Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-09-12 08:23

Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 20-09-12 08:23

Heb ik dat recht wel?
Sorry als het verkeerd staat. Ik heb met dit topic eigenlijk geen ander doel voor ogen dan de ellende van mij afschrijven.

In drie/vier jaar tijd heb ik 3 paarden moeten laten inslapen; mijn oude hafje had ernstig artrose, zag slecht en zat onder de agressieve sarcoiden. Behandeling was zelfs voor Knottenbelt twijfelachtig. De sarcoiden waren niet zo groot, zoals je soms ziet, maar hij had er enorm veel en beetje voor beetje, gingen er meer open (en bleven open) In overleg met de vorige eigenares (ik had hem nog niet eens zo lang... hij zou hier met pensioen komen) heb ik hem in laten slapen, middels een schietmasker thuis

Daarna kwam Amber hier, een draver met een verleden. Ik zag snel dat er iets niet in orde was en wat naspeurwerk (eigenaars dravers zijn geregistreerd) begreep ik dat ze meestal nog geen jaar bij een eigenaar bleef en steeds werd weggedaan vanwege agressiviteit. Ik leerde ook dat ze al zes jaar voordat ik haar had serieuze rugproblemen had, maar dat er daarna evengoed mee gesprongen werd. Zelfs als ze niet eens meer kon galopperen. Dat laatste werd geweten aan het feit dat het een draver was, hoewel ze na haar draftijd een volledige dressuuropleiding kreeg en wel dergelijk kon galopperen. Ik besloot haar als grasmachine in de wei te laten, zolang ze zich daarbij goed voelde. Maar na bijna een jaar ging de pijn teveel opspelen; stond ze te schrapen, werd overal bang voor, liep enorm stijf. Ik heb haar persoonlijk naar de slacht gebracht (smorgens, voordat het echt in werking treedt daar). Ze had toen al een kalmeringsmiddel gehad (ze was stressgevoelig) waardoor het laden en rijden met trailer in alle rust ging. Ook de aankomst in het slachthuis ging goed. De mensen waren respektvol en het paard gewoon rustig en stressvrij. Ze werd afgeladen, binnengebracht en gedood. Ze heeft nooit geweten wat haar overkwam

Toen was het Tommy, mijn mini. Gekregen als jaarlijk, altijd een lief eigenwijs monstertje geweest, waar ik gek op was. Bij het volwassen worden bleek hij ernstige afwijkingen aan de gewrichten te hebben, waardoor het niet correct volgroeide en hij op den duur nauwelijks meer kon lopen.Ik heb hem thuis laten inslapen met een spuitje. Een nachtmerrie die ik nooit meer van mijn netvlies kan wissen. De morfine pakte niet goed waardoor hij een paar keer een nieuwe dosis kreeg en mijn pony lag te trillen en naar adem te snakken met weggedraaide ogen,... een tijd die eindeloos leek. Ik ben er nog steeds niet goed van, als ik daaraan denk en het is inmiddels alweer een jaar geleden. De da. verzekerde mij dat hij het zelf niet meer meekreeg, maar ik betwijfel het. Zou hij anders zeggen als het zo was? Ik denk het niet. Ik was woedend, van streek, en hondsberoerd op dat moment.

En nu.... nu is billy ziek. De mini die ik gelijk met Tommy kreeg. Hij heeft al langer zomereczeem, is ooit bevangen geweest, maar nu klopt zijn hartje veel te snel (dubbele snelheid), kan hij moeilijk aan zijn adem komen en valt hij af. Hij is nog steeds zichzelf. Zijn eigen lieve positieve ik.
De da. heeft al van alles geprobeerd, ontdekt dat de leverwaarden niet goed zijn, maar weet het verder ook niet meer. Ik heb een verwijzing gekregen voor een gespecialiseerde paardenkliniek, 200 km verderop en moet vanmorgen bellen voor een afspraak.
Vanmorgen zag ik hem lopen. Stijf, voetje voor voetje. Geen typisch bevangenheidgang maar je kunt het niet uitsluiten omdat hij cortisonen via de inhalator krijgt.

