Bokt.nl

chevaux_ schreef:

Het is officieel dus ik meld t maar ook even hier: Nasty gaat eind juni naar een andere stal, stuk verderop van mijn huis...

Echt jammer, Ik heb m echt maar net een halve maand verzorgt ofzo..
MAAR....ik ga dus ook van paardrijden af op mijn manege, omdat ik het daar niet zo geweldig vind (ik leer er niks nieuws bij en niet zo leuke sfeer). Mijn ouders vinden dat erg jammer voor mij en willen liefst dat ik zo snel mogelijk een nieuw vzpaardje vind. Maar ik zei dat ik er ff geen trek meer in heb in een verzorgpaard, zeker door wat er WEER overkomt met Nasty enz. Heb je net een band, moet je het weer verbreken enz... Mijn ouders zijn hier mee eens en vinden ook dat het een nadeel kan zijn als verzorgster, omdat je niet veel te zeggen hebt tegen de eigenaar.

Dus zitten ze serieus over na te denken dat ik een eigen paard aankan!! Ik kan het nog steeds niet geloven, en vroeg ook of ze dit echt menen. We hebben er goed over gepraat (eigelijk al jaren, maar dat was echt gezeur om eigen paard blablabla) maar dit keer echt heel serieus over gepraat en een lijstje gemaakt met voorwaarden en beetje de kosten die we kunnen verwachten (we weten zelf ook dat dit zomaar kan oplopen tot ****). Op voorwaarde dat ik dan wel een bijrijdster aanneem, goed mijn best doe op school, verantwoordelijkheid heb op een levend dier (dat is voor mij geen probleem, ik heb al jarenlang verzorgpaarden gehad en ik weet zeker dat ik dit wil en aankan)
Mijn ouders willen ook dat ik dan prive les ga nemen van een goede instructeur en misschien het paard later uit ga brengen in wedstrijden enzo, dat je er teminste verder mee kan komen dan een manegepaard. God, dit had ik echt niet van mijn ouders verwacht, maar ik denk dat ze nu echt realiseren dat dit een van mijn grote droom is, dat ik al jarenlang volhou. Ze zien nu ook wel dat ik dit aankan. (Kosten zijn niet echt een probleem geweest voor mijn ouders, eerder de vraag of ik het wel aankon en genoeg plezier in had en niet zomaar op een impulsieve manier een paard wilde nemen) Aan de ene kant ben ik wel blij dat ze me eerst hebben tegengehouden, want toen wilde ik GEWOON EEN PAARD EN WEL HET LIEFST NU. (pennymanier dus) Maar nu ben ik veel geduldiger geworden, ik neem meer de tijd op de consequenties van een eigenpaard enz. Wow, lang verhaal, maar echt waar. Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik hoop echt dat mijn ouders nu realiseren dat ik dit ECHT wil.