Ireen_ schreef:ik hoop het marion, zo voelt het nu niet.. kan even alleen nog maar huilen
Lekker huilen hoor Ireen,heb ik ook gedaan,een hele dag lang,maar had wel veel steun aan mijn stal genootjes...maar heb het daarna echt snachts gewoon uit geschreeuwd van ellende om dat ik haar zo miste en heb liggen huilen als een klein kind...en heb toen afscheid genomen ...een hele nacht lang gingen al de beelden van Tink voor mij langs en
kwam ik tot besef dat mijn paardje geen betere eigenaar had kunnen treffen
En dat heb jij nog meer gehad dan ik....die band...ze zal je dankbaar zijn Ireen dat je haar hebt laten gaan...naar Tink....en al haar vorige maatjes !
en dan te bedenken dat t alweer bijna 13 jaar geleden is... ik heb de "mazzel" gehad dat ik toen Biz al had, en dat heeft me wel geholpen met verwerken van het verdriet 
Je hebt alles voor haar kunnen doen en gedaan.... Ze is nu bij haar maatjes en kan terug kijken op een mooi, goed paardwaardig leven! 