Ik twijfel... moet ik hem de tocht naar de kliniek aandoen of juist niet
Als ik ga en hij moet die hele weg op de trailer staan, nare onderzoeken ondergaan en het blijkt voor niets, dan voel ik mij schuldig. Dan had ik hem die ellende kunnen besparen

Ga ik niet en gaat hij hard achteruit. Dan voel ik mij schuldig. Want misschien hadden ze in de kliniek iets kunnen doen.

Moet ik werkelijk weer gaan beslissen over leven en dood? Hoe kan ik dat doen? Hoeveel mensen lopen met pijn en willen evengoed leven? Billy wil leven. Dat geloof ik zeker.
Wie ben ik om steeds die beslissingen te moeten nemen?
Ik hoop... ik hoop.... dat het niet hoeft.
Maar ik ben bang. Bang als een klein kind. Ik huil als een klein kind en denk 'Het is niet eerlijk'
Billy is tenslotte pas zeven.

**Geplaatst**: 20-09-12 08:48

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 08:48

Ik geloof eigenlijk dat paarden leven in het nu. Ze voelen zich nu beroerd (of juist niet, maar daar gaat het nu niet over), en hebben er nu last van. Ik geloof niet dat paarden denken "ach, als ik even doorzet, dan ben ik straks weer beter en heb ik nog een leuk leven voor de boeg".

Maar... wij weten natuurlijk wel dat dat zo kan zijn. Bij een jong paard zou ik zelf meer onderzoek willen laten doen, kijken of er echt niets meer aan te doen is, dan bij een ouder paard. In jou geval gaat het om een jonkie... en zou ik dus ook zeker willen weten dat het einde onvermijdelijk en de beste optie was voor het dier. Zou dan ook kiezen voor onderzoek, maar wel meteen zo voor jezelf op een rijtje dat een "weg terug naar huis" niet gaat gebeuren als blijkt dat er niets meer aan te doen is (kortom, nog daar laten inslapen/schieten).

Het is soms zo oneerlijk dat we een dergelijke keuze moeten maken, maar van de andere kant is het fijn dat een hele lange en pijnlijke weg voor het dier bespaard gebleven kan worden.

**Geplaatst**: 20-09-12 08:50

Geplaatst: 20-09-12 08:50

Tsjee, wat moeilijk.
Is er geen mogelijkheid aan huis voor meer onderzoek? Een andere DA? Misschien kan Bokt helpen met een idee voor een diagnose (weet niet, er wordt soms vanalles geroepen, maar soms ook zinnige dingen gezegd)…

Wij hebben de laatste jaren nogal wat van onze (oude) landgeiten moeten laten inslapen. Altijd eerst een boel gedokter en als het dan echt niet meer gaat... dan moet je wel. Bij ons gold dat wat jij ook schrijft, zolang dieren plezier in hun leven lijken te hebben, al gaat het ze nog zo slecht, blijven ze leven en proberen we er alles aan te doen om ze zo goed en pijnloos mogelijk te laten leven.
We hebben aan een geit, die ineens heel slechts werd, vorig jaar erg veel )op advies van DA) gedokterd. Na 3 weken ging het zo slecht dat we haar hebben moeten laten inslapen. We hadden haar het gedokter (om het trekken van kiezen) beter kunnen besparen.
Een andere geit daarentegen leeft nu al een jaar op metacam en af en toe corticosteroïden. Vorig jaar kon ze niet staan. iedereen riep: ‘maak haar maar af’ , maar ze had duidelijk plezier in haar leven. Met een aantal behandelingen en spul voor honden met heupproblemen is ze weer op de been gekomen, en loopt nu al een jaar vrolijk rond. Ze loopt niet geweldig, maar voldoende. Helaas heeft ze nu een enorm opgezette lymfeknoop aan een kant, een heel hoge hartslag en een zeer zware ademhaling. De DA weet niet wat het is. We geven haar nu meer corticosteroïden, want ze is nog steeds een blije geit. Zolang ze blij is, mag ze blijven leven.

