Bokt.nl

Astor schreef:

Melanie_B schreef:

Een 'klik' hebben met een paard kan je altijd hebben, ongeacht of het nou
een manegepaard is, bijrijdpaard, of een eigenpaard. Wel ben ik van mening
dat je een veel betere klikt hebt/opbouwt met een bijrijd/eigen-paard. Dit
omdat je hier veel intensiefer mee bezig bent. Je bent er vaker, je rijdt
er vaker op, jullie gaan elkaar beter leren kennen, jullie vormen een beter
duo, trainen vaker, en gaan elkaar -als het goed is- telkens wat leuker vinden.

Hier ben ik het niet echt mee eens Dat je een betere klik op bouwt met een eignepaard.
Dit zou ik meer een band noemen want een klik is geowon iets wat je gelijk voelt en meemaakt.
Gewoon de eerste indruk wat je van een paard hebt. En daarna komt te band.
En de band kan je wel veel beter opbouwen dan bij een manegepaard

Flevolander schreef:

Ik denk persoonlijk niet dat je een band op kan bouwen met een met een manege paard.. Niet een wederzijdse band zeg maar, een band tussen paard en mens is in mijn ogen wederzijds. In mijn ogen zou een manegepaard je niet herkennen. Terwijl je dat met een eigen paard wel krijgt op den duur

Pebbs schreef:

wil iemand wat reacties plaatsen in me topic ?
wil graag veel rijtechnisch commentaar !

Manon_S schreef:

@ Iris: Hoe weet je nou zeker dat je met dat paard die klik hebt?
Op de manier van lopen ofzo? Ben daar wel benieuwd naar.
Lijkt me echt eng als je van 1x het rijden voor een paard kiest en dat wanneer je hem eenmaal hebt dat het heel anders is dan die eerste keer dat je er op reed .

Astor schreef:

Iriis_ schreef:

Maar hoe weet je eignelijk zo zeker dat je over 3 jaar ene paard kan gaan kopen? Heb ik iets gemist?

Het is eigenlijk zo gegaan, we zaten aan tafel en we hadden het over het geld wat ik erf van mijn ouders.
En toen kwam de reactie van mijn stiefvader nou dan kan je wel je eigen poonie kopen.
Zo zei hij het ook echt, en dat bracht me op het idee om inderdaad mijn eigen paard te gaan kopen.
Maar omdat ik nu nog midden in mijn studie zit en er elke dag heen moet en ik ook alleen ben.
Heb ik de tijd er niet voor en over 3 jaar is mijn studie klaar. En dan verdien ik zelf ook geld.
En dan kan ik gewoon mijn eigen paardje gaan kopen en dat wil ik ook zeker gaan doen!

Flevolander schreef:

Bij mij ging het me niet eens echt om het rijden bij het hebben van een "klik" maar meer om het gevoel wat ik bij het paard. Ik ben met een uurtje verliefd op hem geworden bij wijze van. Dat was voor mij het teken dat ik voor hem wou gaan(klinkt als een soort verkering he ?)

Iriis_ schreef:

Manon_S schreef:

@ Iris: Hoe weet je nou zeker dat je met dat paard die klik hebt?
Op de manier van lopen ofzo? Ben daar wel benieuwd naar.
Lijkt me echt eng als je van 1x het rijden voor een paard kiest en dat wanneer je hem eenmaal hebt dat het heel anders is dan die eerste keer dat je er op reed .

Ik zal vertellen hoe het was gegaan

Mijn moeder en ik gingen samen met Frans in onze auto richting die kant (geen idee meer waar het was). Frans had geregeld dat we daar konden gaan kijken enzo. Toen we daar die stallen binnen kwamen stond er een paard tussen de stallen. Toen wij binnen kwamen lopen keek het op. M'n moeder en ik keken naar hem, naar elkaar, en vroegen te gelijk 'is dát hem?!'. Verkocht was ik, en volgens mij mijn moeder ook. Want jullie weten hoe scheef hij kijkt Voor mij kon het niet meer stuk.

Die man van daar ging op hem rijden in de buiten bak, waar hij toen voor het eerst liep. Want hij stond toen nog maar een dag daar op stal. En hij was heel braaf. Toen mocht ik erop. Van Frans moest ik al gouw een stukje draven. Dus ik draven, en toen wist ik het zeker. Hij was het! Hij moest mijn paard worden

Dus daarna ging mijn moeder erop. Ook zij vond hem heerlijk zitten, én! Hij liep met opstappen niet weg (zoals Flexibel wel deed ) En na het rijden gingen we daar in die kantine nog wat drinken. Dus Frans vroeg wat ik ervan vond. Nou ik vond hem helemaal leuk. Toen pakte hij zijn paspoort en zegt 'oh. Hij heet Valentino..'. Hij vond die naam duidelijk niks. Maar voor mij maakte die naam het plaatje compleet.

