Het is dan wel waterkou, maar alles beter dan die enge gladdigheid!
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73


Shenavallie schreef:Waar ik wel heel erg van schrok, was van een bericht dat één van mijn collega's gisteren doelbewust een rotje naar zich toegegooid kreeg. Het ding belandde in de koets en - uiteraard - haar paard sloeg op de vlucht. Ze kon hem gelukkig heel goed terugnemen, maar zit nu wel met een oorverdovende piep in haar oren... Stelletje t*ringlijers! Zo jammer he, dat soort laffe figuren...
en dat ze dat dat goed voelen, het liefst de hele jaarwisseling
Shenavallie schreef:Hoi!
Vandaag echt super fijn gewerkt! We reden af en aan, het leek wel een zomerseizoen! De concurrent had - nu al voor de 3e keer in korte tijd - enorme pech: eerst was zijn koets doormidden gebroken (zie vorige deel), gisteren had hij een lekke band en vandaag was er een dusdanig klap op de Dam, dat het leek of iemand een strijker had afgestoken! Bleek dat zijn andere band geklapt was. Zijn paard er bijna vandoor, maar hij was net op tijd om de leidsels te pakken. Zelf reed ik met Gijs en - dat vond ik dan wel weer een komisch moment - die sprong met 4 benen tegelijk de lucht in, landde en ging weer in zijn oude relax stand staan. Mijn hart zat in m'n strot, het was echt niet normaal zo'n jezus-klap! Maar goed, we leven nog en de concurrent is huiswaarts gegaan. Verder was het wel een heerlijke dag: er stond geen wind, dus ik hoefde geen sjaal om en reed gewoon met m'n dressuurhoedje i.p.v. een "dood konijn" op m'n hoofd. Er waren zelfs ritjes dat ik zonder handschoenen reed! Die vrieskou is veel lekkerder dan waterkou, dat moet ik dan wel weer toegeven. Zolang het maar niet glad is en er niet weer van die vieze rotsneeuw valt, ha ha!![]()
Waar ik wel heel erg van schrok, was van een bericht dat één van mijn collega's gisteren doelbewust een rotje naar zich toegegooid kreeg. Het ding belandde in de koets en - uiteraard - haar paard sloeg op de vlucht. Ze kon hem gelukkig heel goed terugnemen, maar zit nu wel met een oorverdovende piep in haar oren... Stelletje t*ringlijers! Zo jammer he, dat soort laffe figuren...
xan schreef:Shenavallie schreef:Waar ik wel heel erg van schrok, was van een bericht dat één van mijn collega's gisteren doelbewust een rotje naar zich toegegooid kreeg. Het ding belandde in de koets en - uiteraard - haar paard sloeg op de vlucht. Ze kon hem gelukkig heel goed terugnemen, maar zit nu wel met een oorverdovende piep in haar oren... Stelletje t*ringlijers! Zo jammer he, dat soort laffe figuren...
Ik snap ook echt niet wat voor lol je nu kunt hebben om dieren zo te laten schrikken van die rotjes.
Ik hoop dat als het jouw gebeurt (dat hoop ik natuurlijk niet) maar dat jij ze dan "per ongeluk" een flinke
klap met je zweep kunt gevenen dat ze dat dat goed voelen, het liefst de hele jaarwisseling
winnitou schreef:Shenavallie schreef:Hoi!
Vandaag echt super fijn gewerkt! We reden af en aan, het leek wel een zomerseizoen! De concurrent had - nu al voor de 3e keer in korte tijd - enorme pech: eerst was zijn koets doormidden gebroken (zie vorige deel), gisteren had hij een lekke band en vandaag was er een dusdanig klap op de Dam, dat het leek of iemand een strijker had afgestoken! Bleek dat zijn andere band geklapt was. Zijn paard er bijna vandoor, maar hij was net op tijd om de leidsels te pakken. Zelf reed ik met Gijs en - dat vond ik dan wel weer een komisch moment - die sprong met 4 benen tegelijk de lucht in, landde en ging weer in zijn oude relax stand staan. Mijn hart zat in m'n strot, het was echt niet normaal zo'n jezus-klap! Maar goed, we leven nog en de concurrent is huiswaarts gegaan. Verder was het wel een heerlijke dag: er stond geen wind, dus ik hoefde geen sjaal om en reed gewoon met m'n dressuurhoedje i.p.v. een "dood konijn" op m'n hoofd. Er waren zelfs ritjes dat ik zonder handschoenen reed! Die vrieskou is veel lekkerder dan waterkou, dat moet ik dan wel weer toegeven. Zolang het maar niet glad is en er niet weer van die vieze rotsneeuw valt, ha ha!![]()
Waar ik wel heel erg van schrok, was van een bericht dat één van mijn collega's gisteren doelbewust een rotje naar zich toegegooid kreeg. Het ding belandde in de koets en - uiteraard - haar paard sloeg op de vlucht. Ze kon hem gelukkig heel goed terugnemen, maar zit nu wel met een oorverdovende piep in haar oren... Stelletje t*ringlijers! Zo jammer he, dat soort laffe figuren...
Van die figuren met een laag dakkie zullen we altijd last blijven houden.
en ach je beleefd iedere dag wel wat op je werk, je kunt niet zeggen dat je een saaie baan hebt