Wat betreft het niet geslaagde inslapen van jouw vorige pony: dat is mij overkomen met een van onze katten. Was afschuwelijk en ik heb er lang over gedaan om eroverheen te komen, ook al zei de DA hetzelfde als de jouwe.
Inmiddels hebben we heel wat dieren moeten laten inslapen, dat is altijd heel erg goed gegaan, heel erg vredig. Een verdoving en dan een overdosis. Onze DA controleert voortdurend, het gebeurt gewoon hier thuis in de stal, en als ze (en dat was soms zo) merkt dat het niet voldoende is, geeft ze onmiddellijk bij. Ik weet 100 % zeker dat geen van onze dieren meer heeft gemerkt dan de verdovingsprik. Zelf heeft ze paarden en ze zegt dat ze ze absoluut niet naar het slachthuis brengt, maar thuis zal afspuiten. Onze paarden staan nu bij iemand anders, maar eens zullen ook wij deze beslissing moeten nemen.

**Geplaatst**: 20-09-12 08:52

Geplaatst: 20-09-12 08:52

Wow, wat een verhaal. Wat ben jij een ontzettende goede en verschrikkelijk lieve paarden eigenaar. Je kiest ten alle tijden voor je paard en beseft als geen ander houden van is loslaten.
Je weet zelf heel goed dat ze het aangeven wanneer het genoeg is geweest, dus in deze luister naar Billy en luister naar je gevoel.
De weg die je gaat is geen makkelijke, en ik wil je heel veel wijsheid, kracht en liefde wensen.
Een knuffel voor jou :(:)

**Geplaatst**: 20-09-12 08:56

Geplaatst: 20-09-12 08:56

Eigenlijk heb je al te vaak deze beslissing moeten nemen zeg.. wat ontzettend knap... respect.
Gezien het feit dat Billy eigenlijk aangeeft nog wel te willen denk ik (met nadruk op denk ik) dat je misschien toch de gok moet wagen voor verder onderzoek. En idd ook al een grens trekt met hoe verder, daarlaten of mee terug naar huis. Hoe dan ook, ontzettend veel sterkte!!

**Geplaatst**: 20-09-12 09:27

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 09:27

Ochjeetje, ik "ken" je via de shetforum.
Wil je sterkte wensen.

**Geplaatst**: 20-09-12 09:58

Geplaatst: 20-09-12 09:58

Ik herken heel veel in je verhaal mbt je angst en twijfel,dus eerst hiervoor diep respect wat je ook beslist.
Vorig jaar heb ik ook 3x een verschrikkelijke beslissing moeten maken met 2 paarden en een hondje allemaal binnen 6 maanden. Het heeft mij erg veel pijn gedaan hoewel het in alledrie de gevallen echt niet anders kon. Aan de andere kant ; het luchtte ook op in 2 van de 3 gevallen , niet meer de dagelijkse angst van ''hoe zou het op stal zijn'' of ''als er maar niks erg gebeurd vandaag ''Toen het voorbij was had ik tijd om te rouwen en weer ruimte om een volgend paard in mijn hart te sluiten .Afgezien van de zorgen wegen de kosten van de behandelingen nooit op tegen een gezond en blij paard waar je na een tijd weer mee verder kunt. Ik ben mijn dieren niet vergeten denk heel vaak aan ze maar als ik nu naar stal ga voel ik geen stress of onzekerheid. Hopelijk kun jij ook over een tijdje terugkijken en je realiseren;het was goed !

Ik wil je meegeven dat pijn inderdaad bestrijdbaar is en in sommige gevallen kun je nog veel tijd winnen maar hartklachten en benauwdheid is een ander verhaal.
Je pony lijdt nu dagelijks ook al is het geen pijn wat hij voelt, zijn gewichtsverlies en hartslag geeft aan hoe het met hem is......dus ja ik denk dat je hem gerust een spuitje kunt laten geven ondanks dat je er een minder goede ervaring mee hebt gehad .Ik zou je willen adviseren te doen wat je eigenlijk diep in je hart allang weet
Laat hem lekker in zijn eigen stalletje blijven verwen hem met lekkers en laat hem vol liefde los.