We hadden foto's en filmpjes gemaakt. En toen ik op de manege kwam (het was op een zaterdag), waren Maaike en Leana enzo daar allemaal. En ook Nicole van Dominga. En ik had met super veel trots die filmpjes laten zien.

Thuis hadden mijn moeder en ik het erover gehad. En we wisten allebei gewoon dat dit hem was. Ik weet niet. Allebei vonden we hem geweldig. De foto's en filmpjes hebben we echt 300 keer bekeken. En toen hebben we besloten dat dit hem moest worden.

Hij werd gekeurd op een dinsdag, en mijn moeder kon elk moment gebeld worden of hij wel of niet goedgekeurd was. Toen ik na gym, onder scheikunde op mijn mobiel keek, zag ik dat mijn moeder heel vaak had gebeld onder gym. En ik had een smsje gekregen waar in stond 'hij is er!'. Ik kreeg echt een hart verzakking! Ik riep midden door de uitleg dat ik naar de tandarts moest, haha! Die man keek me echt raar aan en zei 'huh? nu opeens'. Dus ik zei dat ik het vergeten was, en dat mijn moeder me gesmst had. Ik pakte m'n spullen, fluisterde tegen Anna dat hij er was, en ik ben nog nooit zo snel naar de manege gefietst!

Toen ik daar kwam werd ik echt onzeker, voor het eerst echt tussen de eigen paard stallen. In mijn eentje.. Frans zei dat hij er was, en waar hij stond. Dus ik ging kijken. En daar stond ie! Hij was gróót! Snel daarna kwam mijn moeder, en ook zij schrok even hoe groot hij wel niet was

We hadden dat helemaal niet in de gaten gehad toen we daar op hem hadden gereden..

Je leert een hele hoop van een eigenpaard krijgen. Het is leuk, maar ook niet altijd. Iedereen wil altijd een eigen paard. Maar toen ik Valentino net had, wilde ik dat eigenlijk helemaal niet meer. Het is zo'n groote verantwoordelijkheid! Heel spannend allemaal.

Ook kreeg ik een flinke deuk in mijn ego. Toen ik op Lex reed dacht ik altijd dat ik super goed kon rijden. Omdat niemand op Lex 'kon' springen Nou toen kreeg ik Valentino onder m'n kont, en daar ging het idee van 'ik kan goed rijden'....

Een eigen paard is echt niet altijd leuk, en vooral niet in het begin. Pas als je echt een band met zo'n beest hebt is het écht leuk en kun je er écht van genieten Gelukkig gaat het rijden nual wel weer wat beter. En ik merk echt dat ik er veel van leer. Wie weet denk ik oooit in mijn leven wel weer eens dat ik goed kan rijden. Maar voorlopig nog niet Ik voel me altijd zo'n kneus op Valentino

Iriis_ schreef:

Een eigen paard is echt niet altijd leuk, en vooral niet in het begin. Pas als je echt een band met zo'n beest hebt is het écht leuk en kun je er écht van genieten Gelukkig gaat het rijden nual wel weer wat beter. En ik merk echt dat ik er veel van leer. Wie weet denk ik oooit in mijn leven wel weer eens dat ik goed kan rijden. Maar voorlopig nog niet Ik voel me altijd zo'n kneus op Valentino

Astor schreef:

Manon_S schreef:

T,ering hee. Ik wordt gek van me konijn.
Ik heb haar nu al sinds oktober/november en ze is nog steeds niet tam.
Steeds als ik het deurtje van haar kooi opendoe, schrikt ze op, en duikt in elkaar en heeft ze echt grote ogen.
Dit is ook het geval wanneer ik haar aai.
En wanneer ik het deurtje dicht doe en dus afstand neem van de kooi gaan die oren weer erop en de grote ogen verdwijnen en gaat ze verder waar ze mee bezig was.

Alleen voor een koekje komt ze zelf naar mij toe en wanneer dat op is gaat ze gauw weer weg...

Heeft iemand tips zodat ik haar lekker op schoot kan nemen zonder dat ze vanuit mn schoot in haar kooi springt?

In een handoek wikkelen en best wel strak en lekker op schoot. Dank denk ze dat je haar moeder bent
Dat heeft iemand een keertje bij mij vertelt maar bij een jong konijntje. Maar weet nietof het bij die van jou gaat werken.
Omdat die al wat ouder is maar waarom vraag je het niet op bokt of konijnenforum?