een diep niveau) dat het goed is. En kun je je hart ook openen voor Fayah.
Dat verdient ze. Ik blijf ook in je hart zitten.
Wees niet bang om me te verliezen, dat kan namelijk niet.
Je hart is groot genoeg om van ons beiden te houden. Mij zal je er een groot plezier mee doen.
Yara is een wijze, moederlijke merrie. Die het erg vindt dat je zoveel verdriet hebt en ze je niet direct kan ondersteunen.
Maar ik ben er nog, ja wel op de achtergrond, maar dat is oké.
Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Het had langer mogen duren, maar dat is niet zo.
Heeft allemaal ook tijd nodig, stap voor stap.
Wees niet te streng voor jezelf dame zegt Yara.
Yara bezoekt je nog iedere dag. Ze is zelf nog niet klaar met haar proces. En kan dus nog niet afstand nemen.
Als ik Yara vraag of Nadine het goed heeft gedaan om haar te laten inslapen, voel ik verdriet.
Makkelijk is het niet. Het doet Yara verdriet om je te zien twijfelen.
Open je hart en je zal het antwoord voelen.
Ik voel hierna dat het rustiger wordt in de energie bij Yara. Ik voel ook een bepaalde moeheid.
Het put zowel Yara als Nadine uit.
Belangrijkste boodschap aan Nadine: voelen, voelen, voelen.
Laat de onrust en het verdriet maar toe.
Niet begrijpen van Yara voor Nadine: laat Yara bij je zijn en de energie doet zijn werk.
Als het verdriet losgelaten is (voor een groot deel), dan zal je een zuiverder contact met Yara hebben.
En kun je haar ook dingen vragen over b.v. Fayah. Daar wil Yara je graag bij helpen (emotie).
Voor nu is dit het belangrijkste. Misschien goed om op een later tijdstip nog eens met Yara te contacten.
Aangezien ze erg graag voor jou zorgt. Misschien heeft ze dan zelf iets nodig.
Ik krijg wel het gevoel dat jij Nadine haar daar tzt wel bij kan helpen.