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-09-12 10:22

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 20-09-12 10:22

Bedankt allemaal, maar laat ik voorop stellen dat ik echt niet nobel ben, sterk of iemand die veel respect verdiend. Ik ben gewoon iemand die aanmoddert in voortdurende twijfel.
Ook mbt de vorige paarden vraag ik mij steeds af of er niet toch iets was wat ik had kunnen doen/of ik niet toch te snel de beslissing heb genomen. Zelfs als het verstand zegt van niet. De twijfel blijft. Ik denk dan ook dat die twijfel nog harder zal toeslaan, als ik hem nu laat inslapen.
Paintedblack... ik geloof niet dat ik iets in mijn hart weet.... behalve dan dat hij niet dood wil. En een versnelde hartslag en ademhaling kunnen ook met pijn samen hangen. Pijn waar misschien iets aan te doen is. Aan de andere kant hou ik mij mogelijk onterecht vast aan strohalmpjes.

Met betrekking tot de vraag van iemand om hier nog meer onderzoeken te doen... de d.a. woont hier al bijna in (heb de laatste tijd enorm veel gekl** gehad met de paarden-zie verschillende topics)en heeft al het mogelijke gedaan. Ze weten het niet meer. En oplossingen zoeken met bokt-dokters lijkt mij geen goed idee, gezien het niet duidelijk is wat hem mankeert.

Heb vanmorgen dus toch de d.a. van de kliniek gebeld, bleek er een misverstand te zijn geweest met de telefoontijd. Zou dan morgen weer moeten bellen, maar vlgs de d.a. moet ik zo snel mogelijk naar de kliniek en als ik een tijd heb, moet ik nog een trailer regelen, zou mijn man vrij vragen etc etc. Heb nu gevraagd op de d.a. mij niet kan bellen... maar nu is het gewoon afwachten.

**Geplaatst**: 20-09-12 11:59

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 11:59

en toch ben je nobel! Je kiest toch echt voor je dieren, je luistert en kijkt goed naar ze dus toch respect hoor! De twijfel, ja dat ken ik, dat veranderd dag bij dag, de ene dag weet je dat het goed was de andere dag twijfel je weer. En dus als je ziet dat hij niet dood wil, het niet opgeeft waarom (tenzij je het niet meer kunt betalen) het niet nog proberen. Ik hoop dat de DA met een oplossing voor je komt.
Virtuele knuffel hoor!

**Geplaatst**: 20-09-12 14:00

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 14:00

Je mag jezelf niet naar beneden halen, je voelt weet denkt en overweegt alles .
Ik schrijf je omdat ik het stukje waar je vertelt over de benauwdheid ,kort lopen waarschijnlijk lijkt hij ''electrisch'' inhalator ventopulmin ? en cortisone onderzoeken klinieken medicatie huizenhoge rekeingen alles herkende ik als een pony die longproblemen heeft en daarom al deze medicijnen heeft. Ik heb het allemaal 10 jaar meegemaakt van 1 aanval per jaar begonnen door een droesinfectie die naar binnen was geslagen heel erg manenexceem gewichts erlies bloedonderzoeken inclusief pyrosplasmiose .
Vorig jaar kreeg hij meerdere aanvallen door allergieen en gewichtsdaling totdat hij op een dag zelf aangaf dat het niet meer hoefde ......diezelfde dag is hij op 4 juli ingeslapen .

Tuurlijk kan een paard met pijn hogere hartslag hebben daaruit onstaat ook het moeite met ademen hebben maar ik las toch echt in je verhaal dat hij benauwd was.
Hoe dan ook ; jij beslist en overweegt dat kun je prima en ik snap volkomen dat je niet meteen een besluit neemt .
Ik wilde je graag mijn ervaring vertellen zodat je er mss iets aan hebt. Meer mogen wij als bokkers niet doen,vind ik......

