winnitou schreef:Nicole1995 schreef:Ik zoek voor Lars nog de plaatjes;42,126,139,150,199,210,232,235,255.
En voor Youri:39,47,104,110,121,126,142,161,165,225,262
ik heb de plaatjes die ik beloofd had (al weer even geleden)voor Youri en Lars, bij Xan in de kast gelegd (ook die voor shenavallie haar moeder)
Dank je
,leuk hoor.Lars helpen met snoertjes aan sluiten.Wanneer ben je er weer Winnitoe op stal?
) in gesmeerd door Dennis met een of ander goedje. Ik was gisteren van Maisie af gestort (maar dat was vast wel aan die krater in de bak te zien en te voelen aan de plaatselijke earthquake
) door een eigenste stomme actie van mijzelf. Maisie had op een bepaald moment het even op haar heupen (bokken) en ging wat sneller in draf, maar m'n zadel was door het bokken wat scheef gaan hangen. Die wilde ik weer recht hupsen en dat lukte niet. Dus toen we in stap waren, wilde ik het nog een keer proberen door met m'n hele gewicht aan een kant te hangen... STOM!!!!! Het zadel draait al zo verschrikkelijk bij haar, omdat ze geen schoft heeft in combinatie met een boomloos zadel...., dus Miepsel gleed met zadel en al met een rotgang richting buik en met m'n stuitje/onderrug kwam ik (best hard) op de betonnen zandvlakte neer. Het licht knipperde even aan en uit en het deed pijn!!!!!!!!!!! Toen ik eenmaal stond, was ik kotsmisselijk en ik voelde m'n bovenbenen niet meer. Ook tintelde m'n tong en voelde ik m'n onderlip niet... Dennis wilde met me naar de eerste hulp, maar ze zien me daar al aankomen!
Dus ben ik "gewoon" na de les naar huis gegaan en heb ik met kunst- en vliegwerk een poging gedaan om op de bank te gaan liggen. Ik was steenkoud en zelfs met een dekbed op kon ik het niet warm krijgen. Kachel op 20, maar nog steeds steenkoud... Uiteindelijk na een paar koppen thee werd ik warmer en ben ik ook wat gaan proberen te lopen. Vanmorgen naar stal gefietst (ik kon niet in de auto komen van de pijn) en daar op m'n gemakje geprobeerd uit te mesten en water bij de vullen (lekker eigenwijs
). Maar toen Maisie vanuit de paddock het (weer) op haar heupen kreeg, heb ik haar niet tegen kunnen houden. Alsof er messen door me heen gingen! Later ging het wel weer en stond ze keurig op stal.
Hij deed het heel voorzichtig, maar gvd wat een kl*te gevoel! Nou ja, niet zeuren, het gaat vanzelf wel over voor ik een jochie ben! Had ik maar niet zo dom moeten zijn en gewoon af gaan stappen om het zadel goed te leggen! 
Ik ben vanmiddag met Dennis meegeweest naar Noppes voor een fitness-ding(!), maar kon de auto niet in komen en ook niet meer uit. En toch wilde ik - eigenwijs - naar EppleJeck om m'n tuig op te halen. Ik kwam daar de trap bijna niet op en nog moeilijker af! Toen heb ik besloten dat ik morgen toch maar naar de huisarts ga, want zelfs Advil werkt niet en dat smeergoedje ook niet. Het lijkt een beetje dikker te worden en geen enkel "standje" hou ik lang vol
en nu denk ik: "Trut, ga toch naar die vent, hij zit er tenslotte voor". Maar ja, ik kan er - vlak voor ik erheen zou moeten - ineens weer heel anders over denken. Er zijn altijd mensen waarbij het erger is en dan hou ik - voor mijn gevoel - de tijd bezet, die eigenlijk heel erg nodig was geweest voor die ander...
ga je zeker van spacen

tegen Mike