**Geplaatst**: 20-09-12 15:35

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 15:35

jeetje wat een moeilijke keuze moet jij maken (en heb je al moeten maken)! sterkte en succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-09-12 15:43

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 20-09-12 15:43

Nogmaals bedankt en ik weet dat iedereen het goed bedoelt. Maar ik vraag mij af of ik niet gewoon signalen heb gemist, of ik niet meer had moeten doen toen zijn traagheid aan ZE werd geweten, of er misschien EMS aan ten grondslag ligt wat niet is onderkend... en en en.... Misschien deugt mijn management wel niet... weet ik het....

In ieder geval gaat hij dinsdag naar de kliniek. ik moet gewoon weten wat er mis is. En of ik nog iets kan doen. Ze hadden hem al vandaag willen laten komen en hem dan daar houden, maar veel tijd voor onderzoeken hebben ze nu niet en in het weekend al helemaal niet. Dat betekent dat hij daar dan maar staat, in zijn uppie in een box, terwijl hij nooit alleen heeft gestaan en nooit in een stal heeft gestaan. Voor mijn gevoel gaat dat veel stress opleveren met een averechts effect en het is te ver weg om er tussendoor heen te gaan.
Ik heb dus afgesproken dat hij dinsdag gaat en dat ze dan meteen volledig kunnen onderzoeken, als ik bij hem ben. Denk dat een deel van die onderzoeken toch al niet voor die tijd konden plaats vinden.

**Geplaatst**: 20-09-12 15:47

Geplaatst: 20-09-12 15:47

Niemand kan je de beslissing uit handen nemen, niemand hier kan zeggen wat te doen en wat te laten. Soms is behandeling voor een aandoening mogelijk, de vraag is dan willen we dit ons paard aan doen? We kunnen het ze niet uitleggen waarom ze zich slecht voelen of pijn hebben dit wel willenndat het over gaat, en dat we daar alles aan doen. We kunnen ze niet uitleggen waarom ze niet meer over de weide kunnen rennen, we kunnen wel zorgen dat ze comfortabel kunen leven, zonder pijn.
Ik vermoed dat je de beslissing al genomen hebt, en twijfels daarover zijn normaal en zo menselijk.... Had ik nog... Had ik maar... Daarvoor moet je zeggen:"ik heb de juiste beslissing genomen"
Ook al had je graag anders gewild.

**Geplaatst**: 20-09-12 16:45

Geplaatst: 20-09-12 16:45

Ik denk at je de goede beslissing hebt gemaakt door hem toch naar de kliniek te brengen. Maar als er geen oplossing wordt gevonden, en hij toch steeds meer achteruit gaat, moet je misschien toch die moeilijke keuze maken. Ik weet natuurlijk ook niet hoe hij er precies aan toe is en ik ken hem niet, maar ik hoop voor hem dat het allemaal goed komt/ goed gekomen is. Hoe dan ook erg veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-09-12 18:24

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 20-09-12 18:24

Bedankt allemaal.De gang naar het ziekenhuis... ja, die moet ik maken. Omdat ik zekerheid nodig heb. Omdat ik wil weten of hij werkelijk niet meer te helpen is, of misschien wel... Ik hoop dat laatste, maar ben erg bang voor het eerste.
Als het leven een lijdensweg voor hem wordt; als hij niet meer gewoon paardje kan zijn, dan houdt het op.

**Geplaatst**: 20-09-12 18:59

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 18:59

Is het zekerheid of ontkenning?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-09-12 19:13

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 20-09-12 19:13

Zekerheid. Zolang er geen diagnose is, kan niemand met zekerheid zeggen of er niets voor hem gedaan kan worden. En ik wil hem niet in laten slapen, als hij wellicht nog een kans heeft. Noch wil ik mij blijven afvragen... wat als...? De d.a zou mij ook niet doorsturen, als ze zeker wisten dat er niets meer aan te doen was. Daar zijn ze hier te nuchter voor.

**Geplaatst**: 20-09-12 21:25

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 21:25

neem het stap voor stap..eerst weten waardoor je pony zich zo voelt,wie weet is het iets ''simpels'' of kan je met een kleine pijnstiller een fijner leven schenken..is het iets ernstigs of iets dan kan je verder denken

**Geplaatst**: 20-09-12 21:31

Geplaatst: 20-09-12 21:31

Ik wil je heel veel sterkte wensen.

En ik kan me voorstellen dat je hier mee zit.

Echter, als de slechte dagen gaan overheersen, en je hebt de mogelijkheid om hem de pijn die zeker nog gaat komen te besparen, doe je hem een plezier om hem nog langer in leven te laten?
Als hij stijf is, en onder de cortisonen zit, kan hij nog een pijnstiller aan?
Kun jij het nog aan om de kosten voor weer een onderzoek te dragen?

De grens tussen "het kan nog wel" en een paardonwaardig bestaan is heel dun.
En ik hoor maar al te vaak dat mensen, die er met hun neus bovenop staan, de neiging hebben om te lang door te gaan. Die achteraf toch ook vinden dat ze te lang zijn doorgegaan en hadden gehoopt dat iemand ze er eerder op had geattendeerd.

Uiteindelijk ben jij het die de beslissing moet maken. Als je paard al niet op een dag gewoon dood op stal ligt.
Nogmaals, veel sterkte!

**Geplaatst**: 20-09-12 21:36

Geplaatst: 20-09-12 21:36

Tjemig wat een ontzettende rot beslissingen allemaal. Ik heb zelf ooit 1 keer de beslissing moeten nemen van een veel te jong paard en dat is nu ruim 4 jaar geleden maar ben er nog niet overheen. Ik kan me niet voorstellen, gelukkig niet, hoe het is met meerdere paarden maar wat doet het ontzettend veel pijn.

Als ik jou was zou ik zo'n jong paard wel laten onderzoeken. Ik zou zelf willen dat ik er in ieder geval alles voor zou hebben gedaan.
Maar daarintegen ken jij hem het langst en heb jij een idee hoe het paard is en wat ie wil.
Ik wil je ontzettend veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd. Pb staat altijd open.

**Geplaatst**: 20-09-12 21:47

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst: 20-09-12 21:47

San wat ontzettend rot dat het zo slecht met Billy gaat. Arm kereltje.
Tis altijd een zeer lastige beslissing om over leven of dood van je geliefde huisdier te beslissen.

Ik denk dat je de juiste stappen zet. Ik zou ook voor de kliniek gaan en meer willen weten voordat ik kon beslissen. Ik weet dat je een persoon bent die alles op alles zet voor haar paarden. En diepe respect daarvoor.
Jij kan het beste inschatten hoe billy hierin staat. Jij kent hem door en door. Tis makkelijk om aan de hand van wat woorden een conclusie te trekken maar alleen jij kunt zien hoe hij eronder is.

Heel veel kracht dinsdag toegewenst. En dammed had je na al die ellende wel eindelijk es een portie geluk gegunt!

**Geplaatst**: 20-09-12 21:51

Geplaatst: 20-09-12 21:51

Oh Liljebo, wat heb ik ook vaak voor die beslissing gestaan. Met mijn dieren maar ook met mijn vader ( ja, afschuwelijk!) Ik ken het dilemma dus maar al te goed. Bizar genoeg is de uiteindelijke beslissing mij vaak op het laatste moment uit handen genomen, dieren piepten er heel snel zelf tussenuit, of veeartsen zeiden mij dat er geen redden meer aan was, en mijn vader overleed ondanks zijn hele sterke wens te blijven leven... Ik vind dat je moet doen wat je kunt doen, al is het alleen maar voor je eigen gemoedsrust. Je kunt nooit meer met jezelf leven als je achteraf het gevoel houdt: had ik maar...
Vorig jaar had ik echter een ervaring die heel veel op de jouwe lijkt: mijn merrie, een echt kuddedier en buitenpaard had koliek en knapte niet op. 'Naar Utrecht', was de boodschap van de veearts. Toen keek ik haar aan en dacht: dat kan ik jou niet aandoen, alleen, zonder je kudde, in een vreemde angstaanjagende omgeving met pijn. Dan maar liever dood. Voor haar was voor mijn gevoel echt de grens bereikt met dat op stal over de grond liggen rollen van de pijn. Ik heb haar naar buiten gebracht, die stal uit, en weer werd de beslissing me letterlijk uit handen genomen: ze knapte ineens razendsnel op.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-09-12 07:13

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 21-09-12 07:13

Bedankt allemaal voor het meevoelen en denken. Heel lief. Het is inderdaad zo dat ik gewoon zeker wil weten of er al dan niet hoop is. Vandaar mijn gang naar de kliniek.
Maar omdat ik hem ook in geen geval alleen daar wil laten staan, wetend hoe hij is, ga ik op de dag dat ze hem daadwerkelijk onderzoeken en neem ik hem daarna weer mee naar huis (voor zover het niet noodzaak wordt om hem daar in te slapen) Ik wil hem niet alleen daar in de box laten staan. Hij is enorm mensgericht/gehecht aan mij en aan zijn vaste plekje en kudde. (het is af en toe net een hondje, zo aanhankelijk)
Dat is ook een afspraak die we hier maakten. We laten hem daar niet in zijn uppie staan en van alles ondergaan in zijn eentje, als zijn kansen ronduit slecht zijn.
Als het ernstig is, wordt hij ingeslapen. Heeft hij een kans -al is het een kleine kans- dan nemen we hem mee naar huis en gaan we ervoor.
Leven in pijn en ellende hoeft hij uiteraard niet. Maar ik wil hem wel iedere kans geven.
Ik overweeg alleen of ik zijn vriendinnetje mee moet nemen, als gezelschap op de trailer en daarachter (het is een hele lange rit). Aan een kant lijkt mij dat geruststellend voor hem. Aan de andere kant zou het wel erg sneu zijn als zijn vriendinnetje alleen naar huis moet.

**Geplaatst**: 21-09-12 10:01

Geplaatst: 21-09-12 10:01

Veel sterkte dinsdag, ik zou denk ik zijn vriendin meenemen. Ken je twijffels heel goed 2 mnd geleden, was Pom niet goed een shet van 20, gebitsziekte eohrt vorig jaar aan geopereerd, snel bevangen dus maar even met masker in de wei,en rechtsvoor een probleem in de schouder. Hij werd wat schagarijniger, en op een dag ineens liggen veel met zijn plasser naar buiten. Veearts gebeld al gezegd dat het misschien koliek was maar dat ik zeker iets anders niet uitsloot.
Hij ging zelf mooi onder een boom liggen, als een van de andere shetten langskwam hinnekte hij. Veearts dacht toch aan koliek dus ipv paraffine gebruikte ze zoutoplossing dit schijnt beter te werken bij verstopping. Ik gaf toen al aan dat ik geen lijdensweg wilde omdat er al meer problemen waren en het leek of hij de hoop had opgegeven. Door de zoutoplossing vers hrikkelijk ad diaree. Volgende dag s morgens weer direct gebeld. Zij dacht dat het wel goed zou komen maar hij wilde absoluut niets eten. Even met haar rondje andere paarden gedaan. Gelukkig voor ze weg ging nog even bij hem gaan kijken, toen zag ik dat zijn tandvlees blauw ah worden was, en hebben we snel de beslissing genomen.
Het blijft zo moeilijk heb nu spijt dat ik het niet de dag ervoor gedaan heb. Heel veel sterkte en wijze raad toegewenst.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-09-12 10:09

Re: Beslissen over leven en dood

Geplaatst door de TopicStarter : 21-09-12 10:09

Bedankt. Het blijft moeilijk en ik denk dat je altijd een beetje dat dilemma blijft houden... als hij toch dood gaat, denk je... misschien had ik er eerder een eind aan moeten maken. Als hij het redt, denk je... gelukkig heb ik niet opgegeven. Als je hem eerder laat inslapen, blijf je denken... misschien had hij nog een kans... Het blijft verschrikkelijk moeilijk en het blijft een afschuwelijke verantwoordelijkheid. De keerzijde van het hebben van dieren. Dadelijk komt overigens evengoed weer een d.a. kijken. Op die manier blijven de keuzes die ik maak enigszins objectief. We hebben hier plattelandsdierenartsen. Die overschrijden niet zo snel de grenzen.

Nomineer dit bericht ×